Wikia


Ship hiryu7

De Hiryu in 1939.

Het vliegdekschip Hiryu (Japans, (飛龍) betekent "Vliegende Draak") werd in 1939 te water gelaten en was gebouwd met de lessen in het achterhoofd die geleerd waren bij de constructie van het 10.150 ton zware vliegdekschip Ryujo en het 18.800 ton zware vliegdekschip Soryu. De voortstuwing bleef gelijk aan die van de voorgangers, maar de romp werd breder. Hierdoor was er meer opslagruimte en nam het bereik met bijna 5000 kilometer toe.

De Hiryu had verscheidene interessante ontwerpkenmerken, zoals een bovenbouw aan bakboordzijde. Dit was bedoeld om de Hiryu naast het grotere 34.364 ton zware vliegdekschip Akagi te kunnen laten opereren. De toestellen van de Hiryu zouden na het opstijgen linksom vliegen, terwijl de toestellen van de Akagi, met zijn bovenbouw aan de traditionele rechterzijde, na het opstijgen rechts aan zouden houden. Hierdoor zou er meer dekking geboden kunnen worden aan de rest van de vloot. In de praktijk werd dit idee echter nooit uitgevoerd.

De Hiryu was met een standaard waterverplaatsing van 17.300 ton relatief licht voor een vliegdekschip, vooral in vergelijking met westerse tegenhangers. Zo had bijvoorbeeld de USS Lexington een standaard waterverplaatsing van 43.000 en de USS Essex van 30.800 ton.

LuchtwervelingenEdit

De Hiryu had ook enkele tekortkomingen. De luchtstroom boven het vliegdek werd verstoord door de rookkanalen van de schoorstenen die aan de rechterkant van het vaartuig zaten. Hierdoor mengden de hete uitlaatgassen van de motoren van het schip zich met de luchtstroom over het vliegdek, met ernstige turbulentie voor de toestellen die wilden opstijgen of landen als gevolg. De bredere romp zorgde voor een groter bereik en de 1400 ton extra ballast zorgde ook voor een betere stabiliteit, in vergelijking met de eerdere vliegdekschepen Ryujo en Soryu. De Hiryu maakte deel uit van de tweede carrierdivisie van de 1e luchtvloot. Het vliegdekschip nam op 7 december 1941 deel aan de aanvallen op Pearl Harbor, samen met de vliegdekschepen Kaga,Soryu en Zuikaku. Tijdens de eerste aanvalsgolf om 06.00 uur stegen er achttien Nakajima B5N 'Kate' torpedobommenwerpers en negen Mitsubitshi A6M 'Zero' jagers op vanaf de Hiryu. Bij de tweede golf van aanvallen lanceerde het schip achttien Aichi D3A 'Val' duikbommenwerpers en nog eens negen Zero's. Ondanks het feit dat de Hiryu maar liefst 54 toestellen inzette, gingen er slechts vijf verloren. Na Pearl Harbor stoomde de Hiryu verder naar Wake Island in het midden van de Stille Zuidzee. Later die maand hielp het schip bij de aanval op het Amerikaanse garnizoen. Vervolgens nam de Hiryu deel aan de invasie van Palau in januari 1942 en bood luchtdekking bij de invasie van de Molukken, die voorafging aan de verovering van Nederlands-Indië. In maart 1942 ondernam de Hiryu onderscheppingen van geallieerde schepen rond Java en tijdens een aanval op Christmas Island werd het Nederlandse vrachtschip Poelau Bras tot zinken gebracht.

Operatie CEdit

Eind februari 1942 oefenden de Japanners dat wat een van de meest verwoestende aanvallen tegen de Royal Navy in de Indische Oceaan zou gaan worden. Het vliegdekschip deed wat ervaring op met een aanval op Darwin en Broome in Noordwest-Australië. Hierbij zonken twaalf schepen en werden veel van de omliggende dorpen totaal verwoest. Tijdens deze aanval verloren de Japanners twee toestellen. In april 1942 nam de Hiryu deel aan een dramatische aanval op de Royal Navy-vloot in de Indische Oceaan. Bij deze zogeheten Operatie C vielen de Japanners Royal Navy-bases op Colombo in Ceylon (Sri Lanka) aan. Tijdens de aanval hielpen toestellen van de Hiryu bij het tot zinken brengen van de zware kruisers HMS Cornwall en HMS Dorsetshire. Net als bij Pearl Harbour besloten de Japanners om op een zondagmorgen voor het ontbijt aan te vallen. Radars op de kust spoorden de Japanse luchtarmada op en zoveel mogelijk RAF-toestellen werden verzameld. De RAF gevechtsvliegtuigen onderschepten enkele Japanse aanvalstoestellen, maar het merendeel van hun pogingen was niet erg succesvol. Zo waren de veertig RAF-toestellen niet in staat om de vijandelijke formatie op te breken en verloor de RAF de helft van zijn toestellen, terwijl de Japanners er slechts zeven verloren. De aanval duurde een half uur, maar ondanks alle inspanningen van de Japanners bleef de haven functioneren. Vice-admiraal Chuichi Nagumo, die de aanval leidde, had echter nog een andere troef. Hij had een tweede aanvalsmacht georganiseerd, gecentreerd rond de Ryujo die te traag was om deel te nemen aan de eerste aanvalsronde. Bij deze tweede fase was ook de Hiryu betrokken, die op 1 april vanuit Birma was vertrokken. Birma was bezet na een invasie van de Japanners in januari 1942.

Opperste verwarringEdit

De tweede aanval was bedoeld om de verwarring uit te buiten die na de eerste fase gezaaid was. Een van de grootste successen van die dag was toen de Hiryu hielp bij het vernietigen van HMS Hermes. Deze was na de eerste aanvalsgolf weggevaren uit de haven en zeer kwetsbaar. De Hermes had geen jagers aan boord, omdat zijn airwing elders opereerde. Daarbij kampte het Britse schip met communicatieproblemen toen er om luchtsteun vanaf de kust werd gevraagd. De Hermes werd vernietigd door een bombardement van 85 duikbommenwerpers, die het vliegdekschip bestookten met bommen. De carrier kreeg zo'n veertig 250-kg zware bommen te verwerken, kapseisde en zonk binnen enkele minuten. Hierna zetten de Japanners hun triomfen voort en brachten ruim 145.000 ton aan koopvaardijschepen tot zinken. De Hiryu ging ten onder tijdens de Slag om Midway, op 5 juni 1942. Het vliegdekschip deed dienst bij Nagumo's 1é carrieraanvalsmacht, samen met de Akagi, Soryu en Kaga, twee slagschepen en drie kruisers. Deze vloot zou op 4 juni voor de kust van het eiland Midway moeten arriveren om een zwaar bombardement op het Amerikaanse vliegveld uit te voeren. Dit zou gedaan worden om de komst van luchttroepen en een transportgroep op 6 juni te vergemakkelijken. Vanaf de Hiryu stegen achttien 'Kate' torpedobommenwerpers en negen Zero's op. Het geluk was aan de zijde van de Hiryu: het schip doorstond de tegenaanval van de Amerikanen zonder schrammetje, in tegenstelling tot de andere drie Japanse vliegdekschepen. Om 10.30 uur kampten drie van de vier vliegdekschepen met hevige brand. De Hiryu had acht 'Kates' en twee Zero's verloren, maar rond twaalf uur 's middags hadden de toestellen vanaf de Hiryu geholpen bij het buiten gevecht stellen van de USS Yorktown, met drie voltreffers. De Hiryu zette de aanval voort en om 14.45 uur bracht een torpedoaanval de Yorktown de genadeslag toe. Tijdens deze tweede aanvalsronde verloor de Hiryu het grootste deel van zijn toestellen, maar er waren nog voldoende machines die terug konden keren naar het vliegdekschip om een derde aanval voor te bereiden. Maar het Japanse vliegdekschip had zijn langste tijd gehad. Terwijl de Yorktown zwaar onder vuur lag, waren er tien SBD Dauntless duikbommenwerpers vanaf de Amerikaanse carrier opgestegen en deze slaagden erin de Hiryu te vinden en tot zinken te brengen. Twee toestellen, die gevlogen werden door de luitenants Samuel Adams en Harlan R. Dickson vanaf de Enterprise, lokaliseerden het Japanse vliegdekschip. Tegen 16.00 uur waren 24 duikbommenwerpers (waaronder tien die vanaf de Yorktown waren gevlucht) in de lucht. Ze vonden de Hiryu kort na 17.00 uur, bezig de derde aanval op de Yorktown voor te bereiden met zijn resterende airwing van vier torpedo- en vijf duikbommenwerpers. De bommen veroorzaakten brand op het voorste gedeelte van het schip, maar voorkwamen niet dat de Hiryu zich naar het westen kon terugtrekken. Uiteindelijk werd het vuur toch te hevig en raakte het schip stuurloos. Japanse destroyers pikten de overlevenden op van het schip en vervolgens werd getracht de Hiryu te laten zinken door middel van een torpedo-inslag. Het schip weigerde echter te zinken en bleef drijven tot 09.00 uur de volgende dag. De Hiryu werd gefotografeerd door een toestel vanaf de Hosho, die Admiraal Yamamoto's vloot van slagschepen begeleidde. De piloot zag dat er nog enkele overlevenden aan boord waren en de destroyer Tanikaze werd erop uit gestuurd om mogelijke overlevende te redden. De Tanikaze trof echter niemand levend aan en voer terug naar de vloot. Hierbij kwam de destroyer onder hevig vuur te liggen van de US Navy, toen vijftig toestellen het vaartuig aanvielen. Met een miraculeus staaltje stuurmanskunst wist de destroyer te ontsnappen.

Nalatenschap van de HiryuEdit

De Hiryu was dan wel een enigszins vreemd ontwerp, veel van de eigenschappen zijn meegenomen in latere ontwerpen. Het ontwerp voor de carrier Unryu volgde dat van de Hiryu nauwgezet, met uitzondering van het feit dat de bovenbouw weer naar rechts werd verplaatst. Het ontwerp kon snel en goedkoop geproduceerd worden, maar alle zes vliegdekschepen die Japan na de Slag bij Midway had gebouwd, raakten of zwaar beschadigd of werden totaal vernietigd. De kwetsbaarheid zat voornamelijk in het gemak waarmee bommen het vliegdek konden doorboren, waardoor deze enorme schade aan konden richten in de hangars daaronder.

LinksEdit

Specificatie: Hiryu.
Type: Vliegdekschip.
Klasse: Soryu-klasse.
Bouwfirma: Yokosuka Kaigon Kosho
Kiel gelegd: 8 juli 1936.
Te water: 15 november 1937.
In dienst: 5 juli 1939.
Afmetingen: Lengte: 227,4 m ; Breedte: 22,3 m ; Diepgang: 7,8 m
Waterverplaatsing: 17.300 ton standaard ; 21.900 volbeladen.
Voortstuwing: Stoomturbines van 113.350 kW (152.000 as-pk), vier schroefassen, twee roeren.
Snelheid: 34,4 knp (63,7 km/u)
Bewapening: Zes dubbele 5-inch (12,7-mm) AA-kanons ; zeven drievoudige 25-mm kanons en vijf dubbele 25-mm AA-kanons.
Bepantsering: Gordelpantser: 374 mm.
Vliegtuigen: 18 x Mitsubishi A6M, 18 x Achi D3A, 18 x Nakajima B5N
Bemanning: 1250.
Einde: 5 juni 1942 (Slag om Midway)

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Around Wikia's network

Random Wiki