Wikia


Air-cargo-airmail-image-121.jpg

Tijdens de 'Langste Dag' werden er twintig Albemarles ingezet, waaronder deze Mk V van No.297 Sqn, dat gestationeerd was op Brize Norton.

De Armstrong Whitworth Albemarle was van origine een ontwerp van Bristol voor een verkenningsbommenwerper met Taurus motoren. Het toestel maakte op 20 maart 1940 zijn eerste vlucht en was in verschillende opzichten zeer vooruitstreven. Ten eerste had het een composietconstructie van hout en metaal, wat het heel gemakkelijk maakte om de productie van grote elementen uit te besteden, maar ook was het het eerste Britse productietoestel met neuswielonderstel.

De eerste exemplaren werden echter zeer traag geleverd. Pas in oktober 1941 werden de eerste 42 Albemarle Mk I toestellen voltooid als bommenwerpers. Later werden ze omgebouwd tot transportvliegtuigen. De resterende 558 Albemarles werden al meteen vanaf de productielijn afgeleverd als transporttoestellen en slepers voor zweefvliegtuigen. De complete productie werd uitbesteed aan bedrijven buiten de vliegtuigindustrie. De essemblage werd uitgevoerd in een speciaal daarvoor door Hawker Siddeley gebouwde fabriek te Gloucester met de naam A.W. Hawksley Ltd.

SlepersEdit

Voor december 1944, het jaar waarin de productie werd afgerond, waren 247 stuks afgeleverd als zweefvliegtuigslepers (merendeels Albemarle Mk V en Albemarle Mk VI). No.295 Sqn was het eerste RAF-squadron dat in januari 1943 het toestel in gebruik nam. Twee andere eenheden, Nos. 296 en 297 Sqns, gebruikten het toestel voor het eerst in actie, toen ze in juli 1943 zweefvliegtuigen naar Sicilië sleepten ter ondersteuning van de invasie.

D-DayEdit

Als bijzondere transportvliegtuigen kwamen de Albemarle Mk II en de Albemarle Mk VI in actie tijdens de D-Day landingen van juni 1944. Bij die gelegenheid traden zes Albemarles op als Pathfinders en wierpen manschappen van de 22e Onafhankelijke Parachutecompagnie af. Het type werd echter hoofdzakelijk gebruikt voor het slepen van zweefvliegtuigen. Vier Albemarle squadrons sleepten Airspeed Horsa's naar Frankrijk. In september 1944 sleepten twee squadrons van No.38 Group zweefvliegtuigen van de 1e Airborne-divisie naar Arnhem. De meest beklijvende herinnering aan het type is vermoedelijk de dikke rook die de motoren uitbraakten tijdens het taxiën bij de terugkeer. Bij het slepen van zweefvliegtuigen werden de motoren bij een geringe snelheid zwaar belast en raakten oververhit.

VariantenEdit

  • ST Mk I: 99 gebouwd.
  • GT Mk I: 69 gebouwd.
  • ST Mk II: 99 gebouwd.
  • ST Mk V: 49 gebouwd.
  • Mk IV: Alleen een prototype.
  • ST Mk VI: 133 gebouwd.
  • GT Mk VI: 117 gebouwd.

De Mk III werd gebruikt om de Rolls-Royce Merlin III motor te testen, de Mk IV werd gebruikt om de Wright Double Cyclone motor te testen.

LinksEdit

Specificatie: Albemarle ST Mk I.
Type: Middelzware bommenwerper/transporttoestel.
Bouwfirma: A W Hawksley Ltd.
Ontwerper: Armstrong Whitworth Aircraft.
Eerste vlucht: 20 maart 1940.
Afmetingen: Lengte: 18,26 m ; Spanwijdte: 23,47 m ; Hoogte: 4,75 m Vleugeloppervlak: 74,65 m².
Motor(en): 2x Bristol Hercules XI 14-cilinder stermotoren van 1190 kW (1590 pk).
Prestaties: Max. snelheid: 426 km/u ; Plafond: 5486 m ; Bereik: 2092 km.
Gewicht: Leeg: 10.270 kg ; Max. startgewicht: 16.590 kg.
Bewapening: 4x 7.7-mm Browning machinegeweren in Dorsal torens ; 2x 7.7-mm machinegeweren in Ventral torens (alleen prototype) ; 2000 kg aan bommen of 10 para's.
Aantal gebouwd: 600.
Gebruiker(s): Sovjet-Unie ; Groot-Brittannië.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Around Wikia's network

Random Wiki