Wikia


Caudron R.11
Caudron R.11 - Front

Type

Bommenwerper

Land van herkomst

Frankrijk
Bouwfirma Société des Avions Caudron
Ontwerp Paul Deville
Productie (eerste vlucht / In gebruik / in dienst) 1917 / ? / ? - 1922
Gebruiker(s) American Expeditionary Force, Armée de l'air
Specificatie

Afmetingen (lengte / spanwijdte / hoogte / vleugeloppervlak) 11,22 m / 17,92 m / 2,80 m / 54,25 m²
Gewicht (leeg / max. startgewicht) 1422 kg / 2167 kg.
Motor(en) 2x Hispano-Suiza 8Bba V-motoren van elk 160 kW (215 pk) elk.
Prestaties (snelheid / plafond / bereik) 183 km/u / 5950 m / ongeveer 3 uur vliegduur
Bewapening 5x 7.7 Lewis mitrailleurs, 120 kg aan bommen
Bemanning 3
Gebouwd 370
Gebruik (Landen) Verenigde Staten, Frankrijk

Naast de geannuleerde O.2 eenzitsjager en de R.5 en R.10 verkenningsbommenwerperprototypes, verscheen in maart 1917 de driezit Caudron R.11. Het type was aanvankelijk bestemd voor de Franse A.3 (Corps d'Armée trois-place) verkenningscategorie. De tweemotorige R.11 tweedekker leek veel op de eerdere R.4. Het prototype werd aangedreven door twee Hispano-Suiza 8Bba V-motoren van 200 pk, in gestroomlijnde driehoekige gondels net boven de onderste vleugel. Deze onderste vleugel uit één stuk was een bouwkundig hoogstandje. Er werden orders geplaatst voor duizend R.11A.3 machines en de eerste toestellen werden eind 1917 gebouwd. De productie verliep echter traag; in april 1918 waren er nog maar twintig R.11's operationeel. Vanwege de wapenstilstand in november 1918 kwam de productie abrupt ten einde. Er waren toen slechts 370 toestellen gebouwd. Enkele exemplaren werden door het Britse en Amerikaanse leger ter evaluatie aangeschaft. De R.11 bleek een formidabele escortejager die ingezet werd bij de bescherming van formaties van Breguet Bre.14B.2 dagbommenwerpers. Bij aanvallen ver achter de vijandelijke linie wisten de R.11's aanzienlijke aantallen Duitse jagers te vernietigen. De impact van de R.11 zou nog veel groter zijn geweest als het toestel in het voorjaar van 1918 op grotere schaal beschikbaar zou zijn geweest, maar de problemen met de Hispano-Suiza motoren werden nooit geheel overwonnen. Het brandstofsysteem van de R.11 was dusdanig dat beide motoren in geval van nood voorzien konden worden vanuit de hoofdbrandstoftank. Latere productietoestellen hadden motorgondels waarbij het achterste gedeelte tijdens de vlucht afgeworpen kon worden, tezamen met de brandstoftanks. Veel van deze machines werden voortgestuwd door twee 175 kW 8Beb motoren. Een aantal twee- en meerzits toestellen gingen verloren toen de piloot werd geraakt, en derhalve bracht Caudron een dubbele bediening aan in de cockpit van de schutter. Dit was zonder twijfel een oppepper voor het moreel van de met de Caudron uitgeruste escadrilles. De R.11A.3 maakte deel uit van de uitrusting van de escadrilles de Protection van de 11e en 12e Régiments d'Aviation in de periode na de Eerste Wereldoorlog. De laatste overgebleven toestellen werden in juli 1922 uit dienst genomen en verschroot.

VariantenEdit

  • R.11: Basismodel, ook als escortejager gebruikt.
  • R.11 A3: Lange-afstand verkenner
  • R.11 BN3: Nachtbommenwerper.
  • R.11 VZ: Tactische bommenwerper

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Around Wikia's network

Random Wiki