Wikia


Aichi D3A
D3A1

Type

Duikbonnenwerper voor vliegdekschepen

Land van herkomst

Japan
Bouwfirma Aichi Kōkūki Kabushiki Kaisha (Aichi Aircraft Co., Ltd)
Ontwerp
Productie (eerste vlucht / In gebruik / in dienst) 1938 / 1940 / 1940-1945
Gebruiker(s) Japanse Keizerlijke Marineluchtmacht
Specificatie

Afmetingen (lengte / spanwijdte / hoogte / vleugeloppervlak) 10,20 m. / 14,37 m. / 3,85 m. / 34,90 m²
Gewicht (leeg / max. startgewicht) 2408 kg. / 3650 kg.
Motor(en) Mitubishi Kinsei 44 radiaalmotor van 798 kW (1070 pk.)
Prestaties (snelheid / plafond / bereik) 385 km/u / 9300 m. / 1470 km.
Bewapening 2x 7,7-mm. Type 97 machinegeweren / 1x 7,7-mm Type 92 machinegeweer / 1 bom van 250 kg. of 2 van 60 kg.
Bemanning 2
Gebouwd 1495 (D3A1: 479 / D3A2: 1016)
Gebruik (Landen) Japan

De Aichi D3A was ontworpen als opvolger van de Aichi D1A, maar zou een veel grotere bekendheid krijgen dan z'n voorganger. Het prototype, dat geheel van metaal was, had elliptische vleugels zoals bij de Heinkel He 70 en een rond gevormde romp met een conventionele staartsectie. Het niet-intrekbare landingsgestel met staartwiel was voorzien van grote stroomlijnkappen. Het vermogen werd geleverd door een Hikar 1 stermotor van 544 kW (730 pk), dezelfde krachtbron die bij de D1A2 was toegepast. Gedurende de testperiode bleek dat de motor te weinig vermogen had en dat het vliegtuig de neiging had in scherpe bochten plotseling in een ongecontroleerde rol terecht te komen. Bovendien functioneerden de duikkleppen onvoldoende. Daarom werd in het tweede prototype een reeks veranderingen aangebracht. Om het rolprobleem te ondervangen kregen de vleugels een grotere spanwijdte en werd de voorrand bij de uiteinden aangepast. De duikremkleppen werden versterkt en de motor werd vervangen door een Mitsubishi Kinsei 3 van 626 kW (840 pk). In deze vorm was het toestel superieur aan het prototype dat Nakajima had ontworpen en kon in december 1939 de produktie van de Aichi D3A1, aangeduid als Type 99 Marine Bommenwerper voor operaties vanaf vliegdekschepen Model 11, een aanvang nemen.

De produktievliegtuigen verschilden in enkele opzichten van het tweede prototype: de vleugelspanwijdte was iets kleiner en ter verbetering van de richtingsstabiliteit ging het kielvlak over in een rugvin. In de eerste produktiemodellen werd een Mitsubishi Kinsei 43 van 76 kW (1000 pk) geïnstalleerd, waarmee het vermogen nog verder werd opgevoerd. Nadat deze versie van de D3A1 was uitgetest voor gebruik aan boord van vliegdekschepen, werd het voor het eerst gebruikt bij acties in China en Zuidoost-Azië. Bij de aanval op Pearl Harbor werden in totaal 129 van deze duikbommenwerpers (bij de geallieerden bekend onder de naam Val) ingezet en in april 1942 bracht een eenheid D3A1's het Britse vliegdekschip HMS Hermes en de kruisers HMS Cornwall en HMS Dorsetshire tot zinken.

Bijna 1500 D3A's zijn in diverse uitvoeringen gefabriceerd, waarvan 201 exemplaren aan het einde van de oorlog in gebruik voor trainingsdoeleinden. Uiteindelijk zou de D3A zijn loopbaan eindigen als kamikazevliegtuig.

VariantenEdit

  • Aichi D3A: Prototype.
  • Aichi D3A1: Produktiemodel, uitgerust met een Mitsubishi Kinsei 43 radiaalmotor van 1000 pk. of een Kinsei 44 van 1070 pk.
  • Aichi D3A2 Model 12: Prototype van een verbeterde met een Mitsubishi Kinsei 54 motor van 969 kW (1300 pk). Voorts was de brandstofcapaciteit vergroot en had het achterste cockpitdak een wijziging ondergaan, terwijl op de propellernaaf een kap was aangebracht.
  • Aichi D3A2 Model 22: Produktieversie van het Model 12, maximum snelheid horizontaal vliegend op 6200 m. was 430 km/u, plafond 10.500 m., leeggewicht 2570 kg., maximaal startgewicht 3800 kg.
  • Aichi D3A2-K: Trainer, omgebouwde uitvoering van de D3A1/2.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Around Wikia's network

Random Wiki