Wikia


Stridsvagn 103
Stridsvagn

Type

Zware gevechtstank

Land van herkomst

Zweden
Bouwfirma Bofors AB
Ontwerp Sven Berge
Productie (ontwerp / productie / in dienst) 1956 / 1967-1971 / 1967-1990
Gebruiker(s) Zweedse leger
Specificatie

Afmetingen (lengte / breedte / hoogte) (Met kanon):8,99 m - romplengte: 7,04 m / 3,63 m / 2,5 m.
Gewicht 39 ton
Motor(en) Rolls-Royce K60 dieselmotor van 179 kW (240 pk) en een Boeing GT502gasturbine van 223 kW (300 pk)
Prestaties (snelheid / bereik) 50 km/u (weg) / 390 km.
Bewapening Een Bofors 105-mm L/62 kanon, 2x 7,62-mm coaxiale mitrailleurs en een 7,62-mm luchtdoelmitrailleur
Doorwaaddiepte 1,5 m
Hellingshoek 60%
Verticaal obstakel 0,9 m
Overschrijdend vermogen 2,3 m
Bemanning 3
Gebouwd 290

Gebruik (Landen)

Zweden.

Na de tweede Wereldoorlog bestond het grootste deel van de Zweedse pantsertroepen uit lichte tanks. Om in de urgente behoefte aan zwaarder materieel te voorzien, kocht zweden 300 Centurion tanks van Groot-Brittannië en begon het land zelf aan het ontwerpen van de KRV zware tank met een 150-mm kanon met gladde loop. Tegelijkertijd ontwikkelde Sven Berge van het Zweedse leger een nieuw AFV-concept (pantsergevechtsvoertuig), waarbij het kanon vast op het chassis en niet in een koepel zat. Richten in horizontale vlak gebeurde door de tank zelf om zijn verticale as te laten draaien. Voor het instellen van de elevatie werd de voor- of achterkant opgetild. Uit proeven bleek dat het basisconcenpt levensvatbaar was en in 1958 kreeg Bofors een contract voor de bouw van twee prototypes, die in 1961 klaar waren.

Het Zweedse leger was dermate overtuigd van de kwaliteit van het ontwerp dat in 1960 al een order werd geplaatst voor een voorserie van tien stuks van de Stridsvagn 103 of S-tank. De eerste productie-exemplaren waren in 1966 klaar en de productie duurde voort tot 1971. Tegen die tijd waren er 300 S-tanks gebouwd.

Automatische laderEdit

De belangrijkste bewapening van de S-tank was het Britse 105-mm L7 kanon met automatische lader en een magazijn voor 50 granaten achter in de tank. De samenstelling van de munitie hing af van de situatie, maar bestond doorgaans uit 25 APDS (Armour Piercing Discarding Sabot, pantserdoorborend, afwerpbare kalibermantel), 20 HE (High Explosive, hoogexplosief) en vijf rookgranaten, die in een tempo van 15 stuks per minuut konden worden afgevuurd. Op het commandoluik was een 7,62-mm mitrailleur gemonteerd. Twee extra 7,62-mm mitrailleurs waren links van de romp gemonteerd en vuurden voorwaarts. Er waren 2750 7,62-mm patronen aan boord. Op het dak stonden twee Lyran lanceerders voor het verlichten van doelen.

De motor en transmissie bevonden zich voorin de tank. De aandrijving bestond uit een Rolls-Royce K60 multibrandstofmotor van 179 kW (240 pk) en een Boeing 553 gasturbine van 365 kW (490 as-pk). Onder normale omstandigheden gebruikte de tank de dieselmotor. Onder gevechtsomstandigheden en bij manoeuvres te velde, wanneer meer vermogen vereist was, werd de gasturbine gebruikt.

De chauffeur zat links in de romp en had een gecombineerde periscoop/verrekijker met x1, x6, x10 en x18 vergroting. Het rechter oculair was voorzien van een dradenkruis. De radioman zat rug aan rug achter de chauffeur. De commandant zat rechts. Zijn optische apparatuur bestond uit een gecombineerde periscoop en gestabiliseerd optisch vizier dat bijna identiek was aan dat van de chauffeur. Daarmee richtte en bediende hij het kanon. Onder gevechtsomstandigheden koos de commandant het doel en gebruikte vervolgens de handgrepen op de stuurknuppels om het geschut te richten. Daarna werd het type munitie gekozen en geladen, het kanon afgevuurd en de lege huls via de achterzijde uitgeworpen.

VeersysteemEdit

De Stridsvagn 103 had een hydropneumatische vering, waarmee de elevatie van het kanon kon worden gevarieerd van -10° tot +12°. Het grootste bezwaar van de S-tank was dat hij niet rijdend kon vuren, maar dat was een acceptabel tekort voor Zweden, dat zich uitsluitend voor defensieve oorlogvoering toerustte.

Onder de neus bevond zich een dozerblad om verdedigingsstellingen te graven. Rond de bovenkant van het voertuig was een drijfscherm aangebracht (standaard op de Strv 102B en achteraf gemonteerd op de Strv 103A) dat in 20 minuten gebruiksklaar kon worden gemaakt als de tank te water ging. De tank bewoog zich met zijn rupsbanden door het water voort met 6 km/u. Eind jaren 80 werden de Strv 103’s opgewaardeerd tot Strv 103C. De Rolls-Royce motor werd vervangen door een Detroit Diesel 6V-71T van 216 kW (290 pk) en er werden een automatische transmissie en een laser afstandsbepaler geïnstalleerd. De laatste S-tank werden in mei 2001 uitgefaseerd.

VariantenEdit

  • Stridsvagn 103 A: Model voorzien van een Rolls-Royce K60 dieselmotor van 240 pk en een Boeing GT502 gasturbine van 300 pk.
  • Stridsvagn 103 B: Model voorzien van een Rolls-Royce K60 dieselmotor van 240 pk en een Caterpillar 553 gasturbine van 490 pk.
  • Stridsvagn 103 C: Model met een Detroit 6V53T dieselmotor van 290 pk en een Caterpillar 553 gasturbine van 490 pk.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Around Wikia's network

Random Wiki