Wikia


Pe2-010.jpg

De Petlyakov Pe-2 werd vaak de 'Russische muskiet' genoemd, vanwege zijn veelzijdigheid en zijn mogelijkheid om al zijn rollen perfect uit te voeren. Dit zijn Pe-2FT's.

De Petlyakov Pe-2 werd in de zomer van 1941 in kleine aantallen in dienst genomen binnen de gelederen van de VVS (Voenno-Vozdushniye Sily). Het toestel zou de beste Russische lichte bommenwerper van de Tweede Wereldoorlog worden. De Petlyakov Pe-2 was afgeleid van V.M. Petlyakovs tweemotorige VI-100 onderschepper met drukcabine voor grote hoogte. Dit toestel had een fenomenale topsnelheid van 623 km/u op een hoogte van 10.000 m, een tweekoppige bemanning en werd voortgestuwd door 820-kW M-105R V-12 motoren. De VI-100 vloog voor de eerste keer op 7 mei 1939. Met de naderende oorlog in Europa had de VVS dringend behoefte aan een duikbommenwerper. Hiervoor paste Petlyakov de VI-100 jager aan door de TK-3 turbocompressoren voor de grote hoogte te vervangen door standaard M-105R motoren. Ook kreeg het toestel nieuwe duikremmen en een stabilo met V-stelling om de stabiliteit te verhogen.

De Pe-2 verschijntEdit

Er werden twee PB-100 (Pikirujusjtsji Bombardirovsjtsjik, duikbommenwerper) prototypes gebouwd met bovenstaande aanpassingen, een glazen neus en defensieve bewapening. Dit type werd de Pe-2 lichte bommenwerper en duikbommenwerper. De driekoppige bemanning zat onder een lange glazen cockpitkap met een bepantsering van 9 mm. Aanvankelijk bestond de bewapening uit twee vaste 7,62-mm ShKAS machinegeweren in de neus, een op de rug en een vierde onder de buik, dat gericht kon worden met een 120° periscoop.

De M-105R motoren dreven driebladige VISh-61 propellers aan. Het toestel bleek snel en zeer wendbaar, maar was behoorlijk veeleisend voor beginnende piloten. Toen de Duitsers in 1941 de Sovjet-Unie binnenvielen, waren er ongeveer 458 Pe-2's geproduceerd, maar de levering verliep traag. Zelfs in september 1941 waren er nog maar weinig Pe-2's gearriveerd bij fronteenheden. Het Westelijk front van kolonel-generaal I.S. Konev had er slechts vijf, waarmee hij de Duitse aanval op Moskou moest keren. Het aantal Pe-2's bij de fronten van Briansk en Kalinim was zelfs nog lager.

WinteroffensiefEdit

Hoewel klein in aantal, droeg de Pe-2 bij aan de overwinningen van het Russische winteroffensief van 1941-1942. Het toestel werd in toenemende aantallen ingezet bij de verdediging van Leningrad, Charkov, Rostov en Stalingrad. Eind 1942 verscheen de verbeterde Pe-2FT met 940-kW (1260 pk) Klimov VK-105P/F motoren en een 12,7-mm UBT machinegeweer op de rug. De Pe-2I was een jachtbommenwerper, voortgestuwd door 1208-kW (1620 pk) VK-107A motoren. De verkenningsversie was de Pe-2R, de trainingsversie de Pe-2UT. De Pe-2 werd van 1941 tot 1945 veelvuldig ingezet, onder andere in september 1945 bij operaties in Mantsjoerije tegen de Japanners. In totaal werden er 11.427 Pe-2 en Petlyakov Pe-3 (jagerversie) toestellen gebouwd.

VariantenEdit

  • PB-100: Prototype van de Pe-2, dit was een gemodificeerde VI-100 uit 1940.
  • Pe-2: Eerste productietoestel.
  • Pe-2B: Standaard bommenwerperversie uit 1944.
  • Pe-2D: Drie-zits bommenwerperversie met twee VK-107A zuigermotoren.
  • Pe-2FT: Productievariant, in Tsjechoslowakije bekend als de B-32. Verbeterde defensieve bewapening (7,62-mm machinegeweer in een Dorsaltoren), verwijderde duikremmen en opgewaardeerde motor en zonder de glazen neus.
  • Pe-2FZ: Slechts een klein aantal gebouwd.
  • Pe-2I: Opgewaardeerd model ontworpen door Vladimir Myasishchev. VK-107 motoren, ander vleugelprofiel, op afstand bediende staartbewapening. Kon tot 1000 kg bommen meevoeren. Vijf gebouwd.
  • Pe-2K: Versie met stermotoren, slechts enkele gebouwd.
  • Pe-2K RD-1: Een Re-2K voorzien van een RD-1 raketmotor. De 300 kg Glushko RD-1 raketmotor was in de staart van het toestel gemonteerd.
  • Pe-2M: Variant van de Pe-2I met zwaardere bewapening.
  • Pe-2MV: Versie bewapend met een 20-mm ShVAK kanon en twee 12,7-mm machinegeweren in een gondel onderaan het vliegtuig, en een 7,62-mm machinegeweer in een Dorsaltoren.
  • Pe-2R: Driezits fotoverkenner met extra brandstoftanks, slechts enkele gebouwd.
  • Pe-2S: Tweezits trainerversie.
  • Pe-2Sh: Het PB-100 prototype bewapend met twee 20-mm ShVAK kanonnen en een 12,7-mm machinegeweer onderaan de romp.
  • Pe-2VI: Jager voor grote hoogte.
  • Pe-2UTI (UPe-2): Trainerversie, in Tsjechoslowakije bekend als de CB-32.
  • Pe-2 Paravan: Anti-sperballon versie.
  • Pe-3: Jagerversie, slechts enkele gebouwd.
  • Pe-4: Jagerversie, slechts enkele gebouwd.
Specificatie: Petlyakov Pe-2
Type: Lichte bommenwerper en duikbommenwerper.
Bouwfirma: Petlyakov
Ontwerp: Vladimir Petlyakov.
Eerste vlucht: December 1939.
In dienst: 1941-1954
Afmetingen: Lengte: 12,7 m ; Hoogte: 4 m ; Spanwijdte: 17,2 m ; Vleugeloppervlak: 40,5 m².
Gewicht: Leeg: 5876 kg ; Max. startgewicht: 8496 kg.
Motor: Twee Klimov M-105R V-12 zuigermotoren van 820 kW (1100 pk).
Prestaties: Max. snelheid: 540 km/u op 5000 m ; Kruissnelheid: 428 km/u ; Klim naar 5000 m : 7' ; Plafond: 8800 m ; Bereik: 1500 km.
Bewapening: 2x 7,62-mm ShKAS machinegeweren of 1x 7,62-mm ShKAS en 1x 12,7-mm Beresin UBT machinegeweer in de neus ; 1x7,62-mm of 12,7-mm UBT machinegeweer in rug en buik, max.bomlading van 1200 kg.
Bemanning: 3
Gebruiiker(s):

Wereldoorlog II: Sovjet-Unie, Tsjechoslowakije, Finland.

Na-oorlogs: Sovjet-Unie, Bulgarije, Volkrepubliek China, Tsjechoslowakije, Hongarije, Polen, Joegoslavië.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Around Wikia's network

Random Wiki