Wikia


USS Saratoga
Saratoga.jpg

Type

vliegdekschip van de Lexington klasse

Land van herkomst

USA
Bouwfirma New York Shipbuilding Corporation, Camden, New Jersey
Ontwerp
Productie (kiel / te water / in dienst) 1920 / 1925 / 1927
Gebruiker(s) Amerikaanse marine
Specificatie

Afmetingen (lengte/breedte/diepgang) 270,7 m. / 32,3 m. / 9,3 m.
Bepantsering Romp: 152 mm., vliegdek: 25 mm., bovendek: 51 mm., benedendek: 25-76 mm., geschutskoepels: 152 mm.
Bewapening in 1945: 4x dubbele en 8x enkele 127-mm geschut voor dubbel gebruik, 24x viervoudig 40-mm Bofor luchtafweergeschut, 2x dubbel 40-mm Bofor luchtafweergeschut, 16x 20-mm AA geschut.
Vliegtuigen 57 gevechtsvliegtuigen, 18 torpedobommenwerpers
Voortstuwing 4x General Electric turbo-generatoren die 156.600 kW (210.000 as-pk) leverden aan vier schroefassen
Waterverplaatsing 36.000 ton standaard, 47.700 volbelading
Snelheid/Bereik 34 knp, 10.000 zeemijlen
Bemanning 2791 (1942)

Einde

Tot zinken gebracht op 25 juli 1946 bij een atoonbomtest nabij het Bikini atol.

De kiel van de USS Lexington werd in januari 1921 gelegd te Bethlehem (Fore River). Nadat het schip te water gelaten was in oktober 1925 werd het in de vaart genomen op 14 december 1927. Net als bij dit zusterschip was de romp van de in april 1925 als vliegdekschip te water gelaten Uss Saratoga (CV-3) oorspronkelijk bedoeld voor een slagkruiser.De kiel was gelegd bij New York Shipbuilding. De Saratoga werd op 16 november 1927 in de vaart genomen. Evenals zijn zusterschip speelde het een belangrijke rol bij het ontwikkelen van het belangrijke concept van de snelle strijdmacht van vliegdekschepen voor de US Navy. Vanaf 1928 namen beide schepen deel aan de jaarlijkse 'Fleet Problem' oefening van de Pacific Fleet. Dit was de ideale gelegenheid voor beide schepen om ervaring op te doen met de beslissende rol die ze in de toekomst zouden moeten spelen bij operaties in de Stille Oceaan. Ze waren daarvoor groot genoeg, hadden voldoende bereik en konden veel vliegtuigen meenemen (in 1936 verminderd van 90 vliegtuigen naar 18 jagers plus 40 bommenwerpers plus vijf ondersteunende toestellen).

Bij aflevering hadden beide schepen een primaire bewapening van acht 8-inch (203-mm) kanons in vier dubbele torens voor en achter de grote opbouw met schoorsteen. Oorspronkelijk was 6-inch (152-mm) geschut gepland. De keuze voor een groter kaliber was waarschijnlijk ingegeven door de kans dat 'verdrags'-kruisers met een bewapening van 8-inch kanons de koers van beide schepen zouden kruisen. Tijdens de aanval op Pearl Harbor was de 'Sara' net in San Diego voor een korte opknapbeurt. Daarbij werden de vier dubbele 8-inch geschutstorens verwijderd. Daardoor in de plaats kwamen vier dubbele 5-inch (127-mm) L/38 kanons voor gebruik tegen schepen en vliegtuigen, met gecombineerde vuurleidingscentrales voor hoge en lage doelen. De twaalf oorspronkelijke 5-inch L/25 kanons werden ook vervangen, door nog eens acht stuks 5-inch L/38 geschut, dit in tegenstelling tot de Lexington, die na wijzing van zijn bewapening niet beschikte over 5-inch geschut. Kort daarna voer het schip uit en nam met de 'Lex' deel aan de vergeefse poging om het garnizoen van Wake Island te ontzetten. Op 11 januari 1942 werd de Saratoga door een Japanse onderzeeër nabij Hawaii getorpedeerd. De reparatie nam vier maanden in beslag. Tegelijk werd ook het vliegdek met 4 meter verlengd tot 274,7 m en verbreed tot 39,62 m. Aan de bakboordzijde werd de romp van het schip voorzien van een uitstulping om het drijfvermogen te vergroten. Het gewicht van allerlei toegevoegde uitrusting zoals extra luchtafweergeschut maakte dat nodig. Maar liefst honderd stuks 40-mm luchtafweergeschut waren in vierlingbatterijen opgesteld langs de randen van het vliegdek, en nog eens 16 enkele 20-mm kanons bij het achtereinde van het vliegdek. De brug werd verhoogd, de driepootmast vervangen door een enkelvoudige, en het schip werd voorzien van waarschuwings- en vuurleidingsradar.

De 'Sara' werd gebruikt om nieuwe vliegtuigen naar het centrale deel van de Stille Oceaan te transporteren. Daardoor miste het schip de beslissende Slag bij Midway. Op 8 juni, de dag na het zinken van het vliegdekschip USS Yorktown, vormde het echter een welkome versterking. De jagers en bommenwerpers van de Saratoga kregen de taak de verdediging van Guadalcanal te verzwakken op 7 augustus, voor de grote landing door de Marines. De Japanners beantwoordden deze uitdaging energiek: op 20 augustus naderde een krachtige strijdmacht van vliegdekschepen de Oostelijke Salomoneilanden. De Saratoga, de USS Enterprice en de USS Wasp raakten slaags met de Japanners in de Slag om de Oostelijke Salomonseilanden. De 'Sara' kwam daarbij goed weg, maar werd op 31 augustus bij dageraad getroffen door een torpedo van onderzeeër I-68. De schade was niet zeer groot,hoewel een ketelruimte vol water liep en een andere gedeeltelijk, maar door een elektrische storing vielen de machines uit. Twee uur later kon het schip weer op halve kracht varen. Het bereikte zes dagen later Pearl Harbor waar een reparatie van zes weken volgde. In 1943-1944 nam de Saratoga deel aan het 'Island-hopping' waarbij het ene na het andere eiland in de Stille Oceaan werd veroverd. In 1944 werd het schip naar Oost-Indië gedetacheerd,waar het met de Britten en de Vrije Fransen Japanse posities op Java en Sumatra aanviel.

Op 21 februari 1945, terwijl de 'Sara' de landingen op Iwo Jima ondersteunde, werd het schip geraakt door een kamikaze. Na reparatie werd het schip alleen nog voor trainingen te Pearl Harbor gebruikt. Door zijn afkomst als kruiser kon de Saratoga minder vliegtuigen meenemen dan de vliegdekschepen van de 'Essex'-klasse.

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Around Wikia's network

Random Wiki