Wikia


De Havilland Airco D.H.9a
800px-Airco D.H.9A ExCC

Type

Bommenwerper

Land van herkomst

Groot-Brittannië
Bouwfirma Airco
Ontwerp
Productie (eerste vlucht / In gebruik / in dienst) 1918 / 1918 : 1918-1931
Gebruiker(s) Royal Air Force
Specificatie

Afmetingen (lengte / spanwijdte / hoogte / vleugeloppervlak) 9,22 m / 14,01 m / 3,45 m / 45,22 m²
Gewicht (leeg / max. startgewicht) 1272 kg / 2111 kg
Motor(en) 1x Packard Liberty 12A V-12 zuigermotor van 298 kW (400 pk)
Prestaties (snelheid / plafond / bereik) 198 km/u / 5105 m / 5u15min
Bewapening 1x vaste voorwaarts vurende Vickers van 7,7-mm, 1 of 2 Lewis machinegeweren van 7,7-mm op een Scarff ring, tot 336 kg aan bommen
Bemanning 2
Gebouwd 885
Gebruik (Landen) Groot-Brittannië, Afghanistan, Australië, Canada, Iran, Litouwen, Mongolië, Zwitserland, Amerika, Sovjet-Unie.

Om het probleem van de teleurstellende prestaties van de De Havilland Airco D.H.9 te ondervangen werden in de Verenigde Staten Liberty 12 motoren besteld. Airco dat in beslag genomen werd door de ontwikkeling van de nieuwe De Havilland Airco D.H.10, verzocht de Westland Aircraft Works in Yeovilton Somerset de D.H.9 geschikt te maken voor de nieuwe motor. Westland die als onderaannemer betrokken was geweest bij de bouw van de De Havilland Airco D.H.4 en de D.H.9, slaagde erin de beste eigenschappen van beide modellen samen met de nieuwe motor tot een geheel nieuw ontwerp te verenigen. Om zoveel mogelijk te profiteren van de extra paardekrachten werd de romp versterkt en kregen de vleugels een grotere spanwijdte en koorde. Aangezien de Liberty niet direct beschikbaar was, vloog het prototype van de De Havilland Airco D.H.9a in eerste instantie met een 280 kW ( 375 kg) Eagle VIII, niet lang daarna gevolgd door een model voorzien van een Liberty motor. In juni 1918 werden de eerste vliegtuigen aan de RAF geleverd.

In totaal produceerden Westland en andere fabrieken ongeveer 885 bommenwerpers. De D.H.9a werd beschouwd als één van de beste strategische bommenwerpers uit de Eerste Wereldoorlog. Anders dan bij de meeste andere gevechtsvliegtuigen het geval was, werd de productie van de D.H.9a na de oorlog niet stopgezet. Het toestel, dat al gauw de bijnaam 'Nine Act' of nog korter 'Ninak' kreeg, bleef in dienst bij de RAF en werd ingezet voor het uitvoeren van patrouillevluchten in Irak en het noordwestelijke grensgebied van Indië. Westland werd belast met de reparatie en revisie van deze vliegtuigen totdat ze in 1931 door de RAF uit dienst werden genomen. Behalve als patrouillevliegtuig deed de D.H.9a ook dienst als bommenwerper, waartoe de RAF acht bommenwerper squadron had ingericht en zes reservesquadrons. De D.H.9a's van het 30e en 47e Squadron onderhielden tussen Cairo en Bagdad een postdienst en opereerden in Egypte en Palestina. Tijdens de RAF luchtshows hebben ze met hun kunststukjes duizenden toeschouwers in vervoering gebracht.

Wereldoorlog IEdit

De eerste D.H.9a's kwamen bij No.110 Squadron terecht en werden in augustus 1918 naar Frankrijk gestuurd, in september voerden ze hun eerste opdracht uit. Ze leden grote verliezen tijdens hun bombardementen op Duitsland.

Aan het thuisfront werden ze ingezet bij kustpatrouilles vanuit Yarmouth tot het einde van de oorlog.

De Northern Bombing group van het United States Marine Corps had 53 D.H.9a's in dienst, deze werden operationeel in september 1918 in frankrijk.

VariantenEdit

  • Airco D.H.9a: productiemodel.
  • De Havilland D.H.9AJ: Prototype met een Bristol Jupiter motor.
  • De Havilland D.H.9R: Racevliegtuig met een Napier Lion motor. 1 gebouwd.
  • Airco D.H.15 Gazelle: D.H.9a voorzien van een Beardmore Halford Pullinger Atlantic lijnmotor. 1 gebouwd.
  • Airco D.H.16: Passagiersvliegtuig met een Rolls-Royce Eagle of Napier Lion motor. Bredere glazen romp voor de passagiersruimte achter de piloot, de piloot zat in een open cockpit. 9 gebouwd.
  • De Havilland D.H.49: Voorgestelde gemoderniseerde versie met een Eagle IX motor, enkel op papier.
  • Engineering Division USD-9A: In Amerika gebouwde versie. 9 gebouwd, waarvan 1 met een drukcockpit
  • Engineering Division USD-9B:  Een USD-9A met een zwaardere Liberty motor en grotere vleugels.
  • Armstrong Whitworth Tadpole: Een prototype conversie voor een driezits verkenningsvliegtuig voor de Marine.
  • Westland Walrus: Productieversie van de Tadpole met een Napier Lion III motor. 36 gebouwd.
  • Polikarpov R-1 en R-2: In Rusland gebouwde versie gebouwd bij Duks (Dux) Aircraft Factory onder leiding van Nikolai Nikolaevich Polikarpov, uitgerust met een M-5, een copie van de Liberty motor. Ongeveer 2300 geproduceerd tussen 1922-1932.
  • Polikarpov R-1 BMW: Versie voorzien van een BMW IVa motor van 179 kW (240 pk). 20 gebouwd.
  • Polikarpov MR-1: Watervliegtuig. 124 gebouwd.
  • Polikarpov PM-2: Prototype van een watervliegtuig met metalen drijvers.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Around Wikia's network

Random Wiki