Wikia


448-Fusée V2.jpg

Replica van een V-2 raket in het Peenemünde Museum.

De A4 langeafstandsraket was de grootste technologische sprong in het onbekende aller tijden. Het ontwikkelingsprogramma resulteerde in een wapen waartegen geen verdediging mogelijk was. Toch kon de A4 de nederlaag van nazi-Duitsland niet afwenden en er waren dan ook geluiden dat alle inspanningen beter op iets anders gericht hadden kunnen worden. In de jaren twintig begonnen leden van de VfR (Verein für Raumschiffahrt), vereniging voor ruimtevaart) in Duitsland aan de ontwikkeling van vloeibare-brandstofraketten. Eén van de jonge ingenieurs was Wernher von Braun. In 1934 had het onderzoek een officiële status bereikt en werd er geld beschikbaar gesteld door het leger en een onderzoekinstelling in Kummersdorf voor de verdere ontwikkeling. Hauptmann (later generaal) Walter Dornberger leidde het legerteam, dat in 1937 verplaatst werd naar het afgelegen Peenemünde en hier begon aan een reeks testen met nog grotere raketten.

A4 klaar voor lanceringEdit

Uiteindelijk waren eind 1941 de laatste ontwerpwerkzaamheden aan de machtige A4 raket afgerond. Op 13 juni 1942 werd de eerste A4 afgevuurd, maar die explodeerde. De tweede A4, gelanceerd op 16 augustus, was de eerste raket die sneller dan het geluid vloog. De derde, gelanceerd op 3 oktober, vloog een minuut lang met volledig vermogen en legde een afstand van 190 km af. Vrij plotseling bestelde Hitler de raket in duizendvoud. Het wapen droeg inmiddels de naam V-2 (Vergeltungswaffe-2). In de enorme Mittelwerke mijnen werd een kolossaal productieprogramma opgestart en het leger voorbereid op het gebruik ervan. Op 6 september 1944 werden twee raketten op Parijs afgevuurd (zonder succes). Op 8 september begon het echte bombardement, op Londen. Aanvankelijk vertelde de Britse regering het volk dat de explosies veroorzaakt werden door kapotte gasleidingen. Churchill was voorgehouden dat een dergelijke raket niet gebouwd zou kunnen worden en dat de RAF zijn kostbare tijd niet hoefde te besteden aan het zoeken naar deze wapens. Na een paar dagen moest de waarheid echter verteld worden, maar de Londenaren zaten met hun hoofd al bij de overwinning. Ze waren min of meer gewend geraakt aan het geluid van oorverdovende explosies, gevolgd door een langdurig wegstervend rommelend geluid veroorzaakt door de supersonische knal van de raket. In 1945 werden er veel V-2's op Antwerpen afgevuurd. Er werden bijna 5000 V-2's gelanceerd (van de 10.000 exemplaren die in totaal gebouwd werden), waarvan 4320 raketten op geallieerd terrein insloegen.

LanceerprocedureEdit

Na het overdragen van de raket aan de afvuureenheid werden de volgende acties uitgevoerd:

  • De afvuureenheid bracht de afvuurtafel op de lanceerplek.
  • De poten onder de Pfaff afvuurtafel werden omlaag geschroefd en afgesteld. De sleepdolly werd verwijderd. Het waterpas werd uitgelijnd en de Meillerwagen ging achterwaarts naar de afvuurtafel.
  • De stempels werden uitgezet om de Meillerwagen te steunen als de raket werd opgetakeld. Een Volkswagenmotor dreef twee hydraulische steunen aan die door een man op de Meillerwagen werden bediend om de raket verticaal te krijgen. De Meillerwagen ging dan 96 cm achteruit nadat de V2 op de afvuurtafel was gezet. Naast de raket stond de mast met kabels naar de "Feuerleitpanzer" lanceerwagen en de Steyr generatorwagen; deze werden aangesloten.
  • De brandstofvulploeg kwam op; meestal met een Hanomog die een trailer met alcoholtank trok, een Opel Blitz alcoholtanker met een pomp, een Hanomag die de trailer met vloeibare zuurstof trok, en een Opel Blitz tanker met "T-stoff" (waterstofperoxide). Op de lanceerplek was de uitlijnploeg dan al druk bezig om te controleren of alles waterpas stond. De beschermende kappen werden van de venturi in de verbrandingskamer gehaald.
  • De kwetsbare koolstof grafiet straalroeren werden zorgvuldig vastgezet en het laden van de brandstof begon met het tanken van de alcohol. De Meillerwagen-arm droeg de slangen die van de tanker naar de top van de brandstoftanks liepen. De trailerpomp werkte circa 10 minuten voor het vullen van de alcohol. Daarna werd de tanker met vloeibare zuurstof aan de andere kant van de raket gezet. Het vullen van de zuurstof werd altijd binnen een uur voor de lancering gedaan om te voorkomen dat de regelkleppen in de V2-brandstofpomp bevroren.
  • Tijdens het vullen van de vloeibare zuurstof in de raket werd waterstofperoxide met de hand in een speciale container op de Meillerwagen gepompt. Deze liet men daarna gewoon in de tank met vloeibare zuurstof leeglopen. Een technicus klom daarna naar het midden van de raket en regelde de druk van de 8 ton toegevoegde brandstof. Vervolgens werd de "Z-stoff" (natriumpermanganaat) uit zijn verwarmingselement gehaald en in de raket gegoten (dit moest zo laat mogelijk gebeuren om een maximale reactie met de waterstofperoxide te krijgen om de turbine aan te drijven). Hiermee was het aftanken van de V2 gereed; de vrachtwagens werden weggereden.
  • De ontstekerpatroon werd in de verbrandingskamer gemonteerd en de raket werd vanaf het platform met behulp van een vizier gericht; de arm van de Meillerwagen werd neergehaald en de Meillerwagen verliet het terrein.
  • De leden van de afvuureenheid doken in vooraf gemaakte loopgraven. De Feuerleitpanzer (Sd.Kfz.7/3 lanceerwagen) stond 100-150 m van de raket af en de lanceerofficier en hulp gingen naar binnen. Begonnen werd met de vraag "Steuerung klar?"—"Steuerung klar!" was het antwoord. De lanceerofficier riep dan "X1" (lancering binnen 1 minuut).
  • De officier stapte op een krukje in de Feuerleitpanzer. Hij kon de lanceerplek overzien door pantserglas. "Schlüssel auf Schießen," werd het bevel. "Ist auf Schießen, Klarlampe leuchtet!," werd het antwoord van de man achter de voortstuwingscontrole. De brandstof werd ontstoken en begon door de zwaartekracht vanzelf te lopen en te verbranden met 1,5 tot 2,5 ton stuwkracht.
  • Hierna kwam het commando "Hauptstufe" De man aan de voortstuwingscontrole drukte op de knop en de brandstofpompen en stoomturbine kwamen in werking. De grond dreunde onder de druk van 25 ton stuwkracht en de raket steeg recht omhoog op en draaide richting zijn doel. Na 30 seconden brak hij door de geluidsbarrière.

Gebruik tijdens en na Wereldoorlog IIEdit

In België sloeg de eerste V2 in op te Brasschaat (7 oktober 1944). Te Antwerpen kwamen er bijna 1300 V2's neer met duizenden doden tot gevolg. Er vielen in Engeland ruim 2700 doden door meer dan 1100, grotendeels vanuit Den Haag afgevuurde V2's. In totaal zijn er ongeveer 10.000 gebouwd, waarvan 3000 à 4000 zijn gelanceerd tijdens WO II. Grotendeels werden de raketten gefabriceerd door slavenarbeid in de Duitse ondergrondse fabriek Mittelbau Dora bij Nordhausen waar ook de V1 en de Wasserfall zijn gefabriceerd.

Toen Wereldoorlog II was afgelopen, namen de Russen en de VS vele raketgeleerden uit Nazi-Duitsland mee. Ook brachten ze grote hoeveelheden V2's over. Voor de Sovjets en de Amerikanen was dat het begin van de ruimtevaart. Vele V2's werden getest en bestudeerd.

Op basis van de ontwerpen voor de V2 ontwierp Wernher von Braun voor de Amerikanen onder meer de Jupiter-C-draagraket, die de eerste Amerikaanse satelliet Explorer 1 in een baan om de aarde bracht. Uiteindelijk kwam Von Braun bij de NASA terecht, waar hij bijdroeg aan het ontwerp van de Saturnus V-raket, die Amerikanen naar de maan heeft gebracht.

Ook de Russische Scud-raketten zijn op de V2 gebaseerd.

LinksEdit

Mediatheek

Lacoupole

Specificatie: A4 (V-2) Ballistische raket
Type: Ballistische langeafstandsraket.
Bouwfirma: Mittelwerk GmbH
Ontwerp: Army Research Center Peenemünde.
In productie: Maart 1942.
In dienst: 1944-1952.
Afmetingen: Lengte: 14,05 m ; Diameter: 1,68 m ; Spanwijdte staartvinnen: 3,57 m.
Gewicht: 12.870 kg.
Aandrijving: Eén verbrandingskamer, gevoed door 544 kW (730 pk) pompen met vloeibare zuurstof en alcohol voor een stuwkracht op zeeniveau van 254,9 kN.
Prestaties: Eindsnelheid: 5790 km/u ; Inslagsnelheid: 2880 km/u. Bereik: 320 km.
Besturing: Stuwstraalafbuiging en aërodynamische staartvlakken.
Lading: 910 kg conventioneel (amatol mix).
Geleiding: Gyrogestabiliseerd met stabiel platform ; versnellingsmeters en getimde stopzetting van brandstoftoevoer.
Lanceerplatform: Mobiel (Meillerwagen)
Gebruiker(s): Nazi-Duitsland.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Around Wikia's network

Random Wiki