Wikia


Sukhoi Su-24MR/Su-24MP
Su24MR

Sukhoi Su-24MR

Type verkenningsvliegtuig
Land van herkomst Rusland
Bouwfirma Sukhoi
Ontwerp Ye. S. Felsner (vanaf 1985), L.A. Logvinov
Productie (eerste vlucht / In gebruik / in dienst) 1980 / 1983 / Actief
Gebruiker(s)
Specificatie:Sukhoi Su-24MR

Afmetingen (lengte / spanwijdte / hoogte / vleugeloppervlak) 22,53 m. / 10,37 m. (Gespreide vleugels: 17,64 m.) / 6,19 m. / 55,20 m²
Gewicht (leeg / max. startgewicht) 22.300 kg. / 43.755 kg.
Motor(en) 2x Perm/Soloviev (Lyulka) AL-21F-3A turbojets van 109,83 kN elk met naverbranding
Prestaties (snelheid / plafond / bereik) 1654 km/u / 11.000 m. / 2775 km. (615 km met volle bewapening)
Bewapening 1x 23-mm Gryazev-Shipunov GSh-6-23M roterend kanon, 9 ophangpunten voor tot 9000 kg. aan Raketten, missiles en bommen.
Bemanning 2
Gebouwd
Gebruik (Landen) Algerije, Rusland, Syrië

Halverwege de jaren zeventig werd duidelijk dat de bestaande verkenningstoestellen in Rusland niet meer voldeden. Hun bereik was beperkt en de apparatuur verouderd. Daaevoor paste Sukhoi twee Fencer casco's aan, te weten de T6M-26 en de T6M-34. Dit werden respectievelijk de T6MR-26 en de T6MR-34. Hierbij staat de R voor Razvedsjik (verkenning). In Rusland stond de uiteindelijke variant bekend als de Sukhoi Su-24MR, Sukhoi hanteerde de benaming T6MR en het Westen Fencer-E. Zijn eerste vlucht vond plaats in september 1980.

Het grootste deel van de standaard grondaanvalsuitrusting werd van de Su-24MR verwijderd, maar de basis bleef hetzelfde. Een kleinere neuskegel werd aangevuld met een groot SLAR-paneel (Side-Looking Airborne radar) en twee kleinere diëlektrische panelen aan weerszijden van de neus. Hierachter zat de verkenningsapparatuur verborgen. Drie ophangpunten onder de romp werden verwijderd, alsook het interne boordkanon.

Een uitgebreidde verkenningssuite, bekend als de BKR-1 Shtyk (BKR = Bortovoy Kompleks Razvedki/boordverkenningssuite) en Shtyk betekend bajonet, werd in Moskou ontworpen en zou de beste ter wereld zijn. Het systeem biedt zowel visuele als elektronische verkenningsmogelijkheden, bij dag en bij nacht, en kan onder alle weersomstandigheden functioneren. Dit systeem was ontworpen door het Instituut voor Instrumentmakerij in Moskou. Het geheel bestaat uit een warmebeeldunit, een televisiecamera en een panoramische camera die een f/3.5 lens met een diameter van 90,5 mm heeft. Ook is er een Shtyk MR-1 zijwaarts gerichte radar, een stralingsmonitor, radiomonitorpod en een laserpod met een resolutie van 25 cm vanaf een hoogte van 400 meter. De laser scant een gebied van vier maal de hoogte van het vliegtuig en geeft beelden van haast fotografische kwaliteit.

Het ontwerp van het Sukhoi Su-24MP Fencer-F ECM-toestel voor elektronische tegenmaatregelen begon in 1976. Er werden twee Sukhoi Su-24M casco's aangepast, de T6M-25 en de T6M-35, die respectievelijk tot T6MP-25 en T6MP-35 werden omgedoopt. P staat voor Postanovsjtsjik (Pomech), dat erop duidt dat het om een ECM-toestel gaat. De Su-24MP maakte zijn eerste vlucht in december 1979.

Er is zeer weinig technische informatie bekend over dit toestel, maar wel weet men dat het een geavanceerd en uitgebreid netwerk van systemen heeft voor opsporen, lokaliseren, analyseren, identificeren, classificeren, opslaan en, indien nodig, verstoren van alle bekende elektromagnetische stralingen. Er kunnen maximaal vier R-60 of R-60M lucht-luchtraketten worden meegevoerd. Het interne boordkanon is behouden, Er werden slechts veertien Su-24MP's gebouw. Hun taak is verstoren en verzamelen van elektronische inlichtingen. Daarnaast is het type van grote waarde voor het escorteren van aanvalsvliegtuigen naar hun doelen en het neutraliseren van vijandelijke radars.

Rond 2010 werden de aanvals-Fencers in Russische dienst vervangen door de Sukhoi Su-34, De MR- en MP-versies zijn nog steeds in dienst.

Varianten

  • Sukhoi Su-24MR Fencer-E: Tactische verkenningsversie, vloog voor het eerst in september 1980, en kwam in 1985 in dienst. Hij behield het grootste deel van Su-24M's navigatiepakket, behalve de Orion-A-aanvalsradar, het laser/TV-systeem en het kanon, ten behoeve van twee panoramische camerasystemen, 'Aist-M' (Stork) TV camera, RDS BO 'Shtyk' (Bajonet) zijwaartskijkende luchtradar, en 'Zima' (Winter) infraroodverkenningssysteem. Andere systemen worden in pods gedragen.
  • Sukhoi Su-24MP Fencer-F: Een ELINT variant, bedoeld ter vervanging van de Jak-28PP Brewer-E. Vloog voor het eerst in december 1979. De Su-24MP heeft extra antennes voor het verkrijgen van inlichtingen, waardoor het geen laser/TV systeem heeft, maar wel het kanon heeft behouden, evenals de mogelijkheid tot het meenemen van maximaal vier R-60 (AA-8) raketten voor zelfverdediging. Er zijn er slechts een klein aantal (12-20) van geproduceerd.