Wikia


Roc.jpg

De Blackburn Roc was een zwak ontwerp en werd slechts beperkt in tweedelijnsstaken ingezet. Het toestel had de Boulton Paul standaardkoepel met vier machinegeweren.

De Blackburn B-25 Roc werd ontwikkeld vanuit de Blackburn Skua duikbommenwerper. Het was het eerste toesten van de Fleet Air Arm dat een gemotoriseerde geschutkoepel had. De bedoeling was dat de vier machinegeweren gebruikt zouden worden bij aanvallen van opzij op vijandelijke vliegtuigen. Maar het is niet waarschijnlijk dat de Roc een vijandelijke bommenwerper heeft neergehaald, omdat zijn snelheid zeer matig was.

In april 1937 werden 136 Roc gevechtsvliegtuigen besteld. Doordat Blackburn de handen vol had aan de productie van de Skua, werden de toestellen door Boulton Paul gebouwd. Dit was ook de fabrikant van de elektrisch aangedreven geschutkoepel. De eerste Roc maakte zijn eerste vlucht op 23 december 1938. Tests toonden aan dat de zware koepel de Roc benadeelde in vergelijking met de Skua. Wel kon de Roc op koers gehouden worden tijdens een steile duik met gebruik van de duikremmen. Er werd een vergrote propeller aangebracht en talloze andere verbeteringen die de prestaties positief zouden moeten beïnvloeden, maar dit bleek allemaal weinig succesvol.

Roc op drijversEdit

Vier Rocs werden als watervliegtuigen afgebouwd en uitgerust met Blackburn Shark drijvers. Het gewicht en de luchtweerstand van deze drijvers reduceerden de snelheid van het toestel met nog eens 48 km/u. Ook was de stabiliteit slecht en moesten bochten op lage hoogten vermeden worden. Eén Roc drijvertoestel werd getest als doelsleepvliegtuig. De koepel was hierbij vervangen door een lier met windaandrijving. Later werd ook een aantal Roc landvliegtuigen als doelslepers gebruikt.

Nadat diverse eenheden van de Fleet Air Arm met het toestel waren uitgerust, werden de eersrte vier volledig operationele Rocs in februari 1940 aan No. 806 Squadron geleverd. Hier werden ze samen met acht Skua's ingezet. Vier maanden later kwamen zes Rocs bij No. 801 Squadron. No. 2 Anti-Aircraft Co-operation Unit ontving in juni 1940 zestien Rocs. De meest ongebruikerlijke taak van de Roc kreeg het toestel toen vier exemplaren beschadigd werden tijdens een aanval door Ju 87's op Gosport. Ze werden vervolgens gebruikt als machinegeweerposten, waarbij de koepels permanent bemand waren.

Andere Rocs werden naar verschillende locaties in Groot-Brittannië gezonden, en zelfs naar Bermuda. Het type werd gaandeweg teruggetrokken; de laatste twee in augustus 1943, vanwege gebrek aan reserveonderdelen.

Specificatie: Blackburn Roc.
Type: Jager en doelsleepvliegtuig.
Bouwfirma: Boulton Paul.
Ontwerp: Blackburn Aircraft.(George Edward Pettyà
Eerste vlucht: December 1938.
In dienst: April 1939.
Uit dienst: 1943.
Afmetingen: Lengte: 10,9 m ; Hoogte: 3,7 m ; Spanwijdte: 14 m ; Vleugeloppervlak: 28,8 m².
Gewicht: Leeggewicht: 2778 kg ; Max. startgewicht: 3606 kg.
Motor(en): Een Bristol Perseus XII stermotor van 675 kW (905 pk).
Prestaties: Max. snelheid op 3050 m: 359 km/u ; Kruissnelheid: 217 km/u op optimale hoogte ; Klimsnelheid: 457 m/min ; Plafond: 5485 m ; Vliegbereik: 1304 km.
Bewapening: 4x 7,7-mm Browning in een draaibare rugkoepel ; 8x bommen van 14 kg.
Gebruiker(s): Groot-Brittannië.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Around Wikia's network

Random Wiki