Wikia


Short S.29 Stirling
MKIII

Short Stirling Mk.V

Type Zware bommenwerper/zweefvliegtuigsleper
Land van herkomst Groot-Brittannië
Bouwfirma Short Brothers, Rochester/ Short Bros. and Harland, Belfast/ Austin Motor Company
Ontwerp Claude Lipscomb / Sir Arthur Gouge
Productie (eerste vlucht / In gebruik / in dienst) 1939 / 1940 / 1946 (Groot-Brittannië), 1951 (Egypte)
Gebruiker(s) RAF en REAF
Specificatie: Short Stirling Mk I

Afmetingen (lengte / spanwijdte / hoogte / vleugeloppervlak) 26,6 m. / 30,2 m. / 6,9 m. / 135,6 m²
Gewicht (leeg / max. startgewicht) 21.274 kg. / 26.944 kg.
Motor(en) 4x Bristol Hercules II stermotoren van 1025 kW (1375 pk).
Prestaties (snelheid / plafond / bereik) 454 km/u / 5030 m. / 3750 km.
Bewapening 8x 0.303 M1919 Browning (2 in neuskoepel, 4 in staartkoepel, 2 in rugkoepel)
Bemanning 7 tot 8
Gebouwd 2371
Gebruik (Landen) Groot-Brittannië, Egypte, Duitsland (KG 200), België; 10 voor Trans-Air (later: Air Transport), 9 verkocht aan de Egyptische luchtmacht, de 10e (OO-XAC, ex-PK172) crashte in Kunming China.
STB

Mk.V, ex-RAF (RAF registratie PK135 of PK136),van het Belgische Air Transport in 1948 op Melsbroek, later verkocht aan de Egyptische luchtmacht voor het trainen van bemanning.

Op 19 september 1938 maakte het Short S.31 researchvliegtuig, voortgestuwd door vier Pobjoy Niagara motoren van 90 pk (67 kW) zijn eerste vlucht. Het was een versie op halve schaal van de Short S.29 Stirling. Dit type was ontworpen om te voldoen aan Air Ministry Specification B.12/36 voor een zware bommenwerper met een zeven/achtkoppige bemanning. Het prototype van de Stirling, dat zijn eerste vlucht maakte op 14 mei 1939, was voorzien van vier Bristol Hercules motoren van elk 1025 kW (1375 pk), maar de eerste produktie-Stirling, die vloog op 7 mei 1940, had Hercules XI's van 1189 kW (1595 pk).

De eerste afleveringen begonnen in augustus 1940 en de Stirling werd voor het eerst operationeel ingezet op 10-11 februari 1941, toen drie toestellen van No.7 Squadron oliedepots aanvielen in Rotterdam. De Stirling werd zo de eerste viermotorige bommenwerper die bij de RAF in dienst kwam, de eerste die operationeel werd ingezet, en tevens het eerste viermotorige type dat, na zijn laatste operationele missie op 8 september 1944, van zijn bommenwerper-taak werd ontheven. Dit vond plaats toen er voldoende Avro Lancaster en Handley Page Halifaxen werden afgeleverd om aan de behoeften van Bomber Command te voldoen. Het operationele plafond van de Stirling was immers niet hoog genoeg en de inmiddels geïntroduceerde omvangrijke HE-bommen konden door het toestel niet worden vervoerd. De totale productie aan bommenwerperversies bedroeg toen 1759, verdeeld over de uitvoeringen Stirling Mk I (712) en Stirling Mk III (1047). De aanduiding Stirling Mk III werd toegekend aan een geplande productieversie die in Canada zou worden gebouwd, voorzien van Wright Cyclone R-2600's, deze versie werd echter gecancelled.

Vanaf begin 1944 wijzigde de hoofdtaak van de Stirling zich in die van sleep- en transportvliegtuig. Voor de eerstgenoemde taak werden twee Stirling Mk III's omgebouwd tot prototypen, een proces waarbij de neus- en rugkoepels werden verwijderd ( de staartkoepel bleef gehandhaafd) en een sleepuitrusting werd aangebracht, waarna de Stirling Mk IV was ontstaan. Het bleken efficiënte vliegtuigen voor dit werk, voor een aanval konden een General Aircraft Hamilcar of twee Airspeed Horsa's gesleept worden, voor training of overbrengingsvluchten tot vijf General Aircraft Hotspurs. De Mk IV's namen deel aan de D-Day operaties in Normandië, de luchtlandingsoperaties bij Arnhem en de oversteek van de Rijn in maart 1945. Er werden 450 Stirling Mk IV's gebouwd, gevolgds door de voor RAF Transport Command bestemde Stirling Mk V-transportversie (150 gebouwd). Deze was uitgerust voor het vervoer van veertig man troepen of twintig volledig uitgeruste paratroepers, dan wel twaalf brancards en veertien zittende patiënten. De versie kon ook worden gebruikt voor ladsingen als twee jeeps met trailers of een jeep met een veldkanon, trailer en ammunitie. De Mk V's waren de laatste Stirlings die dienst deden en zij werden geleidelijk - de laatste werd in 1946 buiten gebruik gesteld - vervangen door de Avro York. In 1947 een jaar later bouwde Airtech Ltd uit Thame, Oxon, tien Stirling Mk V's om voor de Belgische civiele luchtvaartmaatschappij Air Transport.