Wikia


De tank is de grootste en meest capabele onder alle wapens op het slagveld en vormt als zodanig een belangrijk doelwit voor andere wapens. Deze andere wapens kunnen tanks zijn, tanks die alle eigenschappen van een 'tankkiller' in zich verenigen.

Burns

Een uitgeschakelde Churchill tank, tank kunnen op verschillende manieren vernietigd worden. De meest effectieve is een inslag in de romp of koepel die de bepantsering doorboort en de munitie of brandstof in brand laat vliegen.

De ontwikkeling en bouw van Duitse tanks verliep in de Eerste Wereldoorlog zo traag dat acties tussen vijandelijke tanks zeer weinig voorkwamen. Hoewel de Britten al in september 1916 voor het eerst hun tanks hadden ingezet, duurde het nog tot april 1918 voordat het eerste gevecht tussen tanks plaatsvond. Dit gebeurde in Villers-Bretonneux. Bij deze strijd vochten drie Duitse A7V tanks tegen drie Britse Mk IV tank (een Male met kanonnen en machinegeweren en twee Females met machinegeweren). De bemanningsleden ondervonden veel hinder van het dragen van gasmaskers en het gevecht werd van dichtbij gevoerd. De twee Female tanks moesten zich terugtrekken nadat ze waren getroffen door granaatvuur. De Male slaagde er echter in om een van de A7V tanks te raken en uit te schakelen.

Trage ontwikkelingEdit

Hires 070427-M-2740R-162

Voor tankeenheden gelden de motto's 'Fire and move' (vuren en verplaatsen) en 'Shoot and scoot' (schieten en wegwezen) nog meer dan voor infanterie-eenheden. Een vurende tank verraadt zijn positie namelijk uitbundig met rook en licht, zeker in het donker. Hier is een vurend hoofdkanon van een M1 Abrams te zien.

Er waren nog andere tank-versus-tankgevechten in de Eerste Wereldoorlog, maar dit was meestal tussen tanks die beide van geallieerde herkomst waren, aangezien de Duitsers veel tanks van de geallieerden hadden buitgemaakt.

Er was weinig verschil waarneembaar met de tank-versus-tankgevechten die in de Tweede Wereldoorlog plaatsvonden, ook al waren de afstanden tussen de gevechten iets groter geworden en de tanks iets sneller. Er was uiteraard een aantal 'complicaties' in het concept van acties van tank tegen tank. De tanks werden steeds meer ondersteund door infanteristen in gepantserde personeelsvoertuigen (of op tanks zelf). Ze beschermden de tanks tegen direct vuur van artilleriegeschut in het algemeen en antitankkanonnen in het bijzonder. De vrijheid van tanks om te manoeuvreren werd belemmerd door mijnenvelden en de aanwezigheid van vijandelijke antitankkanonnen en grondaanvalsvliegtuigen. Niettemin maakte open terrein zoals in Noord-Afrika en de vlaktes in de Sovjet-Unie, mobiele en breed opgezette operaties mogelijk, die werden geleid door tanks. Hier waren tank-versus-tankgevechten dan ook niet ongewoon. Er waren situaties waarin de tankgevechten op de zeeslagen leken zoals die werden uitgevochten in het tijdperk van de zeilschepen.

De gevechten die volgden na de landingen van de geallieerden in juni 1944 in noordwest-Frankrijk, vonden plaats in een minder overzichtelijk gebied. Een heuvelachtig landschap met hier en daar een dorpje, doorsneden door beken en diepliggende wegen die omzoomd waren met hoge, ondoordringbare heggen. Dit 'coulissenlandschap was ideaal voor hinderlagen en de Duitsers bleken zeer bedreven in het toepassen van deze tactiek. Noemenswaardig in dit opzicht was SS-Hauptsturmführer Michael Wittman in een zware Panzerkampfwagen IV Tiger tank van het 101e SS Zware Tankbataljon van I SS Panzer Korps. Op 12 juni zag Wittman de Britse 7e Pantserdivisie oprukken naar Villers-Bocage. Wittman gebruikt de bosschages als dekking en liet de Britten, die zich in colonnes moesten verplaatsen, in de val lopen. Die dag slaagde hij er met enkele andere tanks in om twintig Cromwell tanks, vier Sherman Firefly tanks, drie lichte tanks, drie verkenningsvoertuigen en een halftrack te vernietigen. Wittman zelf sneuvelde op 9 juli, toen zijn Tiger werd aangevallen door vijf Canadese Sherman tanks. Tegen die tijd had hij 138 tanks en 132 antitankkanonnen weten uit te schakelen.

Israëlische tactiekenEdit

In de jaren na de Tweede Wereldoorlog werd het Israëlische leger een van de meest ervaren strijdmachten ter wereld. De Israëli's bewezen hun kunnen tijdens vijf grote operaties tegen hun Arabische buurlanden. In de meeste gevallen was de tank het doorslaggevende wapen op de grond en de Israëli's bleken meesters in het inzetten van tank. Omdat ze in aantal vaak overtroffen werden, gaf het Israëlische leger er vaak de voorkeur aan om vijandelijke tanks naar hen toe te laten komen. Ze plaatsten hun tanks in beschutte posities die moeilijk waarneembaar en moeilijk aan te vallen waren, maar van waaruit zij zeer gericht hun langeafstandsvuur konden doen gelden. De Israëli's maakten handig gebruik van het feit dat ze Britse en Amerikaanse tanks hadden, waarvan het kanon tot -10 graden omlaag gebracht kon worden. Bij de Russische tanks van de vijand was dit maar -4 graden.

TanktactiekenEdit

Nog altijd vormt een tank het hoofddoelwit voor een andere tank. De technieken en afstanden van 'tankkilling' zijn aanzienlijk verbeterd door het gebruik van veel geavanceerdere kanonnen die betere granaten afvuren, met behulp van computergestuurde vuurleidingsystemen, laserafstandsmeters en sensoren voor omgevingsfactoren. Maar buiten de verbeterde techniek zijn de tactieken op zichzelf eigenlijk naar verhouding weinig veranderd in de loop der tijd.

LinksEdit

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Around Wikia's network

Random Wiki