Wikia


Semovente M42 da 75/18
Semovente 75-18 10

Type

Zelfrijdend geschut

Land van herkomst

Italië
Bouwfirma Fiat-Ansaldo
Ontwerp Sergio Berlese
Productie (ontwerp / productie / in dienst) 1938 / 1940 / 1941- jaren '50
Gebruiker(s) Italiaanse en Duitse leger
Specificatie

Afmetingen (lengte / breedte / hoogte) 5,04 m. / 2,23 m. / 1,85 m.
Gewicht 15.240 kg
Motor(en) Fiat SPA 15 TM41 8-cilinder benzinemotor van 138 kW (185 pk)
Prestaties (snelheid / bereik) 38 km/u / 230 km
Bewapening 1x 75-mm obice da 75/18 mod. 34 / 1x 8-mm Breda mod. 38 of 1x 6.5-mm Breda mod. 30 machinegeweer
Doorwaaddiepte 1 m.
Hellingshoek 40°
Verticaal obstakel 80 cm.
Overschrijdend vermogen 2,10 m.
Bemanning 4
Gebouwd

Gebruik (Landen)

Italië, Duitsland

Dit was een uitstekend gemotoriseerd kanon en het was ook de eerste Italiaanse in serie gebouwde voertuig in WO 2. De M42 werd begin 1941 getest en ging hetzelfde jaar in productie. Later dat jaar gingen de eerste voertuigen naar troepen aan het front De eerste eenheid die deze nieuwe voertuigen ontving was de Ariete Divisie die ze begin 1942 gebruikte in Noord-Afrika. Eigenlijk waren ze bedoeld als gemotoriseerd geschut binnen een pantserdivisie, ze werden vaker ingezet tegen tanks. Op dat moment waren ze het best bewapende gemotoriseerd geschut in Noord-Afrika en waren ze beter bewapend dan de Britse en Duitse tanks.

De eerste voertuigen in deze serie waren gebouwd op het tankchassis Carro Armato M.13/40, maar later werd het Carro Armato M.14/41 chassis gebruikt. In 1943 stopte de productie in Italië. De eerste order was voor 200 voertuigen en die zijn allemaal gemaakt, in 1943 werden er nog eens 500 besteld, die bewapend moesten zijn met het 75/34 kanon. De M42 had 100 75-mm granaten bij zich. Echter, vertragingen bij het produceren van de P-40 tank leidden ertoe dat hun ongebruikte kanonnen op de M42 kwamen, die daardoor M42M heette. Geen van deze voertuigen ging naar het Italiaanse leger voor de Italiaanse overgave, maar ze werden buitgemaakt en gebruikt door de Duitsers.

Elke M42 batterij kreeg een commandovoertuig dat gebouwd was op het M13/40 chassis. Dit was in principe een tankchassis zonder koepel, dat eerst met twee 8-mm mitrailleurs bewapend was die rechts op het voertuig zaten. De twee mitrailleurs werden later vervangen door een enkele 13,5-mm zware mitrailleur.

Toen Italië zich overgaf in 1943, namen de Duitsers de productiefaciliteiten voor de M42 over omdat ze hadden ontdekt dat dit voertuig erg goed was. Ze namen ook 292 ervan in Duitse dienst, iets wat ze veel deden met buitgemaakte wapens die ze bewonderden. Deze voertuigen zouden in 1944 constant in actie blijven in Italië en de Balkan en tegen januari 1945 waren er nog 93 in actie na maanden van zware gevechten.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Around Wikia's network

Random Wiki