Wikia



SM-68B.jpg

Lancering van een SM-68B raket.

In 1955 beseften de USAF en de Amerikaanse Strategic Missiles Evaluating Committee dat het oorspronkelijke ICBM-systeem,WS-107A en de Atlasraket ervan verbeterd konden worden. Het leek ook verstandig om een tweede type ICBM achter de hand te hebben. Er werd daarom een gigantisch contract toegekend aan de Glenn L. Martin Company, die vervolgens in een speciaal daarvoor opgezette divisie in Denver de Martin SM-68 Titan ontwierp, met dezelfde vloeibare zuurstof en RP-1 brandstof als de Atlas, maar met twee afzonderlijke rakettrappen bovenop elkaar. De motor van de tweede trap had twee stuwkrachtkamers met een sxpansieverhouding van 25 op 1, die alleen in het vacuüm van de ruimte gebruikt konden worden. In tegenstelling tot de Altas werd er voor de Titan een casco van lichtmetaal gebruikt dat zonder onder druk gehouden te hoeven worden in een geharde silo kon staan. Toch moest de enorme raket
Titan Missile Family.png

De verschillende Titans.

nog steeds leeg uit de silo omhooggetakeld worden en de brandstof aan boord gepompt voordat hij gelanceerd kon worden. Eerst werd gekozen voor traagheidsgeleiding, maar in 1958 werd dat systeem overgezet naar de Atlas en werd het Titan wapensysteem, WS-107-A, uitgerust met de omvangrijke maar mogelijk nauwkeuriger radio-traagheidsgeleiding. De eerste in serie geproduceerde SM-68A raket werd op 6 februari 1959 gelanceerd, met een tweede trap die met water gevuld was. Er werden veel SM-68B raketten gebouwd, en in 1960 voerde het 359th SMS (Strategic Missile Squadron) rakettest- en silotestlanceringen uit.

Titan IIEdit

In 1961-'63 stationeerde het SAC-54 raketten, inmiddels met de nieuwe aanduiding LGM-2A, in drie driedubbele ondergrondse complexen op zes locaties. Slechts drie jaar later waren ze allemaal heruitgerust met de LGM-25C Titan II. Omdat de Titan I, ondanks een supersnel brandstoftanksysteem, nog steeds 15 minuten aan de oppervlakte moest staan voor hij gelanceerd kon worden. De Titan II gebruikte niet-cryogene vloeibare brandstof die jarenlang in de raket gelaten kon worden, zodat hij vanaf de bodem van de silo gelanceerd kon worden. De laatste met de Titan II uitgeruste eenheid werd pas op 18 augustus 1987 ontmanteld.

LinksEdit

Specificatie: Titan I.
Type: ICBM, gelanceerd vanuit een geharde silo.
Bouwfirma: Glenn L. Martin Company
Eerste vlucht: 1958.
In dienst: 1959.
Uit dienst: 2005.
Afmetingen: Lengte: 29,87 m ; Diameter (eerste trap) 3,05 m en (tweede trap) 2,44 m.
Gewicht: Bij lancering: 99.790 kg.
Voortstuwing: Eerste trap: één Aerojet raketmotor met twee kamers met twee kamers met 1726,27 kN stuwkracht op zeeniveau/ Tweede trap: één Aerojet LR91 raketmotor van 355,76 kN vacuümstuwktacht
Geleiding: Eerst radar/radio plus traagheid ; Later volledig traagheid (Achiever).
Besturing: d.m.v. het richten van de stuwkracht van de eerste en tweede trap, plus rolbesturing en snelheidsregeling d.m.v. vier richtbare turbopomp straalpijpen op de tweede trap.
Lading: Thermonucleair, 4 megaton.
Gebruiker(s): Amerika.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Around Wikia's network

Random Wiki