Wikia


Zubr klasse LCAC
Sasp

Type

Luchtgeveerde landingsvaartuig

Land van herkomst

Rusland
Bouwfirma Feodosia Shipbuilding Company
Ontwerp
Productie (kiel / te water / in dienst)  ? / ? / 1988-
Gebruiker(s) Russische, Griekse en Chinese marine
Specificatie

Afmetingen (lengte/breedte/diepgang) 57 m / 25,6 m / 1,6 m.
Bepantsering
Bewapening Twee 30-mm AK-630 zesloops roterende kanons,twee intrekbare 122-mm raketlanceerders,twee viervoudige lanceerders voor SA-N-5 'Grail' korte-afstands SAM's en maximaal 80 mijnen.
Vliegtuigen geen
Voortstuwing Vijf Kuznetsov MT-70 (NK-12MV) gasturbines van 17.650 kW (23.670 as-pk) voor lift en 26.475 kW (35.510 as-pk) voor voortstuwing.
Waterverplaatsing 400 ton standaard / 550 ton volbeladen
Snelheid/Bereik Maximale snelheid:63 knp (116 km/u) / Kruissnelheid:55 knp (101,8 km/u) / Vaarbereik:555 km bij 55 knp.
Bemanning 31

Einde

In dienst

In de tijd dat Rusland nog deel uitmaakte van de USSR ontwikkelde het land geavanceerde luchtkussenvaartuigen (hovercrafts), met name in de grotere klassen, voor gebruik als ambifische landingsvaartuigen. De hovercrafts waren een belangrijk middel voor het vervoer van relatief grote aantallen manschappen, voertuigen en wapens over aanzienlijke tactische afstanden, zoals die in de Oostzee en de Zwarte Zee. De eerste luchtkussenvaartuigen waren relatief kleine hovercrafts, zoals de 27-tons Project 106 Skat ('Gus-klasse) en de 87-tons Project 1206 Kalmar ('Lebed' klasse). De ervaring die met deze en andere hovercrafts werd opgedaan, wees de weg naar de ontwikkeling van grotere hovercrafts. De eerste daarvan was de 210-tons Project 1232.1 Dzeyran ('Aist' klasse). In totaal werden er negentien stuks gebouwd die vanaf 1970 geleverd werden. Ze konden vier PT-76 lichte tanks en vijftig manschappen vervoeren, of twee zware tanks en 200 manschappen, en hadden een kruissnelheid van 50 knopen en een topsnelheid van 70 knopen. De voortstuwing en ook de lift werden verzorgd door twee MT-70 gasturbines van 23.850 kW,die twee trek- en twee duwschroeven aandreven. De Project 1232.1 vaartuigen werden door de Russen aangeduid als maly desantny korabl na vozdushnoi produshke (klein luchtkussenvaartuig), hoewel ze bij hun ingebruikname de grootste hovercrafts ter wereld waren. De classificatie verwees kennelijk naar de toekomst, want het eropvolgende Project 123.2 Zubr (in het Westen aangeduid als 'Pomornik' klasse), dat in 1986 werd voltooid en in 1988 in gebruik werd genomen, was aanzienlijk groter. De ontwikkeling, de bouw (in Leningrad, het huidige St. Petersburg, en Feodosja) en vrijwel zeker ook de financiering gingen met grote moeilijkheden gepaard. De eerste drie exemplaren kwamen drie jaar later in de vaart dan gepland. De 'Pomornik' klasse ACV's (Air Cushion Vehicles, luchtkussenvaartuigen) zijn grote en zeer functionele vervoermiddelen. Ze zijn zodanig ontworpen dat manschappen en materiaal via een achterklep het vaartuig binnenkomen en aan de voorkant verlaten. Ze kunnen drie MBT's of tien APC's plus 130 manschappen meevoeren, of 360 man en 25 ton vracht. Het maximale laadvermogen bedraagt 130 ton. De hovercrafts hebben radar en elektronische oorlogvoeringssystemen, hebben bewapening voor de nabijverdediging en het onderdrukken van kustverdediging langs de landingsstranden en zijn uitgeust met twee lift- en twee voortstuwingsturbines. Rusland beschikt over drie exemplaren (MDK-770, MDK-782 en MDK-795), Oekraïne heeft er vier (waaronder de Donjetsk en de Artemivsk), en Griekenland heeft vier stuks (Kefallina,Ithiki, Kerkyra en Zakynthos)

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Around Wikia's network

Random Wiki