Wikia


Surcouf.jpg

De Surcouf was een van de grootste onderzeeërs van zijn tijd, en was uniek doordat hij beschikte over een dubbel 8-inch kanon.

De meeste, grote zeevarende landen hebben ooit geëxperimenteerd met 'kruiseronderzeeërs'. Deze waren groter dan gewone onderzeeërs, met relatief zware bewapening aan dek en een groot bereik. Enkele voerden zelfs een vliegtuig mee om hun effectieve zoekbereik te vergroten. Het enige ontwerp van deze soort waarbij alle functies succesvol werden verenigd was de Surcouf. Deze onderzeeër werd in 1926 besteld als eerste van een klasse van drie boten. Van deze Surcouf klasse zou de eerste boot uiteindelijk de enige zijn die gebouwd werd. De Surcouf was de grootste onderzeeër ter wereld uit oogpunt van waterverplaatsing, alleen de Amerikaanse Narwhal klasse en de Japanse 'A' boten waren langer. Ten tijde van het Verdrag van Washington hadden de Britse M1 tot en met M3 12-inch (304,8-mm) kanonnen. Om een verdere wapenwedloop in kalibers te voorkomen (de boten werden onhandelbaar) beperkte het verdrag de wapens aan boord van onderzeeërs tot 8-inch (203,2-mm). Alleen de Fransen pasten ooit wapens van het kaliber 8 inch toe, en wel in de Surcouf: twee stuks in een complexe drukbestendige geschutstoren. Die ging over in een eveneens drukbestendige 'hangar' erachter, waarin een speciaal voor dit doel ontworpen Besson M.B. 411 watervliegtuig kon worden meegenomen. Alvorens dit in actie kon komen, moest het naar buiten gehaald worden en dan moesten de vleugels er aangezet worden. Dat was een langdurige en riskante operatie die misschien uitvoerbaar was in 1926, maar niet in de Tweede Wereldoorlog.

De vier 550-mm (21,65-inch) torpedobuizen waren op conventionele wijze in de boeg geplaatst; hiervoor waren nog zes extra torpedo's beschikbaar. Daarnaast stond in een richtbare behuizing op het achterdek een viervoudige 550-mm torpedolanceerinrichting en een viervoudige 400-mm lanceerinrichting in de ommanteling helemaal achterop, met vier extra torpedo's. De wijze waarop zulke onderzeeërs zouden moeten opereren, was onduidelijk. Net als voor vergelijkbare vaartuigen werd voor de Surcouf nooit een geschikte rol gevonden. In juli 1940 werd het vaartuig in Plymouth in beslag genomen en ter hand gesteld aan de Vrije Fransen. Die voerden er verschillende patrouilles op de Atlantische Oceaan mee uit. In december 1940 was de Surcouf betrokken bij de verovering van de Vichy-Franse eilanden St. Pierre en Miquelon bij Newfoundland. In februari 1942 zonk de boot, mogelijk na een botsing in het Caraïbisch gebied.

Specificatie: Surcouf klasse
Type: Onderzeeër.
Bouwfirma:
Kiel gelegd: 1927.
Te water: 1929.
In dienst: 1934.
Afmetingen: Lengte: 110 m ; Grootste breedte: 9 m ; Diepgang: 9,07 m.
Waterverplaatsing: Aan de oppervlakte: 3270 ton ; Onder water: 4250 ton.
Voortstuwing: Twee Sulzer dieselmotoren die 5667 kW (7600 as-pk) leverden en twee electro motoren die 2535 kW (3400 as-pk) leverden aan twee schroefassen.
Prestaties: Snelheid: 18 knp aan de oppervlakte ; 8,5 knp onder water.
Bereik: 18.531 km aan de oppervlakte en 111 km met 5 knp onder water.
Bewapening: 2x 8-inch (203,2-mm) kanons ; 2x 37-mm kanons ; 8x 550-mm (21,65-inch) torpedobuizen en 4x 15,75-inch (400-mm) torpedobuizen in een richtbare behuizing achteraan.
Bemanning: 118.
Einde: Gezonken in februari 1942.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Around Wikia's network

Random Wiki