Wikia


Sukhoi Su-27K 'Flanker-D'
Su27K (Su33) DD-SD-99-06153

Type

Jachtvliegtuig voor vliegdekschepen

Land van herkomst

Sovjet-Unie / Rusland
Bouwfirma Sukhoi
Ontwerp
Productie (eerste vlucht / In gebruik / in dienst) 1977 / Actief / 1998
Grootste gebruiker(s) Luchtmachten van Rusland, China en Oekraïne
Specificatie

Afmetingen (lengte / spanwijdte / hoogte / vleugeloppervlak) 21,19 m (inclusief pitotbuis) / 14,7 m (met opgevouwen vleugels: 7,4 m) / 5,72 m / 67,84 m².
Gewicht (leeg / max. startgewicht) 25.000 kg / 30.000 kg.
Motor(en) 2x NPO Saturn (Lyulka) AL-31F3 turbofans elk met een stuwkracht van 75,2 kN droog en 125,2 kN met naverbrander.
Prestaties (snelheid / plafond / bereik) Max. kruissnelheid 'schoon' op kruishoogte: 2300 km/u ; Max. snelheid op zeeniveau: 1300 km/u / 17.000 m / vliegbereik met maximale interne brandstof op grote hoogte: 3000 km.
Bewapening 1x GHs-301 30-mm kanon ; Max. lading: 7045 kg ; Standaard lucht-luchtwapens voor onderscheppingen zijn : 8x R-27E middellange-afstands AAM's (zes R-27ER/EM semi-actieve radarzoekende en twee R-27ET hittezoekende varianten), of 6x R-27E's en 4x R-73 (AA-11 'Archer') korte-afstands AAM's ; lucht-grondvermogen bestaat uit vrijvallende 500-kg en 250-kg bommen en ongeleide raketten.
Bemanning 1
Gebouwd 680
Gebruik (Landen) Sovjet-Unie, Rusland, China, Oekraïne, Angola, Eritrea, Ethiopië, Indonesië, Kazakhstan, Oezbekistan, Vietnam, Amerika

Begin jaren 1980 werd gelijktijdig met het vliegdekschipprogramma van de Sovjet-Unie begonnen met de ontwikkeling van een maritieme versie van de Su-27. Het toestel moest een single-role vlootverdedigings- jager worden en gaan optreden als element van een nieuw AWACS-platform en de Mikoyan MiG-29K 'Fulcrum' multi-role aanvalsjager.

Het resultaat was de Su-27K 'Flanker-D (OKB-aanduiding Su-33), die werd ontwikkeld vanuit de basisversie van de Su-27 en niet uit de multi-role Su-27M. Het toestel is in feite een maritieme versie van de oorspronkelijke IA-PVO onderscheppingsjager, met dezelfde 'Slot Back' radar en slechts een zeer beperkte grondaanvalscapaciteit.

Su-27K modificatiesEdit

Verscheidene Su-27's testten verschillende aspecten van de beoogde productieversie, waaronder canards voor verbetering van de bestuurbaarheid bij de deklandingssnelheid en een vanghaak. Al vroeg in het Russische vliegdekschipprogramma werd wegens tijdgebrek afgezien van de ontwikkeling van een stoomkatapult voor het eerste schip. In plaats daarvan zouden ze een ski-jump krijgen. Vanaf 1982 werden aangepaste Su-27 prototypes gebruikt voor de eerste startproeven vanaf een dummy-dek, dat later vervangen werd door een ski-jump die identiek was aan die van het eerste Sovjet-vliegdekschip.

Su-27 prototypesEdit

Er werden zes Su-27K prototypes gebouwd voor het testen van een hele serie maritieme aanpassingen. Daartoe behoorden een versterkt onderstel met dubbel neuswiel, canards, opklapbare vleugeltips en stabilo's, dubbele spleetkleppen, verkorte staartkegels, vanghaken met vierkante kop, fly-by-wire besturing, een gewijzigde navigatiesuite en corrosiebescherming van het casco, de motoren en de apparatuur. Latere prototypes hadden ook twee wapenpylons onder de vleugels, wat het totaal op 12 bracht, met inbegrip van de vleugeltiprails.

Het eerste prototype van de Su-27K vloog voor het eerst op 17 augustus 1987. De deklandingsproeven begonnen op 1 november 1989 met de landing van Viktor Pugachev op het dek van de Tbilisi. Pugachev werd daarmee de eerste Russische vlieger die een conventionele deklanding maakte. Het desbetreffende toestel, het tweede prototype, was tevens de eerste Su-27K in volledige productieconfiguratie.

Geringere ambitiesEdit

Het einde van de Koude Oorlog betekende een aanzienlijke inkrimping van het vliegdekschipprogramma van de USSR. Er werd slechts één vliegdekschip aanbesteed, de Admiral Kuznetsov, en het AEW-programma en de MiG-29K werden geschrapt. Hoewel de MiG veelzijdiger was, werd op politiek niveau aan de Sukhoi de voorkeur gegeven, zodat de Russische marine zich moest behelpen met een beperktere rol voor het nieuwe vliegdekschip.

Russische marinevliegers begonnen op 26 september 1991 met de training voor deklandingen. De eerste resultaten waren bemoedigend en de Staatsacceptatieproeven werden in 1994 met succes uitgevoerd.

Eerste inzetEdit

De Kuznetsov maakte zijn eerste operationele reis begin 1996. Het schip voer drie maanden op de Middellandse Zee rond. Tijdens de zeereis werden zeven Su-27K's bij het 1e Squadron van het Severomorsk Regiment ingedeeld.

Omdat er slechts één vliegdekschip was besteld, werd de productie van de Su-27K ook beperkt tot slechts 24 stuks. In augustus 1998 werd het type officieel in gebruik genomen. Sindsdien zijn om budgettaire redenen nauwelijks meer reizen gemaakt.Wél hebben de vlieger het tanken in de lucht getraind met Il-78 tankers en hebben ze scherpe AAM's gelanceerd.

Recentelijk kwam de oude rivaliteit tussen de Su-27K en de MiG-29K weer boven water toen er plannen werden ontwikkeld om de Admiral Gorsjkov om te bouwen tot multi-role vliegdekschip voor India.Met het oog daarop presenteerde Sukhoi de verbeterde Su-33MK met een nieuw vuurleidingssysteem en een moderne cockpit.

De Su-33MK zou compatibel zijn geweest met de R-77 (AA-12'Adder') geavanceerde AAM en een sterk verbeterde lucht-grondcapaciteit hebben dankzij een hele serie precisiegeleide wapens, waaronder de Kh-31A, Kh-31P, Kh-29 T(L) en Kh-59M raketten en de KAB-1500Kr/-KAB-500Kr lasergeleide bommen. Uiteindelijk koos de Indiase marine echter voor een verbeterde versie van de MiG-29K.

Nog steeds is het mogelijk dat elementen van de verbeterde Su-27K in de toekomst voor de Russische marine zullen worden geselecteerd.

VariantenEdit

Sovjet-Unie periode:

  • T10 (Flanker-A): Prototype
  • T10S: Opgewaardeerd prototype met specificaties van het productiemodel.
  • P-42: Speciale versie om het klimrecord te breken. Bewapening, radar en beschildering waren verwijderd en het toestel had krachtigere motoren.
  • Su-27: Pre-productiemodel met een AL-31 motor.
  • Su-27S (Flanker-B): Eenzits productietoestel met opgewaardeerde AL-31F motor.
  • Su-27P (Flanker-B): Standaardversie zonder het lucht-grond wapen controlesysteem.
  • Su-27UB (Flanker-C): Productiemodel van de tweezits trainer.
  • Su-27SK: Eenzits exportmodel.
  • Su-27UBK: Tweezits exportmodel van de Su-27UB.
  • Su-27K (Su-33 / Flanker-D): Eenzits carriervliegtuig met opvouwbare vleugels, High-lift device en een landingshaak.
  • Su-27M (Su-35 -37 / Flanker-E/F): Opgewaardeerd demonstratietoestel van de Su-27S

Rusland periode:

  • Su-27PD: Eenzits demonstratietoestel.
  • Su-27PU (Su-30): Opgewaardeerde tweezits versie.
  • Su-30M / Su-30MK: Tweede generatie tweezits multi-rol toestel, gebouwd midden jaren '90.
  • J-11: In China gebouwd onder licentie.
  • Su-27SM (Flanker-B Model 1): Opgewaardeerde Su-27S.
  • Su-27SKM: eenzits multi-rol toestel voor de export, eigenlijk een opgewaardeerde Su-27SK.
  • Su-27UBM: Opgewaardeerde Su-27UB.
  • Su-27SM2: Opgewaardeerd toestel van de 5e generatie met technologie dat ook in de Su-35BM aanwezig is.
  • Su-27SM3: Identiek aan de Su-27SM, maar een nieuw gebouwd en niet een opgewaardeerd toestel.
  • Su-32 (Su-27IB): Tweezits (naast elkaar) lange-afstands jager, prototype van de Su-32FN en de Su-34 Fullback.
  • Su-27KUB: Een tweezits (naast elkaar) Su-27K gebruikt als trainer op vliegdekschepen.
  • Su-35BM / Su-35S: Nieuwste versie en mogelijk de laatste van de Flanker familie toestellen.

LinksEdit

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Around Wikia's network

Random Wiki