Wikia


I-400
I400.jpg

Type

Lange-afstandsonderzeeër

Land van herkomst

Japan
Bouwfirma Hiroshima Arsenal, Kure
Ontwerp Kameto Kuroshima
Productie (kiel / te water / in dienst) 1943 / 1944 / 1945
Gebruiker(s) Japanse Keizerlijke Marine
Specificatie

Afmetingen (lengte/breedte/diepgang) 121,9 m / 12 m / 9 m
Bepantsering
Bewapening 1x 14 cm/40 11th Year Type naval gun, 3x 25-mm 3-loops AA-kanons, 1x 25-mm machinegeweer, 8x 533-mm torpedobuizen met 20 torpedo's
Vliegtuigen 3x Aichi M6A1 Seiran watervliegtuigen.
Voortstuwing 4x dieselmotoren van 1680 kW (2250 pk) elk en 2x elektromotoren van 1600 kW (2100 pk) elk.
Waterverplaatsing 5223 ton / 6560 ton gedoken
Snelheid/Bereik 19 knp (7 knp onder water) / 7000 km (110 km onder water)
Bemanning 144

Einde

Zie tekst

Uit frustratie omdat het niet mogelijk bleek om strategische doelen aan de Amerikaanse Westkust te bestoken, ontwikkelde de Keizerlijke Japanse Marine een onderzeeër met een drietal bommenwerper-watervliegtuigen aan boord. Een dergelijke boot moest veel ruimte binnenboord hebben, een extreem bereik hebben en zo lang zijn dat hij niet te zeer tekeer ging tijdens vliegtuigoperaties. Een deel van de enorme binnenruimte kon worden gebruikt voor extra accommodatie en de vliegtuigen konden ook als verkenners worden gebruikt. De I-400 klasse die aldus ontstond, werd officieel aangeduid als Type Sto, voor Sen-Toku (speciale onderzeeër). De I-400 klasse zou een aanvals- en een verkenningsfunctie krijgen. De totale lengte bedroeg 122 m. De I-400 zou onaanvaardbaar dik zijn geworden als de gewenste lengte-dikteverhouding in een cilindervormige romp was gerealiseerd, en kreeg daarom een rompdoorsnede in de vorm van een liggende 8, die sterk genoeg was voor een duikdiepte van 100 m.

Net als andere Japanse onderzeeboten lieten van dit schip de prestaties onder water te wensen over. Met operaties voor de Amerikaanse kust in gedachten werden de boten uitgerust met primitieve snorkel-apparatuur.

De hangar was een afzonderlijke drukcilinder, die vanuit de romp toegankelijk was en enigszins schuin opliep naar de katapult op het voordek. Het schip had drie vliegtuigen aan boord. De hangar stond boven op de romp en de lange brugopbouw stond er asymmetrisch naast.

Groot en lompEdit

De romp was breed genoeg om plaats te bieden aan twee diesels per schroefas met een gemeenschappelijke reductiekast. De I-400's waren zo enorm groot dat het duiken ermee vermoedelijk een hele toer was. Net als de ruwweg vergelijkbare I-13 klasse boten verdwenen ze geruisloos naar de achtergrond en uiteindelijk werden er maar drie gebouwd en nog twee op stapel gezet. Ze werden niet operationeel ingezet, al werd er één omgebouwd tot tanker. Na de oorlog brachten de Amerikanen ze tot zinken. Zoals bij zoveel oorlogsschepen met een speciale taak, verdween de belangstelling ervoor met de pleitbezorgers.

De botenEdit

  • I-400: Veroverd door de USS Blue op 19 augustus 1945, uit dienst gesteld op 15 september 1945, gebruikt als doelschip en tot zinken gebracht door de USS Trumpetfish in 1946 voor de Hawaii eilanden.
  • I-401: Veroverd door de USS Segundo op 29 of 30 augustus 1945, gebruikt als doelschip en tot zinken gebracht in 1946.
  • I-402: In juni 1945 verbouwd naar een tanker, in 1946 als doelschip tot zinken gebracht nabij de Gotõ eilanden.
  • I-403: Geannuleerd in 1943.
  • I-404: De constructie werd gestopt in juni 1945, zwaar beschadigd tijdens een luchtaanval in juli 1945, verschroot in 1952.
  • I-405: De constructie werd gestopt en de boot werd later verschroot.
  • I-406,407,408,409: Geannuleerd in oktober 1943.
  • I-410 tot 417: Geannuleerd in juli 1943.

LinksEdit

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Around Wikia's network

Random Wiki