Wikia

Militaria Wiki

Hotchkiss H-35, H-38 & H-39

489pages on
this wiki
Add New Page
Talk0 Share
H350109jm.jpg

Een H-35 tijdens legeroefeningen, een nadeel was dat de commandant zelf het kanon moest bedienen.

Begin jaren dertig besloot het Franse leger, net als vele andere Europese landen, dat het vanwege de verslechterende politieke situatie verstandig was om de verouderde tanks door nieuw materieel te vervangen. Het Franse leger volgde een destijds gebruikelijke strategie door de tankfuncties te scheiden in sneller verplaatsende 'cavalerie-elementen' en langzamer verplaatsende 'infanterie-elementen'. Een van de tanks die bedoeld was voor de cavalerie, was de Char Léger Hotchkiss H-35.

OrigineEdit

De Hotchkiss ontstond uit de behoefte in 1933 aan een lichte infanterietank ter ondersteuning van de Somua S-35. Het Hotchkiss-prototype uit 1934 werd echter door de infanterie afgewezen en in plaats daarvan werd de Renault R-35 gekozen. De cavalerie accepteerde het type echter wel als de Char de Cavalerie 35H, alvorens de infanterie hem uiteindelijk in gebruik nam als de Char H35. Hiermee werd dit type een van de belangrijkste Franse tanks uit die tijd.

De H-35 was een kleine tank met twee bemanningsleden. Hij was slechts licht bewapend met een 37-mm kanon met korte loop en een 7,5-mm machinegeweer. De bepantsering was eveneens licht, variërend in dikte tussen 12 en 34 mm. En ook de motor had weinig vermogen. De Hotchkiss benzinemotor leverde slechts 55,9 kW en bood het 11.400 kilo zware voertuig een maximumsnelheid van maar 28 km/u. Nadat er vanaf 1936 vierhonderd exemplaren waren geproduceerd, werd het basismodel aangevuld met de H-38 en de H-39. Bij de H-38 was de bepantsering versterkt tot maximaal 40 mm en de zwaardere motor van 89,5 kW voor een maximumsnelheid van 36 km/u, ondanks het feit dat het gewicht toe was genomen tot 12.000 kilo. De H-39 was een doorontwikkeling met een bepantsering tot 45 mm en had - in plaats van het 37-mm SA 18 L/21 kanon van de eerdere types - een langer SA 33 L/33 kanon dat exact dezelfde granaten afvuurde met een mondingssnelheid van 701 meter per seconde in plaats van 388 m/sec voor een effectievere pantserdoorboring.

Het productietotaal van de H-38 en de H-39 liep uiteindelijk op tot zo'n 890 tanks. De Franse tankproductie was over het algemeen traag en werd ernstig beperkt door een gebrek aan faciliteiten voor massaproductie, en er waren constant productieproblemen, ook na het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog in september 1939.

VerschillenEdit

De H-38 en de H-39 verschilden dus van de H-35 in hun bepantsering, krachtigere motor en - in het geval van de H-39 - een beter kanon. Ze konden van de buitenzijde onderscheiden worden van het eerste type door de verhoogde achterzijde. Deze was bijna plat in vergelijking met de schuine achterzijde van de H-35. Ondanks het feit dat het SA 33 kanon beter presteerde dan de SA 18, ondervonden de Fransen al snel dat zelfs het betere kanon vrijwel nutteloos was tegenover de Duitse bepantsering, vooral tegen de middelzware Panzerkampfwagen III en Panzerkampfwagen IV gevechtstanks.

Verkeerde tactiekenEdit

De H-35, H-38 en H-39 werden operationeel ingezet in Frankrijk na de Duitse invasie in mei 1940. Op zich stelden ze niet teleur, ondanks hun matige bewapening. De tanks werden echter in tactisch opzicht verkeerd gebruikt. In plaats van en masse te worden ingezet zoals de Duitsers dat deden, opereerden de Franse tanks in kleine aantallen langs de linie ter ondersteuning van de infanterie. Als ze meer gegroepeerd zouden zijn ingezet, zouden ze een sterkere antipantsermacht gevormd hebben. Soms waren ze in staat om de Duitsers te verrassen, maar dat gebeurde alleen bij plaatselijke acties. Vele tanks werden ofwel vernietigd of in beslag genomen door de oprukkende Duitsers. Doordat er altijd materiaal tekort was, namen de Duitsers de Hotchkiss-tanks zelf in dienst als de PzKpfw 35-H 734(f) en de PzKpfw 39-H 735(f). Ze werden enkele jaren gebruikt door tweedelijns- en bezettingseenheden. Later werden bij veel tanks de koepels verwijderd en vervangen door Duitse anti-tankkanonnen, waarmee ze als mobiele tankvernietigers werden gebruikt. De koepels werden gebruikt bij de versterking van de Atlantikwall, de verdedigingswerken langs de Atlantische kust.

Niet alle Franse tanks vielen in Duitse handen. Vele opereerden in de Franse mandaatgebieden in het Midden-Oosten en sommige werden overgenomen door het Vrije Franse leger of operationeel ingezet door Vichy-Frankrijk tijdens de operaties in Syrië in 1941. Maar de tanks die misschien wel de meest ongebruikelijke eindbestemming kenden, waren de exemplaren die in 1941 door de Duitsers werden meegenomen baar de Sovjet-Unie. Er was hier zo'n tekort aan tanks dat zelfs de veroverde Franse voertuigen van nut waren.

Tegen 1945 waren er nog maar enkele H-35's en H-39's over. In het Midden-Oosten overleefde een klein aantal exemplaren, waarvan enkele nog in 1956 gebruikt werden om deel uit te maken van het Israëlische tankarsenaal.

In museumEdit

Eén Hotchkiss H-35 en negen Hotchkiss H-35 gemodificeerd naar de H-39 zijn nog in musea te zien:

  • De enige H-35 werd ontdekt in 2008, 200 m van het strand van Sainte-Cecile, Camiers, Pas-de-Calais. De toren is verdwenen en het is mogelijk een overblijfsel van de gevechten bij Duinkerke in 1940. Het Musée de Blindés te Saumur zou de tank willen bergen, maar heeft het plan later varen wegens te duur.
  • Eén Hotchkiss staat staat op het stadsplein van Narvik als monument, een tweede maakt deel uit van de collectie van het Pansarparken te Rena Leir. In Engeland kocht de Kevin Wheatcroft collection een exemplaar van het Noorse Arquebus Krigshistoriske Museum van Rogaland. Het Musée de Blindés te Saumur heeft een voertuig in rijdende conditie. Op de basis van het 501/503e RCC te Mourmelon-le-Grand staat een voertuig als monument opgesteld. In Servië staat er een in Uzice. Het Bulgaarse National Museum of Military History stelt een tank tentoon gebruikt door de Bulgaarse politie. Te Latrun in Israel heeft het Yad la-Shiryon Museum een tank gebruikt door het IDF. In Rusland heeft het tankmuseum van Kubinka een Hotchkiss tank in rijdende conditie, veroverd op het 211. Panzerabteilung in de zomer van 1944.
Specificatie Hotchkiss H-38
Type: Lichte tank.
Bouwfirma: Hotchkiss.
Ontwerp: 1933.
In productie: 1936-1940.
In dienst: 1936-1952.
Afmetingen: Lengte: 4,2 m ; Breedte: 2 m ; Hoogte: 2,2 m.
Gewicht: 12.100 kg.
Motor(en): Een Hotchkiss 6-cilinder benzinemotor van 89,5 kW (120 pk).
Prestaties: Max. snelheid op de weg: 36 km/u ; Bereik: 120 km.
Bewapening: Een 37-mm SA 18 L/21 kanon en een 7,5-mm Reibel machinegeweer.
Doorwaaddiepte: 85 cm.
Verticaal obstakel: 50 cm.
Overschrijdend vermogen: 1,8 m.
Aantal gebouwd: 1200.
Gebruiker(s): Frankrijk, Polen, Nazi-Duitsland, Bulgarije, Hongarije, Kroatië, Joegoslavië, Israël.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Around Wikia's network

Random Wiki