Wikia

Militaria Wiki

Bristol Type 171 Sycamore

489pages on
this wiki
Add New Page
Talk0 Share


Bristol-sycamore.jpg

Een Bristol Sycamore HR.Mk14 van No.118 Squadron (RAF). Deze opsporings-, reddings- en communicatie-eenheid had haar basis in Noord-Ierland.

Eind 1944 vormde de Bristol vliegtuigfabriek een helicopterafdeling te Filton en trok Raoul Hafner aan. Die had tot dan toe bij de experimentele afdeling van de Britse luchtstrijdkrachten een team geleid dat werkte aan de ontwikkeling van een Britse helicopter. Voor de oorlog had Hafner al een gyrokopter gebouwd. De A.R.III,en mede op basis van die ervaring begon hij te werden aan een eenmotorige vierpersoons helicopter voor militair en civiel gebruik. De functionele eisen ontleende Hafner aan specificatie E20/45 van het ministerie van Bevoorrading. Bij gebrek aan een geschikte Britse motor koos hij de 336 kW (450-pk) Pratt & Whitney Wasp junior voor de eerste twee prototypes van de Bristol Type 171 Mk 1.

Eerste vluchtEdit

Het ontwerp voorzag in een lichtmetalen cabine en een beklede staartboom die aan het motorcompartiment bevestigd was. De rotor had drie houten zelfdragende bladen. Na intensieve beproeving van alle onderdelen begonnen de grondtests met het voltooide luchtvaartuig op 9 mei 1947. De eerste vlucht vond op 27 juli van dat jaar plaats. In februari 1948 kwam het tweede toestel het vliegproevenprogramma versterken. Op 25 april 1949 kreeg het type als eerste Britse helicopter zijn civiele bewijs van luchtwaardigheid, precies op tijd voor de geplande vlucht naar de Parijse salon. Het derde prototype kreeg een Alvis Leonides stermotor en werd gepresenteerd op de luchtshow van Farnborough in 1948. Deze als Type 171 Mk 2 aangeduide helicopter maakte een succesvolle eerste vlucht op 3 september 1949. De volgende startpoging eindigde echter abrupt doordat de rotor uit elkaar viel. Met een versterkte rotor werd het ontwikkelingswerk voortgezet en intussen werden de eerste vijftien productie-exemplaren van de Type 171 Mk 3 geassembleerd. De Mk 3 had een kortere neus en een 20 cm bredere cabine met achterin plaats voor drie passagiers. Om bij een eventuele motorstoring andere essentiële systemen in werking te houden, werd de aandrijving van alle systemen verlegd van de motor naar de rotor-overbrenging. Tot de eerste productieserie behoorden een Sycamore HC.Mk 10 en vier Sycamore HC.Mk 11 ambulance- en communicatie-toestellen, besteld door het Army Air Corps. Ook vier Sycamore HR.Mk 12 reddingshelicopters voor de RAF kustwacht maakten deel uit van deze serie. Twee Sycamore Mk 3A helicopters met een vrachtruim achter het motorcompartiment waren bestemd voor British European Airways.

Sycamore MK.4Edit

Het belangrijkste productiemodel was de Type 177 Sycamore Mk 4. Op basis van ervaringen met de Mk 3 was het landingsgestel van de Mk 4 vergroot, kreeg het toestel vier cabinedeuren en verhuisde de piloot van bakboord naar stuurboord. Drie Sycamore HR Mk 50 en zeven Sycamore HC Mk 51 helicopters gingen naar de Australische marine, drie Sycamore Mk 14 toestellen naar de Belgische luchtmacht voor gebruik in Congo en 50 exemplaren van de Sycamore Mk 52 naar de West-Duitse Bundeswehr en marine. De RAF ontving twee Sycamore HR Mk 13 en meer dan 80 Sycamore HR Mk 14 helicopters, uitgerust met een lier voor reddingen op zee. De eerste vloog vanaf 13 april 1953 bij No. 275 Squadron.Fighter Command. Sycamores deden ook dienst als lichte aanvals- en verkenningshelicopters in Maleisië, Cyprus en Borneo. De RAF stelde haar laatste Sycamores in 1972 buiten dienst, de Duitsers deden dat in 1973.

VariantenEdit

  • Type 171
    • MK 1: Prototype, 2 gebouwd.
    • MK 2: Tweede prototype, één gebouwd.
    • MK 3: Productiemodel met vijf plaatsen, een bredere romp en een kortere neus voor beter zicht, 15 gebouwd.
    • MK 3A: Civiele versie met een vrachtruim, 2 gebouwd voor British European Airways.
    • MK 4: Eigenlijke civiele productiemodel, identiek aan de Sycamore (militaire versie) met een krachtigere motor.
  • Sycamore
    • Sycamore HC10: Identiek aan de MK 3, 1 omgebouwd naar een ambulance-versie voor evaluatie door het Army Air Corps.
    • Sycamore HC11: Identiek aan de MK 3, 4 omgebouwd naar een communicatie-versie voor evaluatie door het Army Air Corps.
    • Sycamore HR12: Identiek aan de MK3A, 4 omgebouwd naar een search and resceu versie voor evaluatie door de RAF.
    • Sycamore HR14: Identiek aan de MK4, 85 gebouwd voor de RAF als search and resceu versie.
    • Sycamore MK14: 4 gebouwd voor de Belgische luchtmacht, voor gebruik in Belgisch Congo.
    • Sycamore MK 50: 3 gebouwd voor de Australische marine, voor gebruik als search and resceu en het opsporen van vijandelijke vliegtuigen.
    • Sycamore HC51: 7 gebouwd voor de Australische marine, voor gebruik als search and resceu en het opsporen van vijandelijke vliegtuigen.
    • Sycamore MK 52: 50 gebouwd voor het Duitse Leger en marine.

LinksEdit

Specificatie: Bristol Type 171 Sycamore.
Type: Lichte vijfpersoons helicopter voor communicatiedoeleinden ; reddingen op zee en anti-onderzeebootbestrijding.
Bouwfirma: Bristol Aeroplane Company.
Ontwerper: Raoul Hefner.
Eerste vlucht: Juli 1947.
In dienst: 1953.
In productie: 1947-1955.
Afmetingen: Diameter hoofdrotor: 14,81 m ; Lengte (rotorbladen gevouwen) 14,07 m ; Hoogte: 3,71 m ; Cirkeloppervlak hoofdrotor: 172,22 m².
Gewicht: Leeggewicht: 1728 kg ; Maximumstartgewicht: 2540 kg.
Motor(en): Een Alvis Leonides 73 stermotor van 410 kW (550 pk).
Prestaties: Maximumsnelheid op zeeniveau:204 km/u ; Kruissnelheid:169 km/u ; Bereik: 531 km.
Bemanning: 2 + 3 passagiers.
Gebruiker(s): Groot-Brittannië, Australië, België, Duitsland, Maleisië, Cyprus, Borneo.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Around Wikia's network

Random Wiki