Wikia


768px-AF-2W VS-37 Jul1957

Een Grumman AF-2W van VS-37, circa 1957.

In 1944 begon Grumman aan de bouw van een opvolger van de Grumman TBF/TBM Avenger torpedobommenwerper, die had geholpen de oorlog in het voordeel van de geallieerden te beslissen. Het eerste resultaat was de XTBF-1, die zijn eerste vlucht maakte op 19 december 1945. Deze zag er uit als een slanke versie van de TBF/TBM en had een Westinghouse X19B-2B turbojet in de staart als extra voortstuwing om hoge snelheden te bereiken. Ook werden de Allis-Chalmers J36, de de Havilland Goblin en de Westinghouse J34 turbojet getest. Deze boostermotor verviel in een later ontwikkelingsstadium en in november 1949 vloog eindelijk de eerste Grumman AF-2 Guardian.

Productie van de GuardianEdit

Van de AF-2 Guardian werden twee versies in productie genomen. Als onderzeebootbestrijdingsvliegtuigen opereerden ze in 'hunter-killer'-koppels vanaf de Amerikaanse vliegdekschepen. De ene versie, de AF-2W, deed het opsporingswerk. Deze versie was herkenbaar aan zijn bolle buik waar de AN/APS-20 zoekradar in opgesteld was. De radarschermen en bedieningspanelen bevonden zich in een tweepersoonscompartiment achter de piloot, net als in de Skyraiders die van radar voorzien waren. Het uitschakelen van opgespoorde onderzeeërs was het werk van de AF-2S, die in actie kwam als het partnervliegtuig contact had gemaakt met het doel. Deze versie gebruikte zijn kleinere APS-30 radar onder de rechterbuitenvleugel om het doel te volgen. Desgewenst werd met een zoeklicht in een identieke pod onder de linkervleugel de onderzeeër beschenen. Dan viel het toestel aan, gebruikmakend van wapens in het interne bommenruim of aan ophangpunten onder de vleugels.

De Guardians behoorden tot de grootste eenmotorige militaire vliegtuigen. Ze waren zwaarder dan een Douglas DC-3 en hadden een ruime cockpit die plaats bood aan twee piloten naast elkaar. De AF-2S had een derde stoel in het achtercompartiment voor de radar-operator. Grumman leverde 193 stuks van de AF-2S aanvalsversie en 153 exemplaren van de AF-2W in de jaren 1950-1953. Daarna volgden nog eens veertig AF-3S machines, eveneens voor onderzeebootbestrijding. Dit waren de eerste inzetbare vliegtuigen met MAD (magnetische anomalie detectie) in een intrekbare staartboom.

VariantenEdit

  • XTB3F-1: Prototype van een tweezits torpedobommenwerper, voorzien van twee R-2800-46 motoren van 2300 pk en een Westinghouse turbojet, 3 gebouwd.
  • XTB3F-1S: Twee gemodificeerde XTB3F-1 prototypes waarvan de turbojet werd verwijdert, later gemodificeerd naar XAF-1.
  • AF-2S: Productievariant met R-2800-48 motoren van 2400 pk, 193 gebouwd.
  • AF-2W: Zoekvliegtuig met een zoekradar in een koepel onderaan het toestel, 153 gebouwd.
  • AF-3W: Zoek- en aanvalsvliegtuig, identiek aan de AF-2S met intrekbare MAD radar, 40 gebouwd.

LinksEdit

Specificatie: Grumman AF-2 Guardian
Type: Onderzeeboot-bestrijdingsvliegtuig voor gebruik vanaf vliegdekschepen.
Bouwfirma: Grumman.
eerste vlucht: 19 december 1945.
In dienst: Oktober 1950.
Uit dienst: Augustus 1955.
Afmetingen: Lengte: 13,21 m ; Spanwijdte: 18,49 m ; Hoogte: 4,93 m ; Vleugeloppervlak:52 m².
Gewicht: Leeg: 6632 kg ; Max. startgewicht: 11.567 kg.
Motor(en): 1x Pratt &Whitney R-2800-48W 18-cilinder stermotor van 1790 kW (2400 pk).
Bewapening: Bommenruim voor 1814 kg aan torpedo's, bommen, dieptebommen, mijnen of andere lading ; Bevestigingspunten onder de vleugels voor dezelfde wapens.
Aantal gebouwd: 389.
Gebruiker(s): Amerika.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Around Wikia's network

Random Wiki