Wikia


Sopwith Triplane
Triplane.jpg

Type

Jachtvliegtuig/Verkenner

Land van herkomst

Groot-Brittannië
Bouwfirma Sopwith Aviation Company
Ontwerp Herbert Smith
Productie (eerste vlucht / In gebruik / in dienst) 1916 / 1916 / 1918
Gebruiker(s) RNAS, Franse marine, Griekse marine, Russische luchtmacht.
Specificatie

Afmetingen (lengte / spanwijdte / hoogte / vleugeloppervlak) 5,74 m / 8,08 m / 3,2 m / 21,46 m²
Gewicht (leeg / max. startgewicht) 499 kg / 699 kg
Motor(en) 1x 9-cilinder Clerget 9B rotatiemotor van 97 kW / 130 pk
Prestaties (snelheid / plafond / bereik) 188 km/u / 6250 m / 2u45' (vliegduur)
Bewapening 1x 7,7-mm Vickers mitrailleur op de neus, sommige hadden er twee
Bemanning 1
Gebouwd 147
Gebruik (Landen) Groot-Brittannië, Griekenland, Rusland, Frankrijk.

Herbert Smith had met zijn Sopwith Pup de perfecte combinatie getroffen van elegantie en vliegeigenschappen, maar zijn Sopwith Triplane deed met zijn lijnen nauwelijks onder voor de Pup en vloog nog beter. Wellicht werd Smith gemotiveerd door de veelbelovende kwaliteiten van zijn lelijke 'Tractor Triplane' (ook wel de L.R.T.Tr. genaamd). Hij nam in elk geval het driedekkerconcept ervan over en paste het toe op de Pup. Het nieuwe toestel kreeg dezelfde spanwijdte, maar vleugels met een koorde van slechts 99 cm. Ze waren met elkaar verbonden via brede I-stijlen halverwege de vleugels en bij de romp. De binnenstijlen liepen door de wortels van de middenvleugel en de romp, wat de constructie sterk maakte en een minimum aan spandraden nodig maakte. De motor was een Clerget rotatiemotor van 97 kW en de standaard bewapening een enkele gesynchroniseerde Vickers mitrailleur. Enkele Triplanes die door derden werden gebouwd, werden afgeleverd met twee mitrailleurs. Alle vleugels waren uitgerust met ailerons.

Het prototype van de Triplane was in mei 1916 vliegklaar. De testvluchten werden uitgevoerd door Harry Hawker te Brooklands. Daarna ging het toestel naar 'A' Fighting Squadron, RNAS, in Frankrijk voor verdere evaluatie. Het werd er met gejuich ontvangen en was binnen een kwartier na aankomst al in actie.

OperationeelEdit

Op krachtig aandringen van Sir Douglas Haig en mede vanwege de komst van grote aantallen Albatros D.I's en Albatros D.II's werd de Triplane in productie genomen voor het RFC en de RNAS, maar uiteindelijk heeft alleen de RNAS met redelijke aantallen gevlogen. Begin 1917 was het toestel afgeleverd aan Nos. 1, 8, 9, 10, 11 en 12 Squadrons, RNAS. Nos. 1, 8 en 10 (Naval) Squadrons werden meteen na 'Bloody April' 1917 bij het RFC ingedeeld. Rond die tijd werd een verbetering aangebracht in het ontwerp, namelijk een stabilo met geringere spanwijdte, waardoor het toestel verticaal kon duiken. De productie van de Triplane beliep slechts zo'n 147 toestellen omdat medio 1917 de Sopwith Camel het luchtoverwicht aan het Westfront al aan het veroveren was.

'Black Flight'Edit

Niettemin werd de Triplane onsterfelijk in de gelederen van 'Black Flight' van 'Naval Ten', die werd geleid door Raymond Collishaw. De Triplanes met namen als Black Mana, Black Prince, Black Sheep, Black Death en Black Roger werden gevlogen door Canadezen: Collishaw en de luitenanten W.M. Alexander, G.E. Nash, E.V. Reid en J.E. Sharman. Tijdens de zomer van 1917 boekten ze samen een serie zeges die vermoedelijk door geen enkele flight in zo'n korte tijd is geëvenaard. Collishaw zelf vernietigde in juni alleen al zestien toestellen.

Overlevers en replica'sEdit

  • N5912 was een van de drie gebouwde toestellen door Oakley & Co Ltd, en werd geleverd eind 1917. Het toestel is nooit in actie gekomen. Na de oorlog werd het tijdelijk tentoongesteld in IWM tot 1924. In 1936 werd het toestel gerestaureerd door de RAF en vloog verschillende vluchten vanaf Hendon. Het toestel is momenteel tezien in het RAF museum te Londen.
  • N5486 werd in 1917 aan de Russische regering geleverd voor evaluatietesten. Het werd uitgerust met ski's en later veroverd door de Bolsjevieken. Later diende het toestel bij de luchtmacht, waarschijnlijk als trainer. Het toestel is te zien in het Centraal Museum van de Luchtmacht te Monino.
  • Een replica is gebouwd door Northern Aeroplane Workshops voor de Shuttleworth Collection. Het toestel vliegt als 'Dixie II' , met de oorspronkelijke markeringen van de originele Dixie, nl.: N6290 van No. 8 Naval Squadron.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Around Wikia's network

Random Wiki