Wikia


Messerschmitt Me 321/323 Gigant
1476.jpg

Type

Zwaar transportvliegtuig

Land van herkomst

Duitsland
Bouwfirma Messerschmitt A.G.
Ontwerp Josef Fröhlich
Productie (eerste vlucht / In gebruik / in dienst) 1942 / 1943 / 1943-1944
Gebruiker(s) Luftwaffe
Specificatie (Me 323)

Afmetingen (lengte / spanwijdte / hoogte / vleugeloppervlak) 28,05 m / 55 m /8,3 m / 300 m²
Gewicht (leeg / max. startgewicht) 27.330 kg / 43.000 kg
Motor(en) Me 323: 6x Gnome Rhône 14N-48:49 van 868 kW (1164 pk)
Prestaties (snelheid / plafond / bereik) 285 km/u / 4000 m / 1100 km
Bewapening 5x 7.92-mm MG 15, MG 81 of 13-mm MG 131 machinegeweren
Bemanning 5
Gebouwd 200
Gebruik (Landen) Duitsland

De Messerschmitt Me 321 Gigant maakte in maart 1941 zijn eerste vlucht. Het enorme zweefvliegtuig werd de lucht in gesleept door een Junkers Ju 90. De Me 321 was gebouwd van gelast staal en hout en was overspennen met triplex en linnen. Het toestel had verrassend genoeg slechts één piloot, een ware krachtpatser, want de roeren waren niet bekrachtigd. Later werden drie bemanningsleden de norm.

De Me 321A was de eerste versie, ontworpen voor het vervoeren van een compagnie soldaten of een anti-tankkanon of een rupsvoertuig of een gelijk gewicht aan vracht. Het toestel had een bogie-onderstel met een groot aantal kleine wielen, maar de latere Me 321B kreeg een meer conventioneel onderstel met twee grote wielen. Zelfs met drie Messerschmitt Bf 110's (de Troikaschlepp) of een Heinkel He 111Z ervoor kwam  het toestel vaak niet van de grond. Daarom werd geëxperimenteerd met startraketten. Er werden ook tests uitgevoerd met pulsejets om het glijpad te verlengen na te zijn losgekoppeld van het sleepvliegtuig.

MotorzweverEdit

Uiteindelijk werd de oplossing gezocht in de installatie van zes zuigermotoren. Het casco werd daartoe verstevigd en aldus ontstond de Me 323D. Het prototype had overigens slechts vier motoren. De constructie was voor het overige gelijk gebleven en alle gemotoriseerde toestellen hadden de klapdeuren aan de voorkant bij de zweefversie. Ook werd teruggekeerd naar het bogie-onderstel. In deze vorm kon het toestel minimaal 130 manschappen met uitrusting meenemen. De bemanning bestond inmiddels uit vijf man op de Me 323D-6 variant, die in december 1942 verscheen. De twee extra bemanningsleden waren boordwerktuigkundigen die zich speciaal bezighielden met het synchroniseren van de zes motoren. De Me 323E-1 die erop volgde, had weer twee extra bemanningsleden aan boord voor de bediening van de twee extra geschutskoepels.

De productie moest in 1945 worden voortgezet, maar werd al in het voorjaar van het jaar ervoor gestaakt na de bouw van minder dan 200 motorversies. Het toestel was met en zonder motoren bijzonder impopulair bij de mensen die ermee moesten vliegen, alleen al omdat het in de lucht vrijwel volslagen kansloos was tegenover vijandelijke jagers.

VariantenEdit

  • Me 321 A-1: Versie met 1 piloot.
  • Me 321 B-1: Versie met drie bemanningsleden, bewapend met 4 7.92-mm MG15 machinegeweren.
  • Me 323 V1: Eerste prototype met 4 Gnome Rhône 14N-48/49 motoren.
  • Me 323 V2: Tweede prototype met 6 Gnome Rhône 14N, het werd de standaard voor de D productieversie.
  • Me 323 D-1: Eerste productieversie met 6 Gnome Rhône 14N motoren die eigenlijk voor de Franse Bloch MB.170 waren, voorzien van twee 7.92-mm MG15 machinegeweren en uitgerust met driebladige Ratier propellers.
  • Me 323 D-2: Type uitgerust met dezelfde motoren als de Franse Lioré-et-Olivier 451 en uitgerust met tweebladige Heine propellers.
  • Me 323 D-6: Een D-2 uitgerust met driebladige Ratier propellers.
  • Me 323 V13: Prototype met 6 Gnome Rhône 14N motoren, wordt beschouwd als het prototype voor de Me 323E productieversie.
  • Me 323 V14: Prototype uitgerust met 6 Junkers Jumo 211F motoren van 986 kW (1322 pk). Geen productie.
  • Me 323 E-1: Tweede productieversie.
  • Me 323 E-2: Derde productieversie.
  • Me 323 E-2 WT: Gunship versie, uitgerust met een 20-mm kanon in de neus, vleugeltorentjes en tot 10 mitrailleurs van verschillende kalibers. Er werden twee prototypes gebouwd en getest. Eén van de prototypes kwam bij KG 200 terecht, waar het de veroverde B-17's escorteerden.
  • Me 323 V16: Prototype, uitgerust met 6 Junkers Jumo 211F, wordt beschouwd als het prototype voor de Me 323F productieversie.
  • Me 323 V17: Onafgewerkt prototype uitgerust met 6 Gnome Rhône 14R motoren van 1177 kW (1578 pk), zou als prototype dienen voor de Me 323G.
  • Me 323Z (Zwilling): Prototype, twee Me 323E rompen werden verbonden met een nieuwe Constant-chord middenvleugel. Uitgerust met 9 BMW 801 motoren. Was de Me 323Z in productie gegaan dan zou het een ultra-langeafstands transportvliegtuig, lanceerplatform voor een V-1 (zonder motor), of een conventionele zware bommenwerper.

overleversEdit

Het Luftwaffenmuseum der Bundeswehr heeft een vleugelsectie in zijn collectie.

In 2012 werd een compleet toestel gevonden in zee, nabij La Maddalena, een eilandje nabij Sardinië. Het ligt op een diepte van 61 meter en ongeveer 15 km van de kust. Het toestel werd neergeschoten door een Bristol Beaufighter op 26 juli 1943, tijdens zijn vlucht van Sardinië naar Pistoia in Italië.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Around Wikia's network

Random Wiki