Wikia


M-Gerät
MGerat

Type

Houwitser

Land van herkomst

Duitsland
Bouwfirma Krupp
Ontwerp
Productie (ontwerp / productie / in dienst) 1913 / ? / ?
Gebruiker(s)
Specificatie

Afmetingen (lengte / lengte loop) 5,88 m / 5,08 m
Gewicht 47 ton
Kaliber 420-mm
Mondingssnelheid 426 m/sec.
Vuursnelheid 10 per uur
Aanvoer
Munitie Hoog-explosief
Gewicht granaat 810 kg
Traverse 20°
Elevatie 0 tot +65°
Maximaal bereik 9300 m
Gebouwd 12
Gebruik (Landen) Duitsland

Het Von Schlieffenplan waarmee de Duitsers Frankrijk wilden verslaan door legers door België te verplaatsen en de Franse legers in de flank aan te vallen, was in de jaren negentig van de 19de eeuw ontworpen en in de jaren voorafgaand aan 1914 vervolmaakt, Het omvatte de invasie van een neutrale staat (België) en de snelle verwoesting van de forten bij Luik en Namen, die tot de machtigste van Europa behoorden. Daar was zware artillerie voor nodig, dus wende men zich tot Krupp.

Ontwikkelingen bij KruppEdit

Krupp was al verantwoordelijk geweest voor een lange serie superzware kanonnen en houwitsrs, maar om de Belgische forten te verslaan, moest de firma met iets bijzonders komen. Een serie tests met grootkaliber wapens leidde uiteindelijk tot de 420-mm Gamma houwitser, een gigantisch beest dat met een zwaar projectiel elk versterking zeer nauwkeurig kon treffen. Maar de Gamma was een tactisch wapen, ontworpen om in onderdelen verplaatst te worden en na transport over het spoor weer in elkaar gezet. Hoewel de Duitse legerplanners de kracht van de Gamma waardeerden, vroegen ze om een wapen dat over de weg versleept kon worden. De ontwerpers bij Krupp gingen aan de slag en kwamen met een vergroot en aangepast onderstel op wielen dat oorspronkelijk bedoeld was voor een 305-mm houwitser. Zo ontstond het M-Gerät. Deze ontwikkeling vond te elfder uur plaats, en in augustus 1914 gingen de enorme houwitsers de oorlog in. Het type kreeg al snel de bijnaam 'Dikke Bertha' van zijn bemanningen en de naam beklijfde. De bemanningen behoorden tot een speciale eenheid genaamd Kurz Marine Kanone 3, en in het begin werden er slechts twee houwitsers ingezet tegen de Belgische forten. Ze werden over de weg veplaatst in een serie door trekkers getrokken ladingen, vijf voor elk kanon. De onderstellen waren zo ontworpen dat de houwitsers zo snel en gemakkelijk mogelijk geassembleerd konden worden. Er waren zowel speciale AP projectielen als conventionele HE types beschikbaar.

Aanval op LuikEdit

De vuurkracht van deze enorme houwitsers is legendarisch geworden. Binnen een paar dagen werden de machtige forten van Luik in puin geschoten en tot overgave gedwongen, korte tijd daarop gevolgd door de forten van Namen. De 420-mm granaten drongen diep in de aarde voor ze ontploften, en de schokgolven lieten de forten op hun grondvesten schudden. Ze hadden een even verwoestend effect op het moreel, en na een paar dagen van onafgebroken beschietingen waren de troepen in het fort tot geestelijke wrakken gereduceerd.

Inzet in RuslandEdit

Na de inzet in België werd de batterij verplaatst naar het Russische front, waar zij haar succes herhaalde. De houwitsers kregen al snel gezelschap van meer exemplaren uit de Kruppfabriek, en er werden er aan het Westelijke front nog meer ingezet. De nauwkeurigheid van het type bleek evenwel snel af te nemen omdat de loop al na beperkt gebruik sleet en aan verwoestingskracht inboette. Hoewel de Dikke Bertha's een maximaal bereik van 9300 meter hadden, waren ze het nauwkeurigst op ongeveer 8700 meter. Een hinderlijk probleem was dat de projectielen de neiging hadden al in de loop te ontploffen, en veel lopen werden op die manier verwoest. De Dikke Bertha's waren het meest effectief tegen de Belgische forten. Daarna nam hun belang af, wat aangetoond wordt door het feit dat hoewel ze veel gebruikt werden bij de slag om Verdun, Franse rapporten hun effecten nauwelijks vermelden, een teken dat hun tijd voorbij was. Na 1918 waren er geen meer over, hoewel de Gamma houwitsers die een rol hadden gespeeld in de ontwikkeling van de getrokken Dikke Bertha's wel overleefden. Minstens één daarvan kwam in 1942 in actie bij het beleg van Sebastopol.

VariantenEdit

  • Kurze Marine-Kanone 12 L/16 („Gamma-Gerät“): Dit kanon weegt 170 ton en wordt na demontage verplaatst per spoor. Het kan granaten van +/- 1000 kg afschieten over een afstand van +/- 12 km. Er zijn 15 exemplaren gebouwd.
  • Kurze Marine-Kanone 14 („M-Gerät“): Dit kanon van 42 ton wordt door middel van vier Daimler Benz-tractoren verplaatst. Het kan granaten afschieten van +/- 800 kg over een afstand van 9 km en granaten van 400 kg over een afstand van +/- 12 km. Er zijn 12 exemplaren gebouwd, 2 vóór 1913 en 10 tijdens Wereldoorlog II.
  • Schwere Kartaune („ß-M-Gerät“): Uitgerust met een 305-mm kanon.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Around Wikia's network

Random Wiki