Wikia


Mmi M5555.jpg

De Termoli van de Gaeta klasse vaart bij de Italiaanse marine. Deze werden voorzien van een 25-mm kanon i.p.v. een 20-mm kanon.

Italië bestelde in januari 1978 vier kustmijnenjagers/vegers bij Intermarine in Sarzana. De bouw liep enige vertraging op doordat de schepen niet onder een brug doorkonden, die daarop verhoogd moest worden. Ze zijn gebouwd van zwaar, schokbestendig, met glasvezel versterkt polyster, en uitgerust om een op afstand te bedienen en in Italië gebouw-de MIN 77 mijnenjaagonderzeeër mee te kunnen voeren. Ook hebben de schepen zes duikers aan boord die zijn uitgerust met CAM-springladingen. De sonar is een onder licentie gebouwde versie van het Amerikaanse 'Squeaky Fourteen' (SQQ-14) systeem, die aangepast is tot variabele dieptesonar die via een in het midden geplaatste koker wordt neergelaten.

De MIN-duikboot heeft een snelheid van vijf knopen. Het 1300 kilo zware vaartuig is gebouwd van een sterk materiaal (met glasvezel versterkt polyster) en heeft een sonar en een onderwater tv-camera. Voor het vernietigen van grondmijnen wordt een 85 kilo wegende brisantbom meegevoerd. Verankerde mijnen kunnen naar de oppervlakte worden gebracht om daar met kanonvuur te worden vernietigd. Hun ankerkabels worden dan door middel van een kleine brisantbom vernietigd. Operaties met de MIN onderzeeër zijn mogelijk tot 250 m afstand van het moederschip en tot diepten van 150 m.

De vier schepen uit de Lerici klasse zijn de Lerici (M 5550), Sapri (M 5551), Milazo (M 5552) en Vieste (M 5553). Tussen 1992 en 1996 werden acht schepen geleverd volgens de verbeterde Gaeta klasse. Deze hebben de op afstand bedienbare MIN Mk 2 (Pluto Gigas) onderzeeër aan boord, zijn 2,5 m langer en hebben een geringer magnetisch profiel. De Gaeta klasse bestaat uit de Gaeta ( M 5554), Termoli (M 5555), Alghero (M 5556), Numana (M 5557), Crotone (M 5558), Viareggio (M 5559), Chioggia (M 5560) en Rimini (M 5561).

In 1985 liet de Maleisische marine vier vaartuigen van het originele ontwerp te water als de Mahamiru (11), Jerai (12), Ledang (13) en de Kinabula (14). De Nigeriaanse marine namen in 1987/1988 de Ohue (M 371) en de Maraba (M 372) in de vaart. De Maleisische vaartuigen zijn uitgerust met de Franse Ibis mijnenjaagsonar en twee PAP 104 mijnenruimsystemen. De Nigeriaanse schepen zijn van het standaardtype, zij het dat ze het kleinere Pluto duikvaartuig van de Gaeta klasse hebben. Thailand heeft in 1999 de Lat Ya en de Tha Din Daeng in gebruik genomen. Dit zijn aangepaste Gaeta's met twee MTU-dieselmotoren, het Duitse MWS 80-6 mijnenjaagsysteem en twee Pluto duikvaartuigen. Ze kunnen een Oropesa kabelsnijder meevoeren om verankerde mijnen te ruimen.

LinksEdit

Specificatie Lerici en Gaeta klasse
Type: Mijnenveger.
Bouwfirma: Intermarine Spa.
Kiel gelegd: 1978.
Te water: 1982 tot 1985.
In dienst: 1985.
Afmetingen: Lengte: 50 m ; Breedte: 9,9 m ; Diepgang: 2,6 m.
Waterverplaatsing: 620 ton bij volle lading.
Motor(en): Een Fincantieri GMT dieselmotor van 1480 kW (1985 as-pk) naar een schroefas ; drie Isotta-Fraschini dieselmotoren van 1105 kW (1480 as-pk), drie lagesnelheidsschroeven.
Prestaties: 15 knp (27,8 km/u) ; Bereik: 2800 km.
Bewapening: 1x Oerlikon van 25-mm of 20-mm.
Elektronica: Een SPN-728(V)3 navigatieradar ; radionavigatiesysteem ; mijnenjaagsonar ; MIN 77 ROV (Remotely Operated Vehicle)
Bemanning: 47.
Gebruiker(s) Italië, Maleisië, Nigerië, Amerika, Australië, Thailand, Finland.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Around Wikia's network

Random Wiki