Wikia


Medium Tank M3
M3

Type

Middelzware tank

Land van herkomst

Amerika
Bouwfirma
Ontwerp
Productie (ontwerp / productie / in dienst) 1940 / 1941-1942 / late jaren '50 (Australië)
Gebruiker(s)
Specificatie

Afmetingen (lengte / breedte / hoogte) 5,84 m. / 2,72 m. / 3,12 m.
Gewicht 27,2 ton
Motor(en) Wright (Continental) R-975-EC2 stermotor van 253 kW (340 pk.)
Prestaties (snelheid / bereik) 42 km/u / 193 km.
Bewapening 1x 75-mm M2/M3 kanon in de romp, 1x 37mm M5/M6 kanon in de toren, 2,3 of 4× .30-06 Browning M1919A4 machinegeweren.
Doorwaaddiepte 1,02 m.
Hellingshoek 60%
Verticaal obstakel 0,61 m.
Overschrijdend vermogen 1,91 m.
Bemanning 6
Gebouwd 6258

Gebruik (Landen)

Australië, Brazilië, Indië, Canada, Nieuw-Zeeland, Sovjet Unie, Groot-Brittannië, USA, Filipijnen Roemenië, Chinese republiek

Toen de Duitsers in mei 1940 Frankrijk binnenvielen, werden de tanktactieken en -doctrines die daarbij gebruikt werden door verschillende instanties van het Amerikaanse leger nauw bestudeerd. Uit deze observaties maakten de Amerikanen op dat de volgende generatie middelzware tanks minstens een 75-mm kanon moesten hebben als primair geschut. Dit was evenwen een probleem, omdat de volgende tankgeneratie, waarvan al prototypes in productie waren, slechts een 37-mm kanon had. Dit kanon was reeds verouderd.

Het antwoord was onmiddellijk en drastisch, men nam het bestaande ontwerp en paste het aan, aan het vereiste 75-mm kanon. De koepel van het nieuwe ontwerp (de Medium Tank M2, die nooit in actieve dienst zou komen) kon het grotere kanon niet aan. De oplossing was om het primaire geschut in de romp van de tank te plaatsen. Het herziene ontwerp behield dus de koepen van het 37-mm kanon, terwijl het primaire kanon gemonterd werd op een kanonplatform aan de rechterzijde van de romp. Het 75-mm kanon was een doorontwikkeld kanon van het beroemde Franse 75 veldgeschut dat in de VS geproduceerd werd. De voornaamste modificatie van het geschut lag in de nieuwe munitie, die het tot een voor die tijd krachtig tankwapen maakte. De M3 had een machtige battarij secundaire wapens. Deze bestond uit vier 7,62-mm machinegeweren (één in de commandantskoepel boven op de koepel, één coaxiaal met het 37-mm kanon en twee in de romp.

Het nieuwe ontwerp werd de Medium Tank M3. Het ontwerp werd snel massaal geproduceerd in een fabriek die eerder aangewezen was om de M2 te produceren. Vlak nadat de productie opgestart was, arriveerde er een Britse delegatie. De Britten hadden tanks nodig ter vervanging van die tanks die men in Frankrijk had verloren. De nieuwe M3 stond hoog op hun verlanglijstje. Ze vroegen om een aantal aanpassingen, waarvan de meest voor de hand liggende een aangepaste koepelachterzijde om ruimte te scheppen voor de radio en het verwijderen van het bovenste koepeltje waren. Dit model werd specifiek voor het Britse leger geproduceerd. Toen hij geleverd werd, noemden de Britten de M3 de General Grant I (of eenvoudig Grant I). De eerste van deze nieuwe tanks kwam in actie bij Gazala in mei 1942. Hun verschijning op het slagveld deed het Afrika Korps schrikken, want de tank kwam volledig onverwacht. Hun combinatie van bewapening en pantser (minimaal 12 mm en maximaal 50 mm) bleek bijzonder bruikbaar.

De Grants kregen later gezelschap in het Britse leger van de oorspronkelijke M3, die toen General Lee I genoemd werd. Verdere verbeteringen leidden tot de M3A1 (Lee II) met en gelaste constructie, de M3A3 (Lee IV) met twee General Motors 6-71 diesels van 285 pk en de M3A4 (Lee V) met de Chrysler A-57 multibank motor. Deze motor leverde 275 kW (370 pk). De M3A5 versie was gebaseerd op de M3A3 maar met een geklonken romp. Toen de productie in december 1942 beëindigd werd, werd de M3 aan vrijwel elk front in een of andere versie gebruikt. Er werden er veel overhandigd aan het Rode Leger in een Lend-Lease overeenkomst.

De M3 bleek een betrouwbare tank, maar het in de romp gebouwde kanon leidde vaak tot tactische moeilijkheden omdat het zo weinig flexibel was. Toch bood de tank de slagkracht die de geallieerde pantserstrijdkrachten zo nodig hadden op dat moment. Een nadeel was dat het tactische silhouet gevaarlijk hoog was, maar in aanmerking genomen het feit dat het basisontwerp geïmproviseerd was en haastig in productie genomen in een tijd dat er meer vraag dan aanbod was, was het resultaat uitstekend.

Veel detailonderdelen van de ophanging en voortbeweging werden later in andere ontwerpen overgenomen en bleven uitstekende diensten bewijzen, maar misschien was de belangrijkste les die er van de M3 geleerd werd, het sluimerende vermogen van de Amerikaanse industrie om een dergelijk voertuig vanuit het niets te ontwerpen en op zo'n korte termijn te bouwen.

Zodra de Sherman M4 gereed was, werden de M3's gewoonlijk naar andere rollen omgebouwd, zoals gepantserde bergingsvoertuigen. Maar in het Verre Oosten bleven zowel de Grant als de Lee in gebruik tot 1945.

VariantenEdit

Amerikaanse varianten:

  • M3 (Lee I/ Grant I): Oorspronkelijke versie met een gewicht van 27,9 ton, een 340 pk benzinemotor leverde een snelheid op van 40 km/u, het frontpantser was 50 mm dik, 1033 gebouwd in 1941, 2915 in 1942.
  • M3A1: Versie met gietstalen romp, 28,6 ton zwaar, 300 gebouwd.
  • M3A2: Versie met een gelaste romp, 27,4 ton zwaar, 12 gebouwd.
  • M3A3: Versie met dieselmotor in gelaste romp, 322 gebouwd.
  • M3A4: Versie met 370 pk radiaalmotor in verlengde romp, 29 ton zwaar, 109 gebouwd.
  • M3A5: Versie met dieselmotor in geklonken romp, 284 gebouwd.
  • M31 Tank Recovery Vehicle (Grant ARV I): Een M3 chassis, met dummy toren en kanon, uitgerust met een 27.000 kg kraan.
  • M31B1 Tank Recovery Vehicle: Gebaseerd op de M3A3.
  • M31B1 Tank Recovery Vehicle: Gebaseerd op de M3A5.
  • M33 Prime Mover: M31 TRV geconverteerd naar een artillerietrekker, zonder toren en kraan.

Britse varianten:

  • Grant ARV: Identiek aan de M31 Tank Recovery Vehicle (Grant ARV I)
  • Grant Command: Commandovoertuig met extra radio's.
  • Grant Scorpion III Voertuig zonder kanon en uitgerust met een Scorpion III mijnenvlegel.
  • Grant Scorpion IV: Identiek aan de Grant Scorpion III, maar met een zwaardere motor.
  • Grant CDL (Canal Defence Light): Versie uitgerust met een zoeklicht en machinegeweer. 355 geproducerd door de Amerikanen die het de naam Shop Tractor T10 gaven.

Australische varianten:

  • M3 BARV: M3A5, geconverteerd naar een bergingsvoertuig voor stranden (Beach Armoured Recovery Vehicle).
  • Yeramba Self Propelled Gun: Een zelfrijdend geschut 25-pounder. Gebouwd in 1949 op een M3A5 chassis in een conversie die bijna identiek was aan de Canadese Sexton.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Around Wikia's network

Random Wiki