Wikia


Breguet Br.1050 Alizé
Bra
Type ASW vliegtuig
Land van herkomst Frankrijk
Bouwfirma Breguet Aviation
Ontwerp
Productie (eerste vlucht / In gebruik / in dienst) 1956 / 1961 / 1961-2000
Gebruiker(s) Indiase en Franse marine
Specificatie

Afmetingen (lengte / spanwijdte / hoogte / vleugeloppervlak) 13,9 m. / 15,6 m. / 5 m. / 387,5 m².
Gewicht (leeg / max. startgewicht) 5700 kg. / 8200 kg.
Motor(en) 1x Rolls-Royce Dart RDa.7 Mk 21 turboprop met een stuwkracht van 1473 kW (1975 pk)
Prestaties (snelheid / plafond / bereik) 520 km/u / 6250 m. / 2500 km.
Bewapening 1 torpedo of 3x 160-kg dieptebommen intern, rekken voor 2x 160-kg of 175-kg dieptebommen, 6x 127-mm raketten of 2x AS12 antischipsraketten onder de vleugels
Bemanning 3
Gebouwd 89
Gebruik (Landen) Frankrijk, Indië

In een relatief vroeg stadium in de ontwikkeling van turbinemotoren koos een aantal ontwerpers van militaire vliegtuigen voor een concept met gecombineerde voortstuwing: een zuinige turboprop voor langeafstandsvluchten plus een extra turbojet voor starts met zware wapenlading of bij hoge snelheden tijdens een luchtduel. Breguet had een dergelijke voorstuwing gekozen voor zijn Breguet Br.960 Vultur marineaanvalstoestel.

De ervaringen met de Vultur - die zijn eerste vlucht op 3 augustus 1951 maakte - leidden er echter toe dat de Franse marine het idee van een dergelijke voortstuwing voor een aanvalstoestel moest laten varen. In plaats daarvan kreeg Bruguet de opdracht om vanuit de Vultur een driezits ASW-toestel te ontwikkelen dat vanaf vliegdekschepen kon opereren. Het tweede prototype was behoorlijk aangepast om dienst te doen als aërodynamisch testtoestel voor het nieuwe ontwerp. De Mamba turboprop van de Vultur was vervangen door een opgewaardeerde 1230-kW Mamba. De turbojet in de achterromp was verwijderd om plaats te maken voor een grote intrekbare 'vuilnisbakradarkoepel' en onder de vleugels werden gestroomlijnde, lege gondels geplaatst. Bij een productieversie zouden deze gondels het hoofdlandingsgestel en uitrusting van de geluidsboeien herbergen. Tegen de tijd dat dit toestel gevlogen werd en getest was, had Breguet een order binnengesleept voor twee volledige prototypes en drie preproductietoestellen. Deze kregen de aanduiding Br.1050 en de naam Alizé (passaatwind). Het eerste prototype maakte zijn eerste vlucht op 6 oktober 1956.

De Alizé had hydraulisch uitklapbare buitenvleugels, een intrekbaar neuswielonderstel en deklandingsmiddelen. De stuwkracht werd geleverd door een Dart turboprop. In totaal werden 75 toestellen voor de Franse marine geproduceerd. Het type deed aanvankelijk dienst bij de Flotilles 6F, 4F en 9F en verving de Grumman TBF Avenger.

De Alizé werd uiteindelijk op 15 sptember 2000 door de Aéronavale uit dienst genomen. Gaandeweg was het toestel nog maar bij één flotille in gebruik, bij 6F. Hier werd hij ingezet bij de onderzeebootbestrijding vanaf het vliegdekschip Foch (R99). Een moderniseringsprogramma dat in 1980 werd gestart, introduceerde de Thompson-CSF Iguane radar in de buikradome, het Omega Equinox navigatiesysteem, nieuwe communicatie- en ESM-apparatuur in de neuzen van de pods onder de vleugels. Hiermee werd de verwachte levensduur met vijftien jaar verlengd, maar al in 1990 werd begonnen met een verder moderniseringsprogramma voor de 24 resterende vliegtuigen. Dit behelsde de toevoeging van datalink, betere toepassing van afleidingsmiddelen en andere verbeteringen, teneinde hun loopbaan nog verder te verlengen. Aan het eind van zijn carière werd de Alizé alleen nog als surveillancetype ingezet, de ASW-rol was nu voorbehouden aan helikopters. Een paar Alizés werden gebruikt door Escadrille 59E in Hyères voor training en SAR, en door 10S in St Rafael bij diverse testtaken.

Bij de Indiase marine deden twaalf originele Alizés (later aangevuld met de aanschaf van ongeveer twaalf ex-Aéronavale toestellen) dienst bij het 'Cobras' squadron van INAS 310 vanaf de INS Vikrant. De toevoeging van skischansen aan dit vliegdekschip maakte dat de vijf overgebleven Alizés in 1987 aan land gehouden moesten worden. Een afnemend aantal bleef tot 1992 in gebruik bij Dabolin, totdat de Alizé ook daar uiteindelijk werd teruggetrokken.

Links