Wikia


Driemotorige bommenwerper.

Savoia-Marchetti SM.79 "Sparviero"

Sm 79.jpg

Type

Middelzware bommenwerper.

Land van herkomst

Italië
Bouwfirma Savoia-Marchetti / Macchi / Reggiane / Aeronautica Umbra
Ontwerp
Productie (eerste vlucht / In gebruik / in dienst) 28 september 1934 / 1936 / 1936 - Italië (1952), Libanon (1959).
Gebruiker(s) Regia Aeronautica, Aeronautica Nazionale Repubblicana, Forţele Aeriene Regale ale României, Ejército del Aire.
Specificatie

Afmetingen (lengte / spanwijdte / hoogte / vleugeloppervlak) 15,8 m / 21,2 m / 4,3 m / 61,7 m².
Gewicht (leeg / max. startgewicht) 6800 kg / 10.480 kg.
Motor(en) Drie Alfa Romeo 126-RC18 stermotoren van 582 kW (780 pk) elk.
Prestaties (snelheid / plafond / bereik) 430 km/u / 6500 m / 1900 km.
Bewapening 1x MG 151/20 kanon, 2x Breda-SAFAT machinegeweren van 12,7-mm in een Dorsaltoren op de rug en een in de buik (optioneel), 2x Lewis van 7,7-mm in de romp (optioneel), maximaal 1250 kg aan interne bommenlast of 2x 450-mm torpedo's onderaan het vliegtuig.
Bemanning 6
Gebouwd 1350
Gebruik (Landen) Brazilië, Onafhankelijke staat Kroatië, Duitsland, Irak, Italië, Roemenië, Spanje, Joegoslavië, Groot-Brittannië, Libanon.

De SM.79 Sparviero (sperwer) was ontworpen als driemotorig verkeersvliegtuig voor acht passagiers. Het prototype maakte eind 1934 zijn eerste vlucht. Het bleek een goed vliegtuig te zijn en al snel werd besloten een bommenwerper/verkennerversie van dit toestel te ontwikkelen. Dit werd een van de meest succesvolle Italiaanse bommenwerpers van de Tweede Wereldoorlog. Er werden zo'n 1300 exemplaren gebouwd. De Sparviero was een deels met linnen bespannen laagdekker met vrijdragende vleugel. Het hoofdlandingsgestel was intrekbaar, het staartwiel niet. De bemannig bestond uit vier tot zes man. Na succesvolle tests kwam dit type in productie als de SM.79-I Sparviero. Deze versie diende tijdens de Spaanse Burgeroorlog bij de Aviazone Legionaria. Op grond van gunstige rapporten over de prestaties van dit toestel bestelde Joegoslavië er 45 in 1938. In 1937 werd de SM.79 getest op zijn capaciteiten als torpedobommenwerper. Dit leidde tot de bouw van de SM.79-II, waarvan de meest exemplaren waren uitgerust met Piaggio RC.40 stermotoren. Zo'n 600 SM.79-I en SM.79-II toestellen waren in dienst toen Italië de oorlog in ging. Deze en later ontwikkelde productieversies werden ingezet op alle fronten waar Italiaanse strijdkrachten actief waren.

Exportversies en tweemotorige versiesEdit

1007 e.jpg

De SM.79 "Sparviero" had een tandem-cockpit.

Savoia-Marchetti slaagde erin exportorders te verwerven. De tweemotorige SM.79B werd geleverd aan Brazilië (drie), Irak (vier) en Roemenië (24). Het laatstgenoemde land kocht daarnaast nog eens 24 SM.79JR vliegtuigen en bouwde er zestien in licentie.

In Italiaanse dienst werd de SM.79 ook gebruikt voor luchtsteun, verkenningstaken en transport. Ook na de oorlog bleef het type in gebruik bij de Aeronautica Militare Italiana, tot eind jaren vijftig. Eerder, bij de overgave aan de geallieerden in 1943, kwam een klein aantal SM.79-I en Savoia-Marchetti SM.79-II toestellen in dienst bij de Aeronautica Cobelligerante del Sud. De verbeterde SM.79-III bleek van grote waarde voor de Aeronautica Nazionale Repubblicana. De voornaamste varianten van de SM.79 waren de SM.79-I,de SM.79-II', de SM.79-III,die een verbeterde versie was van de SM.79-II zonder buikgondel en met gewijzigde bewapening. Dan was er de SM.79B met twee Alfa Romeo, Fiat of Gnome Rhône motoren. De SM.79C was een VIP-versie van de SM.79-I met Piaggio P.XI RC.40 motoren van 746kW en zonder geschutskoepels in de buik en op de rug. De SM.79K voor Joegoslavië was in hoofdlijnen gelijk aan de SM.79C.De SM.79JR voor Roemenië was nagenoeg identiek aan de SM.79B, maar had twee 835kW (1120pk) Junkers Jumo 211 Da motoren. De lange-afstandsversie van de SM.79C, de SM.79T beschikte over grotere brandstoftanks en was uitgerust met Alfa Romeo 126 RC.34 stermotoren.

VersiesEdit

  • SM.79: Prototype met drie stermotoren.
  • SM.79-I: De eerste productieversie, voorzien van drie 9-cilinder Alfa Romeo 126 RC.34 motoren van 582 kW (780 pk).
  • SM.79-II: Torpedobommenwerper met drie Piaggio P.XI motoren.
  • SM.79-III: Verbeterde versie van de torpedobommenwerper, geintroduceerd in 1942, Beter bekend als de SM.79bis, SM.79GA of SM.579. In het bommenruim zat een extra benzinetank van 1000 liter.
  • SM.79B: Twee-motorige export versie met minder betrouwbare Fiat A.80 motoren en een glazen neus.
  • SM.79C: VIP-versie, met drie Piaggio P.XI RC.40 motoren, geen mitrailleurs in de rug en buik.
  • SM.79JR: Twee-motorige versie, geproduceerd voor Roemenië, voorzien van Junkers Jumo 211Da motoren van 895 kW (1200 pk). Productie liep tot 1946.
  • SM.79K: Productieversie voor Joegoslavië.
  • SM.79T: VIP-versie voor lange afstanden.
  • SM.79: Vliegende bom: Speciale versie, radiografisch bestuurd vanuit een CANT Z.1007 Alcione bommenwerper. Slechts één gebouwd.

LinksEdit

Walk around SM.79

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Around Wikia's network

Random Wiki