Wikia


M26Belgium.jpg

Belgische M26A1, de Belgische tanks werden van de VS geleased, dit exemplaar werd door de VS geschonken aan het KLM te Brussel.

De Amerikaanse zware tank kwam niet goed van de grond tijdens de Tweede Wereldoorlog. Al gauw besefte de US Army dat er behoefte bestond aan zo'n tank, maar aanvankelijk werd het enorme Amerikaanse productiepotentieel primair gebruikt voor de bouw van middelzware tanks als de M3 en de M4. Daardoor leed het ontwerp voor de Heavy Tank M6 schipbreuk. Alleen secundaire productiefaciliteiten werden aan het werk gezet bij de ontwikkeling van een nieuwe zware tank. De behoefte aan zo'n tank werd echter ineens acuut toen de Duitse Panther en Tiger verschenen.

ProefmodelEdit

De eerste van de nieuwe generatie Amerikaanse zware tanks was een testmodel met de naam Medium Tank T20. Deze had een kanon van 76-mm en een ophanging die sterk leek op die van de M4. Al snel werd overgestapt op de geavanceerde torsiestaafvering. Het kanon werd eveneens vervangen door een nieuw 90-mm kanon in een herziene koepel. Na een serie nieuwe proeven ontstond de Heavy Tank T26E3 (via de Medium Tanks T22, T23, T25 en T26). Dit voertuig ging in productie als de Heavy Tank M26 en kreeg de naam Generaal Pershing. Tegen de tijd dat alle tests van het prototype achter de rug waren en de eerste paar exemplaren inzetbaar waren, was de oorlog in Europa achter de rug.

M26's in EuropaEdit

Begin 1945 arriveerden de eerste M26's in Europa. Daarvan kwamen er maar een handjevol daadwerkelijk in actie. Er gingen er meer naar de Stille Oceaan, waar ze in grotere aantallen in actie kwamen, met name bij de verovering van Okinawa. De aard van de strijd leende zich echter niet goed voor de inzet van zware tanks. Aldus droeg de M26 weinig bij aan de Tweede Wereldoorlog, maar het ontwerp was het resultaat van jarenlange frontervaring. Voor het eerst was een Amerikaanse tank afdoende gepantserd (minimaal 12 mm en maximaal 102 mm) en bewapend. Met het 90-mm kanon, dat aanvankelijk was bedoeld als luchtdoelkanon was de bewapening ten minste gelijkwaardig aan de bewapening van de meeste andere tanks van die dagen. De secundaire bewapening bestond uit de standaard drie machinegeweren: een van 12,7-mm en twee van 7,62-mm.

NadelenEdit

Ondanks zijn geavanceerde ontwerp had de M26 ook enkele nadelen. De vorm van de koepel maakte dat inkomende granaten konden doordringen tot onder de rand in plaats van te worden afgeketst. De mitrailleur voorin werd beschouwd als achterhaald (in latere varianten verdween hij). In wezen was de M26 niet meer dan een opstapje naar de moderne latere Amerikaanse tanks. Na 1945 doorliep de M26 ettelijke ontwikkelingsstadia, waaronder de M47, tot uiteindelijk de zeer succesvolle M48 Patton ontstond.

De M26 werd intensief gebruikt in Korea en was een tijdlang een van de standaardtypes die de VS in Europa stationeerden als onderdeel van de NAVO-verdedigingslinies daar. Uit de M26 kwamen tal van varianten en hybride versies.

M26 in BelgiëEdit

Toen de tanks begin jaren vijftig in de Verenigde Saten werden uitgefaseerd, werden in 1952 423 M26 en M26A1 Pershings naar België verscheept in het kader van een Mutual Defense Assistance Program (MDAP), een eufemisme voor militaire ondersteuning van de VS aan hun bondgenoten. De voertuigen werden geleased aan België en bleven eigendom van de VS.

De tanks vormden de organieke sterkte van negen mobiliseerbare reserve-eenheden van bataljonssterkte: 2e, 3e en 4e Régiment de Guides/Regiment Gidsen; 7e, 9e en 10e Régiments de Lanciers/Regiment Lansiers en 2e, 3e en 5e Bataillon de Tanks Lourds/Bataljon Zware Tanks. Echter, na Pasen 1953 gebruikte het 1e Zware Tankbataljon van de 1e Infanteriedivisie gedurende drie maanden M26's, omdat nog niet genoeg M47 Pattons beschikbaar waren.

Na 1961 werden de meeste M26 reserve-eenheden opgeheven; de voertuigen waren nu bestemd voor het 1e en 3e Escadron de Tanks/Tank Eskadron in de reserve van de Infanterie. In 1969 werden alle M26's uitgefaseerd in het kader van een verdere inkrimping van het Belgische leger.

Varianten en proefmodellenEdit

  • Medium tank T20: In 1942 ontwikkeld, maar niet in productie genomen, met een 75mm, 76mm of 3 inch kanon.
  • Medium tank T20E3 (M27B1): In 1942 ontwikkeld, maar geen productie, met een 76mm M1 kanon.
  • Medium tank T22 en T22E1: Ontwikkeld in 1943, maar in 1944 werd beslist om het model niet in productie te nemen. De T22 had een 76mm M1 kanon en de T22E1 een 75mm kanon dat automatisch werd geladen.
  • Medium tank T23: Ontwikkeld in 1943. Van november 1943 tot december 1944 zijn er 250 exemplaren gebouwd, allen zagen geen actie en bleven in Amerika. Bewapening en mechaniek werden getest en zo ontstonden de varianten T23E1 met een een automatic loading 75mm kanon en de T23E2 met een 3 inch kanon.
  • Medium tank T23E3 (M27) en T23E4: prototypes waren gereed in augustus 1944. Deze kwamen tot stand door de vraag naar een T23 die lichter was. Ondanks de T23E3 als M27 is goedgekeurd is er nooit een opdracht gegeven om ze te bouwen.
  • Medium tank T25: Was gebaseerd op de T23E3 maar dan met een 90mm kanon. 50 exemplaren zijn er gebouwd vanaf april 1944. Waarvan 40 exemplaren T23E3 met 90mm kanon, de T25 en 10 exemplaren met 90mm kanon en extra bepantsering, de T26. Nooit verder in productie genomen.
  • Medium tank T25E1: Was gebaseerd op de T25, met verbeterde mechaniek. 40 exemplaren gebouwd van januari tot mei 1944. Nooit in productie genomen. De bewapening was een 90 mm kanon.
  • Heavy tank T26E1: Was gebaseerd op de T26, met verbeterde mechaniek en extra pantser. 10 exemplaren gebouwd van januari tot mei 1944. Nooit in productie genomen. De bewapening was een 90 mm kanon.
  • Heavy tank M6A2E1: Was gebaseerd op de M6A2, met een 105mm kanon. Ontwikkeld in 1944, geen productie.
  • Heavy tank T26E3 / Heavy tank M26 Perching: Ontwikkeld op basis van alle voorgaande modellen en uitgerust met een 90mm kanon type M3. Dit model werd in productie genomen in november 1944. 2350 exemplaren gebouwd.
  • M26 (T26E3): Productiemodel met M3 kanon met dubbele mondingsrem.
  • M26A1: Verbeterd type met M3A1 kanon met rookafzuiger en enkelvoudige mondingsrem.
  • M26A1E2: Experimenteel type met langer T15E1/E2 kanon, ook wel Super Pershing genoemd.
  • M26E1 of T26E4: Project met langer kanon. Beperkte productie.
  • M26E2: Model met nieuwe motor en transmissie, een M3A1 kanon, resulteerde in de M46.
  • T26E2 of Heavy Tank M45: Houwitserversie met 105-mm M101 houwitser.
  • T26E5: Type met verdikt pantser tot 279 mm.
  • M26 met T99 Multiple Rocket Launcher: Model begin 1945 getest met 44 raketten, bevestigd aan de koepel, geen productie.
  • T29, T30, T32, T34: Testmodellen met verbeterde bepantsering en bewapening,
Specificatie: M26 Generaal Pershing.
Type: Zware tank.
Bouwfirma(s): Fisher Tank Arsenal, Detroit Tank Arsenal,
Ontwerp: Army Ground Forces (AGF).
In dienst: 1945 - vroege jaren '50.
Afmetingen: Lengte met kanon: 8,79 m ; romplengte: 6,51 m ; breedte: 3,51 m ; Hoogte: 2,77 m.
Gewicht: Operationeel: 41,73 ton
Motor: Een Ford GAF V-8 benzinemotor van 373 kW (500 pk)
Prestaties: Max. snelheid op de weg: 48 km/u ; bereik: 148 km.
Bewapening: Een 90-mm M3 kanon , 1x Browning 12,7-mm machinegeweer ; 1x Browning 7,62-mm machinegeweer.
Doorwaaddiepte: 1,22 m.
Verticale hoek: 60%.
Obstakelhoogte: 1,17 m.
Overschrijdend vermogen: 2,59 m.
Bemanning: 5.
Gebruiker(s): Amerika, Italië, België.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Around Wikia's network

Random Wiki