Wikia


48075

De Kuznetsov klasse is een stuk capabeler dan de eerdere 'Kiev' klasse, maar ook aanzienlijk duurder.

De schepen uit de 'Kiev' klasse konden nooit echt als vliegdekschepen worden beschouwd. Vanaf de jaren zestig begon de snel uitbreidende sovjetmarine in te zien dat het gebrek aan een dergelijk schip een handicap vormde, vooral voor een marine die wereldwijd wilde kunnen opereren.

Er werden diverse projecten opgestart en beëindigd, waaronder een ontwerp uit 1973 voor een nucleair voortgestuwde vligdekschip van 85.000 ton dat plaats zou bieden aan zestig tot zeventig toestellen aan boord. Begin jaren tachtig maakten twee minder ambitieuze projecten serieuze progressie: Project 1143.5 dat de Kuznetsov zou worden en de 75.000 ton zware Project 1143.7, die als hij gebouwd zou worden, de Ulyanovsk zou worden. Dit nucleair voortgestuwde vliegdekschip met twee katapulten was bedoeld voor de opgewaardeerde Su-27KM en Yak-44 AEW/ASW vliegtuigen in een totaal van zestig tot zeventig toestellen.

VoortstuwingEdit

Kuz8

Binnenzicht in de vliegtuighangar van de Kuznetsov.

Aanvankelijk gingen Westerse analisten ervan uit dat de schepen zouden worden voortgestuwd door een combinatie van kernenergie en stoom (CONAS), zoals op het Kirov slagschip en het SSV-33 support/command schip. De 'Kuznetsov' klasse werd echter conventioneel voortgestuwd met oliegestookte ketels.

Hoewel het 60.000 ton zware Sovjet vliegdekschip oppervlakkig gelijkenissen vertoonde met Amerikaanse vliegdekschepen, was het Russische schip altijd bedoeld als ondersteuning voor raketonderzeeërs in hun 'basions' in het Poolgebied. Het schip kan doelen op het water, onder water en in de lucht aanvallen. Het gebrek aan katapulten sluit vliegtuigen met zware aanvalsladingen uit en de airwing is duidelijk op luchtoverwicht gericht.

Het vliegdek is 14.7000 m² groot en de toestellen stijgen op vanaf een 12° skischans in plaats van met stoomkatapulten. Het dek is uitgerust met vangkabels. Twee liften aan stuurboordzijde vervoeren de toestellen van hangar naar dek. Het schip was bedoeld om te opereren met Su-27K, MiG-29K, Yak-41 (en later de zwaardere en betere Yak-43) supersonische STOVL (Short Take-Off and Vertical Landing) jagers, maar de enige vliegtuigtypes die daadwerkelijk dienst gingen doen aan boord waren de Su-27K (Su-33) en de Su-25UTG. Deze laatste werden gebruikt als ongewapend trainingstoestel.

Het eerste schip droeg oorspronkelijk de naam Riga. Deze naam werd gewijzigd in Leonid Brezjnev en vervolgens in Tbilisi, voordat het in 1990 zijn uiteindelijke naam Admiral Flota Sovetskogo Soyuza Kuznetsov - normaliter afgekort tot Admiral Kuznetsov - zou krijgen.

StopzettingEdit

De bouw van een zusterschip (Project 1143.6) met de aanvankelijke naam Riga en later Varyag - de tweede uit de klasse - ging in 1985 in Nikolayev van start. Het schip werd in november 1988 te water gelaten. Eind 1991 draaide de toenmalige Minister van Defensie de geldkraan dicht. De romp werd overgedragen aan de Oekraïne. In 1998 werd de verkoop van de Varyag aangekondigd. Het schip ging over naar een civiel bedrijf in Macau. De onafgebouwde romp werd naar het Verre Oosten gesleept, waar hij zou worden omgebouwd tot cruise- en casinoschip. De Russische media beweren echter dat het schip voor de Chinese marine bestemd is.

LinksEdit


thumb|left|350px|De Su-33 op de Kuznetsov.








Specificatie: Kuznetsov
Type: Zware vliegdekkruiser (vliegdekschip)
Bouwfirma: Nokolayev South.
Kiel gelegd: 22 februari 1983.
Te water: 5 december 1985.
In dienst: 21 januari 1991, op volle sterkte in 1995.
Afmetingen: Lengte: 304,5 m ; Breedte: 67 m ; Diepgang: 11 m ; Lengte hangardek: 183 m.
Waterverplaatsing: 46.600 ton standaard ; 59.400 ton volbeladen.
Voortstuwing: 8 ketels die vier turbines van 149 MW aandrijven ; vier schroefassen.
Snelheid: 32 knp (59 km/u) ; Bereik: 7130 km aan 32 knp ; duur op zee: 45 dagen.
Elektronica: Een 'Top Plate' (MR-710 Fregat-MA) 3D lucht/grondzoekradar ; twee 'Strut Pair' (MR-320M Topaz) 2D zoekradars ; drie 'Palm Front' navigatieradars ; vier 'Cross Sword' (MR-360 Podkat) SA-N-9 vuurleidingsradars ; acht 'Hot Flash' (3P37) SA-N-11 vuurleidingsradars ; een 'Fly Trap B' vliegtuigcontrolesysteem ; een Zvezda-2 sonarsuite met een 'Qx Yoke' (MGK-345 Bronza) systeem op de romp ; een Sozbezie-BR ESM/ECM suite ; twee PK-2 en tien PK-10 chaff- en afleidingslanceerders.
Bewapening: 12-cellig verticaal lanceersysteem voor P-700 Granit (SS-N-19 'Shipwreck') raketten ; 24 achtvoudige Kinshal (SA-N-9 'Gauntlet') verticale SAM-lanceerders met 192 raketten ; acht gecombineerde kanon/raket nabij-verdedigingssystemen met acht dubbele 30-mm Gatling kanonnen en Klinok (SA-N-11 'Grison') raketten ; twee RPK-5 (UDAV-1) ASW-raketsystemen met 60 raketten.
Toestellen aan boord: Aanvankelijk ontworpen voor de afgeblazen Yak-41 STOVL-jager en de MiG-29K : doorgaans twaalf Sukhoi Su-27K/33's plus 24 Kamov Ka-27/31 Helix toestellen voor utiliteit-, ASW, AEW en raketopsporing ; in de toekomst de Su-27KUB gevechtstrainer en mogelijk het Su-33UB multi-role gevechtsvliegtuig.
Bemanning: 2626 manschappen, inclusief 626 man luchtpersoneel en 40 man staf voor luchtoperaties.
Gebruiker(s): Rusland.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Around Wikia's network

Random Wiki