Wikia

Militaria Wiki

Naval Aircraft Factory PN

488pages on
this wiki
Add New Page
Talk0 Share
311ndde.jpg

Een Naval Aircraft Factory PN-12

Een van de meest succesvolle patrouillevliegboten van de Eerste Wereldoorlog was de Felixstowe F.5, die in Engeland op basis van een ontwerp van Curtiss werd ontwikkeld. De NAF (Naval Aircraft Factory, marinevliegtuigfabriek) bouwde er 138 voor de US Navy onder de aanduiding F-5l. De 'L' stond daarbij voor de Liberty motoren,die de Rolls-Royce Eagles van de Engelse versie vervingen. Na de verandering van het aanduidingsysteem in 1922 werd de F-5L hernoemd in PN-5 en werd gevolgd door een aantal vliegbootmodellen van de NAF met steeds betere prestaties. Zo waren er twee stuks met gewijzigde kielvlakken die oorspronkelijk de aanduiding F-6L droegen en later PN-6 gingen heten. De PN-7 had geheel opnieuw ontworpen vleugels en Wright T2 motoren van 391 kW (525 pk). De PN-8, waarvan er twee werden gebouwd, was ruwweg identiek aan de PN-7, maar had een metalen romp en Packard 1A-2500 motoren van 354 kW (475 pk). Een ervan kreeg later andere staartvlakken en motoromkappingen en kreeg daarna de aanduiding PN-9. Twee ruwweg identieke toestellen met minimale veranderingen kregen de aanduiding PN-10. Een veel grotere verandering kwam met de drie PN-11 toestellen,die een volledig gewijzigde en bredere metalen romp hadden,en een bijna identieke XPN-11 met twee extra kielvlakken.

Laatste NAF versieEdit

De laatste versie van de NAF was de PN-12, waarvan er twee werden gebouwd. Ze leken sterk op de PN-9. De ene had twee Wright R-1750-D Cyclone stermotoren van 391 kW (525 pk), de andere twee Pratt & Whitney R-1850-A Hornets met hetzelfde vermogen. Deze versie bewees de superioriteit van de combinatie van een metalen romp en stermotoren. Omdat de NAF een beperkte productiecapaciteit had, werd de seriebouw uitbesteed aan Douglas, Martin en Keystone. Douglas bouwde 25 PD-1 toestellen met Wright motoren van 429 kW (575 pk) in gewijzigde motorgondels. Martin bouwde 30 PM-1 toestellen met R-1750-D motoren en 25 PM-2 vliegboten met Wright R-1820-64 Cyclone motoren van 429 kW (575 pk) en de dubbele kielvlakken die waren getest met de XPN-11. Keystone bouwde 18 PK-1 toestellen, die allemaal vrijwel gelijk waren aan de PM-2.

De laatste variant van de NAF PN serie verscheen toen de Hall Aluminum Aircraft Corporation een order van de US Navy ontving voor het bouwen van een versie op basis van de PN-11. Het enkele XPH-1 prototype verschilde weinig van de PN-11, behalve dat het toestel een groter kielvlak en roer had en was uitgerust met twee Wright GR-1750 motoren van 400 kW (537 pk). Er volgden negen PH-1 toestellen met Wright R-1820-86 motoren van 462 kW (620 pk). De toestellen hadden ook als eersten een enigszins primitieve cockpit-ombouw. Er werden nog 14 stuks gebouwd voor de US Coast Guard voor zeereddingen. Zeven daarvan waren PH-2 vliegboten met Wright R-1820F-51 motoren van 559 kW (750 pk) en de andere 7 waren PH-3 toestellen, die een betere bescherming voor de vlieger boden. Sommige van deze PH-3's deden dienst tot in de Tweede Wereldoorlog en werden korte tijd voor ASW-patrouilles ingezet. Ze vormden de laatste toestellen uit de reeks Curtiss vliegboten die een belangrijke rol in de Eerste Wereldoorlog hadden gespeeld.

VariantenEdit

  • PN-5: Herontworpen Felixstowe F-5L
  • PN-6: Herontworpen F-6L, laatste twee NAF F-5L met veranderde staart.
  • PN-7: Gemoderniseerde versie met nieuwe vleugels en een verminderde spanwijdte.
  • PN-8: PN-7 met een metalen romp en twee Packard 1A-2500 V-12 motoren van 475 pk, slechts twee gebouwd.
  • PN-9: PN-8 met vernieuwde motorgondels, slechts één gebouwd.
  • PN-10: PN-8 met twee Packard 1A-2500 V-12 motoren van 500 pk, twee gebouwd.
  • PN-11: Nieuwe metalen romp. Vier gebouwd, één met twee Pratt and Whitney R-1690 Hornet motoren en drie met Wright R-1750 D Cyclone motoren. De laatste drie zijn later herontworpen.
  • PN-12: Verdere ontwikkeling van de PN-10 met twee radial motoren. Twee gebouwd, één met twee Pratt and Whitney Hornet motoren en één met twee Wright Cyclone motoren.
  • Douglas PD-1: Verdere productiemodel van de PN-12, met twee Wright R-1750 Cyclone motoren van 575 pk, 25 gebouwd door Douglas.
  • Keystone PK-1: Productiemodel van de PN-12 met dubbele staart, met twee Wright R-1820 Cyclone motoren van 575 pk. 18 gebouwd door Keystone.
  • Martin PM-1': Afgeleid van de PN-12, met twee Wright R-1750 Cyclone motoren van 525 pk. 27 gebouwd voor de US Navy door Martin.
  • Martin PM-1B: Exportversie van de PM-1 voor Brazilië, drie gebouwd.
  • Martin PM-2: Afgeleid van de PM-1 met twee krachtigere Wright R-1820 Cyclone motoren en dubbele staart. 25 gebouwd.

LinksEdit

Specificatie: Naval Aircraft Factory PN-12
Type: Amfibische vliegboot
Bouwfirma: Naval Aircraft Factory
In gebruik: 1925-1938.
Afmetingen: Lengte: 14,99 m ; Spanwijdte: 22,2 m ; Hoogte: 5,11 m ; Vleugeloppervlak: 113,06 m².
Gewicht: Leeg: 3479 kg ; Maximaal startgewicht: 6409 kg.
Motor(en): Twee Wright R-1750-D Cyclona stermotoren van 391 kW (525 pk) elk.
Prestaties: Maximum snelheid: 183 km/u ; Plafond: 3320 m ; Bereik: 2180 km.
Bewapening: Twee enkele 0,3-inch (7.62-mm) mitrailleur in boeg en midscheepsposities ; Vier bommen van 230 pond (104 kg) onder de vleugels.
Bemanning: 5.
Gebruiker(s): Brazilië, Amerika.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Around Wikia's network

Random Wiki