Wikia


Ehrhardt 15-pdr
01
Type Veldgeschut
Land van herkomst Duitsland
Bouwfirma Rheinische Metallwaren und Maschinenfabrik
Ontwerp Heinrich Ehrhardt
Productie (ontwerp / productie / in dienst) 1895-1897 / 1901 / 1901-1916
Gebruiker(s)
Specificatie

Afmetingen (lengte / lengte loop) - / 2,30 m.
Gewicht 1030 kg.
Kaliber 76-mm
Mondingssnelheid 510 m/sec.
Vuursnelheid 20 schoten per minuut
Bereik 5852 m.
Aanvoer Achterlader
Munitie Shrapnel, gescheiden QF lading
Elevatie -5° tot + 16°
Traverse
Gebouwd 240
Gebruik (Landen) Groot-Brittannië, Noorwegen

Het Ehrhardt concern te Düsseldorf was buiten de grenzen van Duitsland weliswaar niet zo bekend, maar het was een van de belangrijkste staalconcerns en wapenfabrikanten van het land. De firma stond echter doorgaans in de schaduw van de gigant Krupp. Na alle fusies en overnames die door de jaren heen plaatsvonden, kwam uit Ehrhardt het concern Rheinmetall-Borsig AG voort, dat even groot en machtig werd als Krupp.

In het begin van de 20e eeuw moest Ehrhardt echter nog vechten voor iedere order. Een van die orders in het begin van de vorige eeuw kwam uit Engeland. Dat land was toen verwikkeld in de Tweede Boerenoorlog, en de Zuid-Afrikaanse boeren bleken te beschikken over betere veldartillerie dan de Britten.

In 1901 bestelden de Britten 108 stuks Ehrhardt veldgeschut, die de aanduiding kregen Ordnance QF 15 pdr. Deze kanonnen waren van het kaliber 76-mm en werden beschouwd als noodoplossing totdat zich een beter wapen zou aandienen. Ze werden ingedeeld bij de veldbatterijen van het Territorial Army. Verscheidene van deze batterijen beschikten ook in 1915 nog over dezelfde 15-ponder wapens, toen ze de order kregen naar Frankrijk over te steken. Daar werden ze nog enige tijd operationeel ingezet, totdat in 1916 voldoende Ordnance QF 18 pdr wapens beschikbaar waren om ze te vervangen. Enkele andere batterijen met 15 pdr geschut werden naar Egypte gezonden, maar deze werden niet of nauwelijks operationeel ingezet.

Het 15 pdr geschut was een typisch Ehrhardt ontwerp, duidelijk herkenbaar aan een van de voornaamste Ehrhardt kenmerken: de ronde, enkele disselboom van het onderstel. De enkele disselboom was licht en sterk, en daarmee kon het wapen eenvoudig door paarden getrokken worden. Ehrhardt kwam er echter al gauw achter dat een enkele disselboom de elevatie en daarmee het bereik van het wapen beperkte. Daarom kregen latere Ehrhardt kanonnen een dubbele disselboom. Deze bestond uit twee ronde disselbomen die vanaf de as naar de achterkant van de loop liepen tot achter het achterste punt dat de kulas bij terugstoot bereikte. Op dat punt waren ze verbonden door een haaks erop geplaatste buis. Vanaf deze verbindende buis liep de enkele disselboom naar achteren en mondde uit in het grondanker en het trekoog. Zo combineerde dit wapen het gewichtsvoordeel van de enkeleronde disselboom met de onbegrensde elevatie. Dit werd het kenmerk van veel andere Ehrhardt-kanonnen, vooral van het berggeschut.

De Britse 15 ponder kanonnen waren voorzien van de gewone enkele disselboom. De eerste versies hadden twee zitjes boven de as, zoals op de spatborden van een tractor, voor de kanonniers tijdens het transporteren van het wapen. Later werden deze vervangen door een gepantserd schild, en de oorspronkelijke wielen werden vervangen door Britse exemplaren. De Royal Artillery was niet erg onder de indruk van het 15 ponder geschut en het werd, zoals reeds vermeld, zo gauw mogelijk vervangen door de Ordnance QF 18 pdr.

Het jaar 1901 was voor Ehrhardt een gunstig verkoopjaar. De firma ontving toen namelijk ook een order voor 132 stuks veldartillerie voor het Noorse leger. Deze kregen het kaliber 75-mm en weken op verscheidene detailpunten van de Britse 15 ponders af. Hoewel Noorwegen niet rechtstreeks bij de Eerste Wereldoorlog betrokken was, hield het land deze 7,5-cm Feldkanone L631 M/01 van Ehrhardt gedurende de hele duur van de oorlog in dienst. Veel van deze kanonnen waren zelfs nog in gebruik toen de Duitsers in april 1940 Noorwegen binnenvielen. In Duitse dienst kregen ze de aanduiding 7,5-cm FK246(n).

Veel andere Ehrhardt kanonnen werden verkocht aan Zuid-Amerikaanse landen.