Wikia


Hawker Sea Fury
Seafury.JPG

Nederlandse Seafury, gestationeerd op de Hr. Ms. Karel Doorman

Type

Jachtbommenwerper voor vliegdekschepen.

Land van herkomst

Groot-Brittannië
Bouwfirma Hawker
Ontwerp Sydney Camm
Productie (eerste vlucht / In gebruik / in dienst) 1945 / 1947 / 1947-1968.
Gebruiker(s) Royal Navy, Royal Australian Navy, Royal Canadian Navy, Pakistan Air Force
Specificatie FB 11

Afmetingen (lengte / spanwijdte / hoogte / vleugeloppervlak) 10,56 m. / 11,69 m. / 4,84 m. / 11,69 m.
Gewicht (leeg / max. startgewicht) 4191 kg. / 6645 kg.
Motor(en) 1x Bristol Centaurus 18 18-cylinder stermotor van 1849 kW (2480 pk)
Prestaties (snelheid / plafond / bereik) 740 km/u / 10.910 m. / 1126 km, met 2 droptanks: 1674 km.
Bewapening 4 x 20-mm Hispano-Suiza HS.404 kanonnen, 12 × 76.2-mm ongeleide raketten, 907 kg aan bommen.
Bemanning 1
Gebouwd 864
Gebruik (Landen) Groot-Brittannië, Nederland, Australië, Birma, Canada, Cuba, Egypte, Duitsland, Irak, Pakistan.

De Tempest Light Fighter was een lange-afstandsjager van Hawker die in de Stille Oceaan tegen de Japanners moest worden ingezet. De Royal Navy had meteen een levendige belangstelling voor het type en gaf in februari 1943 een formele specificatie uit. In april 1944 volgde een order voor 400 toestellen, die gelijkelijk over de RAF en de Fleet Air Arm verdeeld zouden worden.

Het eerste exemplaar van de nieuwe jager dat de lucht in ging, was op 1 september 1944, de Hawker Fury Mk I van de RAF. Het prototype van de Hawker Sea Fury vloog voor het eerst op 21 februari 1945. Bij het tekenen van de vrede werd echter een streep gehaald door tal van defensie orders.

Hawkers nieuwste jager werd ernstig getroffen door de bezuiningen, alle RAF toestellen en de helft van die van de Royal Navy werden geschrapt, hoewel Hawker toch kans zag om een paar exemplaren van de Fury te verkopen aan buitenlandse afnemers zoals Egypte, Irak en Pakistan.

Het eerste productietoestel vor de Royal Navy was de Sea Fury F.Mk X, die voor het eerst vloog op 7 september 1946 en in juli 1947 werd opgenomen in No.807 Squadron. Als pure jager werd de Sea Fury echter niet lang geproduceerd. De teller stopte al na vijftig stuks, waarna de productie overschakelde op de Sea Fury FB.Mk 11 jachtbommenwerper, die 907 kg aan externe middelen kon meevoeren en een verlengde landingshaak had. Het toestel kon worden uitgerust met RATO-flessen voor een raketstart. Deze variant werd de definitieve Sea Fury. Hij werd vanaf mei 1948 geleverd en toen de productielijn begin 1950 werd gesloten, waren er zo'n 515 stuks afgeleverd, plus 60 stuks van de Sea Fury T.Mk 20 tweezitstrainer. Tegen die tijd was de Sea Fury ook al actief geweest in Korea, waar het toestel een uitstekende grondaanvaller bleek te zijn en zich eveneens heel goed weerde in luchtgevechten. Ten minste twee MiG 15 'Fagots' werden neergehaald door Sea Fury's.

Medio jaren 50 werd de Sea Fury bij de Fleet Air Arm door modernere toestellen ingehaald, zoals de Hawker Seahawk en de Supermarine Attacker, maar een aantal exporttoestellen bleven nog een tijdlang in dienst. De Nederlandse Marine Luchtvaartdienst zette de Sea Furies in vanaf 1948 aan boord van het vliegdekschip Hr. Ms. Karel Doorman (1948). 47 stuks, waarvan 25 in licentie gebouwd door Fokker, waren verdeeld over drie Squadrons: VSQ 3, VSQ 4 en VSQ 860. Uiteindelijk werd de Sea Fury in 1957 ook bij de MLD vervangen door de Hawker Seahawk.

VariantenEdit

  • SR661: Een prototype, half naar marinestandaard gebracht, uitgerust met een Centarus XII stermotor (later een Centarus XVIII stermotor), vierbladige schroef en geen opvouwbare vleugels.
  • SR666: Een prototype, volledig naar marinestandaard gebracht, uitgerust met een Centarus XV stermotor en een vijfbladige schroef.
  • VB857: Sea Fury X prototype, gebouwd door Boulton-Paul, uitgerust met een Centarus XVI stermotor, later gebruikt als een FB11 prototype met een Centarus XVIII stermotor.
  • Sea Fury F 10: Een-zitter, jacht versie voor de Engelse Marine. Aantal gebouwd: 50
  • Sea Fury FB 11: Een-zitter jacht-bommenwerper voor de Engelse Marine, Australische Marine en Canadese Marine. Aantal gebouwd: 615
  • VX818: Sea Fury T 20 prototype van de trainerversie, besteld door Iran.
  • Sea Fury T 20: Tweezitter trainingsversie voor de Engelse Marine. Aantal gebouwd: 60, 10 ervan zijn later omgebouwd tot sleepdoelwitten voor de Luftwaffe van de Bondsrepubliek.
  • Sea Fury F 50: Een-zitter jacht versie voor de Marine Luchtvaartdienst. Aantal gebouwd: 10
  • Sea Fury FB 51: Een-zitter jacht-bommenwerper voor de Marine Luchtvaartdienst. Aantal gebouwd: 25, in licentiebouw door Fokker.
  • Fury FB 60: Een-zitter jacht-bommenwerper voor de Pakistaanse Luchtmacht en de Marine Luchtvaartdienst. Aantal gebouwd: 105, 93 en 12 respectievelijk.
  • Fury T 61: Twee-zitter trainings versie voor de Pakistaanse Luchtmacht. Aantal gebouwd: 5
  • Fury I "Baghdad Fury": Een-zitter jacht versie voor de Iraakse Luchtmacht. Aantal gebouwd: 55
  • Fury Trainer: Twee-zitter trainings versie voor de Iraakse Luchtmacht. Aantal gebouwd: 5

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Around Wikia's network

Random Wiki