Wikia


Savoia Pomilio SP.3
SavoiaPomilio.jpg

Type

Bommenwerper/Verkenner

Land van herkomst

Italië
Bouwfirma SIA, Fabbrica Aeroplani Ing. O. Pomilio
Ontwerp Umberto Savoia en Ottorino Pomilio
Productie (eerste vlucht / In gebruik / in dienst) 1917 / 1917 /
Gebruiker(s) Corpo Aeronautico Militare
Specificatie

Afmetingen (lengte / spanwijdte / hoogte / vleugeloppervlak) 10,95 m. / 14,70 m. / 3,55 m. / 60 m2
Gewicht (leeg / max. startgewicht) 1048 kg. / 1498 kg.
Motor(en) 1x Fiat A.126-cilinder luchtgekoelde lijnmotor van 190 kW (250 pk)
Prestaties (snelheid / plafond / bereik) 145 km/u / 5000 m. / 450 km.
Bewapening 1x 7,62-mm machinegeweer en een paar lichte bommen.
Bemanning 2
Gebouwd SP.1: 1 / SP.2: 300 / SP.3: 350 / SP.4: 146
Gebruik (Landen) Italië

De luchtvaartafdeling van de Turijnse vliegtuigfabriek Fiat had zich vanaf 1908 bezig gehouden met de bouw van vliegtuigmotoren. In 1914 ging het bedrijf de Farman M.F.11 in licentie bouwen als de Type 5B. De daaropvolgende Savoia Pomilio SP.1, die was ontworpen door majoor Umberto Savoia en luitenant Ottorino Pomilio, was een verder ontwikkelde en versterkte versie van de Farman, zijn 186 kW (250 pk) Fiat A.12 krachtbron gaf het type een max. snelheid van 135 km/u. Kort daarop volgde een aërodynamisch verfijnde SP.2 uitvoering. De luchtvaartafdelingvan Fiat, die inmiddels was hervormd tot de Societá Italiana Aviazione, bouwde vervolgens een klein aantal SP.1's en SP.2's, dit naast de driehonderd SP.2's die werden geproduceerd door Pomilio. Tegen het voorjaar van 1917 waren 12 Squadriglie van de Aeronautica Militare uitgerust met de SP.2's, die aan het front opereerden als verkenner, artilleriewaarnemingsvliegtuig en lichte bommenwerper. De bewapening bestond doorgaans uit een machinegeweer op een ringaffuit, maar er is ook zo'n dozijn Pomilio's beproefd met een 25-mm kanon.

De eerste SP.3, die zijn maidenflight maakte in 1917, representeerde een verdere ontwikkeling van het basisontwerp, dat traag en kwetsbaar was gebleken. De SP.3 had vleugels met een verminderde spanwijdte en een verfijnde, lichtere motorgondel, sommige exemplaren waren voor zien van een 224 kW (300 pk) Fiat A.12bis motor. Tijdens de zomer en de herfst van 1917 gingen aanzienlijke aantallen SP.3's dienst doen bij de eerstelijns Italiaanse Squadriglie.

Het laatste toestel in de reeks was de SP.4, die werd gebouwd door de firma A.E.R. De algemene opzet van het model bleef gehandhaafd, maar er waren in de cockpits aan de voor- en de achterzijde van de gondel beweegbare machinegeweren opgesteld. Het vermogen werd geleverd door twee tussen de vleugels gemonteerde Isotta-Franschini V4B motoren van 112 kW (150 pk) elk. De SP.4's werden niet alleen ingezet voor verkennings- en lichte bombardementstaken, maar met sommige exemplaren werden ook agenten en saboteurs afgezet achter de vijandelijke linies.

VariantenEdit

  • SP.1: Prototype, diende als basismodel voor de andere modellen.
  • SP.2: Basisversie, uitgerust met een 6,5-mm FIAT-Revelli Modello 1914 machinegeweer.
  • SP.2bis: Uitgerust met een 25-mm FIAT-Revelli kanon.
  • SP.2 bimotore: Grotere versie met twee motoren.
  • SP.3: Verbeterde versie van de SP.2, met een kleinere spanwijdte, minder gewicht en een aerodynamische rompgondel.
  • SP.4: Versie met twee Isotta-Fraschini V.4B motoren, gebouwd door A.E.R

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Around Wikia's network

Random Wiki