Wikia


Hawker Typhoon Mk IB
MKIB.jpg

Type

Jachtbommenwerper

Land van herkomst

Groot-Brittannië
Bouwfirma Hawker Aircraft
Ontwerp Sidney Camm
Productie (eerste vlucht / In gebruik / in dienst) 1940 / 1941-1945 / 1941-1945
Gebruiker(s)
Specificatie

Afmetingen (lengte / spanwijdte / hoogte / vleugeloppervlak) 9,73 m. / 12,67 m. / 4,66 m. / 29,6 m²
Gewicht (leeg / max. startgewicht) 4010 kg. / 5170 kg.
Motor(en) Napier Sabre IIA, IIB of IIC vloeistofgekoelde H-24 zuigermotor van 2180, 2200 of 2260 pk (1626, 1640 of 1685 kW)
Prestaties (snelheid / plafond / bereik) 663 km/u / 10.729 m. / 821 km.
Bewapening 4x 20-mm Hispano-Suiza HS.404 kanonnen, 8x PR-3 ongeleide lucht-grondraketten, 2 bommen van 500lb of 1000lb
Bemanning 1
Gebouwd 33317
Gebruik (Landen) Groot-Brittannië en Gemenebest

In antwoord op specificatie F.18/37 van het Air Ministry begon Hawkers Sydney Camm in 1937 aan het ontwerp van de Hawker Typhoon. De specificatie bedong dat de motor een Rolls-Royce Vulture X-Type of een Napier Sabre H-Type moest zijn, dus werden er in eerste instantie twee prototypes gebouwd. Het prototype met de Vulture motor stond bekend als de Tornado. Beide typen hadden problemen met de motor, maar de problemen van het model met de Sabre motor, aangeduid als Typhoon, werden opgelost omdat de firma Napier meer tijd en energie kon besteden aan de ontwikkeling. Rolls-Royce had al te veel te stellen met de Merlin om voldoende middelen in te zetten voor het verbeteren van de tegenvallende Vulture motor. Nadat het Typhoon prototype op 24 februari 1940 zijn eerste vlucht had gemaakt, bleek het cascoproblemen te vertonen. Die waren nog niet verholpen toen het toestel in dienst werd genomen. Het oorspronkelijke prototype had vleugels met twaalf machinegeweren, en toen het in productie genomen werd, kreeg dit type de aanduiding Hawker Typhoon Mk 1A. Alle productie-Typhoons, in totaal zo'n 3300 stuks, werden door Gloster gebouwd. Een tweede prototype, dat op 3 juli 1941 zijn eerste vlucht maakte, had vleugels met vier 20-mm Hispano kanonnen, en kreeg in productie de aanduiding Hawker Typhoon Mk 1B.

De eerste productietoestellen werden in september 1941 aan de RAF geleverd, in eerste instantie aan No.56 Squadron. In dienst werd al snel duidelijk dat de cascoproblemen niet verholpen waren. Verschillende piloten verloren het leven, en het Air Ministry overwoog het type uit dienst te nemen. Gelukkig ontdekte Hawker waarom beangstigend veel toestellen hun volledige staartsectie verloren,maar het duurde tot eind 1942 voor alle motor- en cascoproblemen verholpen waren. Ook toen nog had de Typhoon een matige klimsnelheid, maar anderzijds had het toestel een hoge topsnelheid op lage hoogte, die in november 1941 voor het eerst uitgebuit werd. No.609 Squadron, destijds gestationeerd in Manston, Kent, vernietigde vier Focke Wulf Fw 190's in hit-and-run aanvallen. Tegen eind 1942 was de Typhoon een uitstekende Jachtbommenwerper geworden, voortgestuwd door de verbeterd Napier Sabre IIA motor, bewapend met vier 20-mm Hispano kanonnen, en met een bommenlading van 113- of 227-kg bommen onder de vleugels. Typhoon Squadrons bestreken Frankrijk en de Lage Landen en conentreerden zich op het verstoren van de Duitse communicatielijnen, maar pas eind 1943 werd het potentieel van de Typhoons Mk 1B ten volle gerealiseerd door hem uit te rusten met raketten met een lading van 27 kg. In deze vorm was de Typhoon effectief tegen Duitse kustvaart en tanks, en de bijna constante aanvallen bij dag en nacht op de Duitse communicatie droegen in hoge mate bij aan het geallieerde succes op D-day. De Typhoons bouwden een reputatie op als treinkillers en als korteafstand luchtsteuntoestellen. Vanaf eind 1943 werden ze ook ingezet voor de cruciale 'Noball' aanvalen op veronderstelde V-1 lanceerplaatsen, die bijzonder seriues genomen werden.

In de laatste stadia van de oorlog veranderde er weinig aan de Typhoon, alleen werden er iets krachtigere Sabre IIB en IIC motoren aangebracht. Enige andere varianten waren een enkele Hawker Typhoon NF.Mk IB Nachtjager en een klein aantal Hawker Typhoon FR.Mk IIB tactische verkenningsvliegtuigen. Sommige productietoestellen werden toegewezen aan eenheden van de Royal Canadian Air orce en de Royal New Zealand Air Force die in Europa opereerden. Hoewel hij in het begin zo onbetrouwbaar was dat hij bijna uit dienst was genomen, werd hij op zijn toppunt door niet minder dan 26 Squadrons van de 2nd Tactical Air Force gebruikt. Na de wapenstilstand in Europa bleven er weinig toestellen in dienst.

Belgische Typhoon pilotenEdit

55 Belgen zouden toegetreden tot 609 "West Riding" squadron, 15 zouden sneuvelen in dienst van het Six-O-Nine, de meeste van hen waren ervaren gevechtspiloten. Zij vormden de kern van de continue Belgische aanwezigheid in een van de meest succesvolle RAF vechterseenheden.

De bekendste onder hen zijn Jean Michel Paul de Selys Longchamps, Charles J.V.G. Demoulin DFC, Lodewijk-Emmanuel Geerts DFC "Manu", Remi Van Lierde DFC & 2 Bars "Mony" en Raymond Lallemant "Cheval" DFC & Bar.

VariantenEdit

  • Tornado: Prototype
  • Typhoon NF-I-B: Prototype
  • Typhoon FR-I-B: Verkenningsvliegtuig.
  • Typhoon Mk.IA: Jachtbommenwerper
  • Typhoon Mk. IB: Opgewaardeerde MK.IA, uitgerust met 20-mm kanonnen en een ander cockpitdak.
  • Typhoon NF.Mk IB: Nachtjager

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Around Wikia's network

Random Wiki