Wikia


Bedford QL
QLW

Bedford QLW

Type

Vrachtwagen voor algemeen gebruik

Land van herkomst

Groot-Brittannië
Bouwfirma Bedford Vehicles
Ontwerp
Productie (ontwerp / productie / in dienst) 1940 / 1941-1945 / 1941-begin 1960
Gebruiker(s)
Specificatie

Afmetingen (lengte / breedte / hoogte) 5,99 m. / 2,26 m. / 3 m.
Gewicht Leeg: 3277 kg. / geladen: 6985 kg.
Motor(en) Bedford 6-cilinder 3599 cc benzinemotor van 54 kW (72 pk)
Prestaties (snelheid / bereik) Max: 61 km/u / 370 km. (volgens andere bronnen: 580 km.)
Laadvermogen 3000 kg.
Bewapening geen
Doorwaaddiepte
Hellingshoek
Verticaal obstakel
Overschrijdend vermogen
Bemanning
Gebouwd 52.247

Gebruik (Landen)

Groot-Brittannië en Gemenebest landen, Rusland (Lend-lease), Denemarken (Na-oorlogs 1950-1970)

Bedford begaf zich in 1938 op de markt voor vierwielaangedreven voertuigen tijdens de ontwikkelingsfase van de 15-cwt Bedford met de bekende platte neus. Men ging ermee naar de War Office om toestemming te krijgen om het werk voort te zetten. Er werd enige belangstelling getoond, maar er bestond op dat moment geen behoefte aan het voertuig. Bedford besloot daarop de ontwikkeling op eigen kosten en met een lage prioriteit voort te zetten in de hoop dat militaire orders vanzelf zouden volgen.

Na het uitbreken van de oorlog plaatste de War Office een groot aantal bestellingen voor 4x2 voertuigen. Bedford werd gevraagd om een prototype te bouwen van de 4x4 3-tonner voor algemeen gebruik. In oktober 1939 werd een specificatie goedgekeurd en op 1 februari 1940 was het eerste prototype klaar om getest te worden. Binnen een maand waren er nog twee exemplaren gereed voor tests. De standaard legertest werden uitgevoerd en de voertuigen werden extra aangepast aan hun militaire rol. De eerste lichting chauffeurs begon aan de training voor de nieuwe truck. Tussen het eerste prototype en het eerste productie-exemplaar was exact één jaar verstreken, wat opmerkelijk snel was voor een tijd van grote tekorten en spanningen.

De Bedford QL gebruikte zijn vierwielaandrijving in het terrein, maar de chauffeur kon de voorwielaandrijving uitschakelen op verharde wegen om de slijtage aan banden en transmissie te beperken. Daartoe was de secundaire versnellingsbak met een hendel uitgerust. Een ander compliment verdiende Bedford met het verrassende feit dat de QL volkomen vrij bleek te zijn van kinderziekten. Pas na het eerste operationele jaar trad een klein mankement aan de dag. Een eigenaardigheid van de QL was dat het voertuig ernstig begon te trillen als er licht geremd werd. Slechts een klein aantal voertuigen bleek die neiging te vertonen. Na enig onderzoek werd de fout gevonden. Die bleek gemakkelijk te verhelpen. De terreinbanden met hun diepe profiel werden vervangen door normale wegbanden, en het probleem was opgelost.

Het eerste productievoertuig was de Bedford QLD met stalen carrosserie, die als algemene vrachtwagen aan het Army Service Corps werd geleverd. Op dit model werden tal van varianten gebaseerd, waaronder het Bedford QLT 3-tons troepentransportvoertuig met een aangepast en verlengd chassis voor een extra lange carrosserie die plaats bood aan 29 manschappen met volle bepakking. De QLT werd gewoonlijk 'Drooper' genoemd. Het Bedford QLR radiovoertuig met dichte carrosserie en hulpgenerator werd door alle krijgsmachtonderdelen gebruikt. Andere varianten met een gesloten carrosserie waren een commandovoertuig, een administratief voertuig en een mobiele terminal. Een speciale versie voor gebruik in de Westelijke woestijn was een 6-pdr draagvoertuig, dat ontworpen was om een 6-pdr veldgeschut mee te voeren en af te vuren. Voor deze conversie werd de bovenste helft van de cabine vervangen door een canvas dak. Toen dit type niet langer nodig was, werden de voertuigen weer van een gewone cabine voorzien en omgebouwd tot algemene vrachtwagens. De RAF gebruikte veel Bedford QL's, met name in de rol van vliegtuigbrandstoftankers met lange, uitzwaaiende hengels.

Twee experimentele voertuigen die nooit verder kwamen dat het prototype-stadium,waren de Giraffe en de Bren. De Giraffe was ontworpen voor amfibische landingen. Alle belangrijke onderdelen waren verhoogd en op een speciaal frame voor diepwaden gemonteerd. In de hoogste stand bevond de transmissie zich 2,13 m en de chauffeursplaats zich 3,05 m boven de grond. Het voertuig werd goedgekeurd voor productie voor het geval het waterdichte systeem van die dagen niet zou voldoen. De Bren werd ontwikkeld door het Ministerie van Bevoorrading. Bij een standaard Bedford QLD werden de achterwielen vervangen door onderdelen van de Bren Gun Carrier. Aldus ontstond een halftrack. De bedoeling van deze conversie was het gebruik van rubber te verminderen. Het voertuig voldeed tijdens tests, maar het verwachte rubbertekort ontstond niet en het project werd geannuleerd.

VariantenEdit

  • Bedford QLB: Een artillerietrekker voor de 40mm Bofors luchtafweergeschut. Het laadgedeelte bood ruimte voor de bemanning van zeven personen, 96 stuks munitie, een reserveloop en verdere uitrusting. Het voertuig was ook uitgerust met een lier om bij het plaatsen van het geschut te helpen.
  • Bedford QLC: Dit voertuig werd afgeleverd met alleen een bestuurderscabine, de laadruimte was open en kon vrij worden ingedeeld naar de behoefte. Eén van de toepassingen was die van trekker met 5 tons aanhangwagen. De aanhangwagen kreeg een vast bevestigingspunt precies boven de achterwielen, de achtervering werd hiervoor verstevigd. De remmmen werden ook verbeterd vanwege de extra 3 ton lading ten opzichte van de standaard QLD. Van de trekkerversie werd de wielbasis niet ingekort, door deze opstelling bleef een grote ruimte over tussen de bestuurderscabine en de aanhangwagen, deze werd opgevuld met een laadkist met een laadvermogen van 1 ton. De totale laadcapaciteit werd hiermee verhoogd tot zes ton en het totaal gewicht van de combinatie kwam daarmee uit op circa 11 ton.
  • Bedford QLR: Deze versie had een cabine voor radioverkeer op de plaats van de laadvloer. Deze cabine kon voor andere doeleinden worden aangepast als mobiel kantoor, keuken enzovoorts.
  • Bedford QLT: Dit was een verlengde versie van de QLD, voor het vervoer van manschappen. Het voertuig bood plaats aan 29 soldaten. Om de laadruimte te verlengen werd de benzinetank en reservewiel onder het chassis geplaatst.
  • Bedford QLW: Een kiepwagen met lier. Dit voertuig kwam pas in 1945 in productie en was in feite een variant van de QLB. Verder zijn er nog brandweer- en tankwagens gemaakt.
  • Lorry, 3 ton, GS Bedford half-track (Bedford QLD Bren): Uitgerust met een Carden Lloyd onderstel, wat de tegenhanger van de Duitse SdKfz 5 Maultier zou moeten worden, enkel prototype.
  • Lorry, 3 ton, 4 x 4, Bedford, experimental (Bedford Giraffe): Het motorblok, stuurcabine en versnellingsbak werden op verhoogde balken geplaatst om amfibische landingen en oversteken van ondiepe rivieren over te steken, enkel prototype.

Een heel speciale versie was de Cockatrice, een licht gepantserde Bedford QL met vlammenwerper. De eerste voertuigen kwamen in 1941 in gebruik, ze werden vooral ingezet bij de beveiliging van vliegvelden. Naast de vlammenwerper, met een bereik van bijna 100 meter, was de Cockatrice uitgerust met twee lichte machinegeweren. In totaal zijn er slechts 60 exemplaren van gebouwd.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Around Wikia's network

Random Wiki